labour codeഇന്ത്യയിൽ 1923 മുതൽ ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ട അസംഖ്യം തൊഴിൽനിയമങ്ങളെ ക്രോഡീകരിച്ച് നാല് സംഹിതകൾ അഥവാ കോഡുകളാക്കി പരിഷ്കരിക്കാനുള്ള കേന്ദ്രസർക്കാർ നടപടി സ്വാഗതാർഹമാണ്. കേരളത്തിന്റെ ലേബർ കമ്മിഷണറായിരിക്കെ തൊഴിൽനിയമബാഹുല്യംകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിൽക്കണ്ട ഒരു വ്യക്തി എന്നനിലയ്ക്ക് എനിക്കത്‌ പറയാതെവയ്യ.

ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമുമ്പുണ്ടാക്കിയ ട്രേഡ് യൂണിയൻ ആക്ട്, ഇൻഡസ്ട്രിയൽ  റിലേഷൻസ് ആക്ട് എന്നിവ  ഉൾ​െപ്പടെ മൂന്ന് ആക്ടുകൾ ക്രോഡീകരിച്ച് തയ്യാറാക്കിയതാണ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിലേഷൻസ് കോഡ് 2020. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരമുള്ള 13 നിയമങ്ങൾ ക്രോഡീകരിച്ചതാണ് ഒക്ക്യുപ്പേഷണൽ സേഫ്റ്റി, ഹെൽത്ത് ആൻഡ് വർക്കിങ്‌ കണ്ടീഷൻസ് അഥവാ ഒ.എസ്.

എച്ച്. കോഡ് 2020. തൊഴിൽസുരക്ഷ സംബന്ധിച്ച 1923 മുതലുള്ള ഒമ്പതുനിയമങ്ങൾ ക്രോഡീകരിച്ചതാണ് കോഡ് ഓൺ സോഷ്യൽ സെക്യൂരിറ്റി 2020. ഇവയാണ് മൂന്ന് കോഡുകൾ. ഈ ചുരുക്കൽ നല്ലതുതന്നെ.

എന്നാൽ, 2019-ൽ സമാനമാെയാരു നിയമനിർമാണത്തിന്‌ ശ്രമമുണ്ടായപ്പോൾ ഒട്ടേറെ എതിർപ്പുകളുണ്ടായി. അവ പരിഹരിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്ന പല നല്ല അഭിപ്രായങ്ങളും പുതിയ കോഡുകളിൽ കാണാനില്ല. ഇത്‌ കോഡുകളുടെ  പ്രായോഗികതയെ ദുർബലപ്പെടുത്തും.

അപ്രസ്‌കതമാകുന്ന ആത്മനിർഭർ

കോഡുകളുടെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്കുകടന്നാൽ, തൊഴിലാളിയെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന വകുപ്പുകളാണ് കാണുന്നത്. തൊഴിലാളി ദുർബലനായാൽ തൊഴിൽസ്ഥാപനവും അതുവഴി തൊഴിൽ മേഖലയും ദുർബലമാകും.  രാജ്യത്തിന്റെതന്നെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയും ദുർബലമാകും. കരുത്തുള്ള ഒരു വാണിജ്യാന്തരീക്ഷം വേണമെങ്കിൽ ശക്തിയും ഉത്തരവാദിത്വബോധവുമുള്ള തൊഴിലാളികളും തൊഴിൽസംഘടനകളും ആവശ്യമാണ്.

മെയ്ക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യയെന്നും ഇപ്പോൾ ആത്മനിർഭർ ഭാരത് എന്നുമൊക്കെയുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളെ ഇവ അപ്രസക്തമാക്കും. കാരണം, അത്യന്തികമായി ഇവ ഇന്ത്യൻ ബിസിനസുകളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും വിദേശമൂലധനത്തിന് ചുവപ്പുപരവതാനി വിരിക്കുകയുമാവും ചെയ്യുക.

 കുടിയേറ്റത്തൊഴിലാളികൾ / അതിഥിത്തൊഴിലാളികൾ
വൻനഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽപ്പോലും അനിവാര്യരായിത്തീർന്നിരിക്കുന്ന കുടിയേറ്റത്തൊഴിലാളികളെപ്പറ്റി പുതിയ കോഡുകളിൽ അധികമൊന്നും പറയുന്നില്ല. ഡൽഹി, മുംബൈ, െബംഗളൂരു, കൊച്ചി തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിൽ ഇവരില്ലെങ്കിൽ ചെറുകിട, വൻകിട ബിസിനസുകളും വ്യവസായങ്ങളും പദ്ധതികളുമെല്ലാം മുടങ്ങും എന്നതാണ് അവസ്ഥ. വാസ്തവത്തിൽ, ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെതന്നെ ഉരുക്കുചട്ടക്കൂടായി മാറിക്കഴിഞ്ഞ ഇവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ കണിശമായ വ്യവസ്ഥകൾ പുതിയ കോഡുകളിൽ ഉണ്ടായേതീരൂ.

സ്ത്രീവിവേചനം

സ്ത്രീത്തൊഴിലാളികളോട് ഒട്ടും നീതിപുലർത്താത്തവയാണ് മൂന്നുകോഡുകളും. ജനസംഖ്യയുടെ പാതിവരുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് തൊഴിൽമേഖലകളിലും സമാനപ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കുക എന്നത് ആധുനികകാലഘട്ടത്തിൽ അനിവാര്യമാണ്. പക്ഷേ, ദുഃഖകരമെന്നുപറയട്ടെ, കോഡുകൾ മുഴുവനുമെടുത്താലും സ്ത്രീത്തൊഴിലാളികൾക്കുള്ള പ്രത്യേക ക്ഷേമപദ്ധതികൾ അധികമൊന്നുമില്ല. സ്ത്രീപ്രാതിനിധ്യം കൂട്ടാനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ തീരേ വിരളം.

വ്യവസായബന്ധ കോഡ്‌:  അപകട വ്യവസ്ഥകൾ

ഇൻഡസ്ട്രിയൽ റിലേഷൻസ് കോഡ് 2020 എടുത്തുനോക്കിയാൽ, കുറച്ചുതൊഴിലാളികൾ ഒന്നിച്ചെടുക്കുന്ന കാഷ്വൽ ലീവിനെ, അത് യാദൃച്ഛികമാണോ സംഘടിതമാണോ എന്ന്‌ പരിഗണിക്കാതെ സമരമായി കണക്കാക്കുന്ന ഒരു വ്യവസ്ഥ ഇതിലുണ്ട്. അത് കൃത്യമായി നിർവചിച്ചില്ലെങ്കിൽ വലിയ അപകടമാകും ചെയ്യുക. ഈ വ്യവസ്ഥ ഒഴിവാക്കിയേ തീരൂ.തൊഴിൽതർക്ക പരിഹാരത്തിനുള്ള നെഗോസിയേഷൻ കൗൺസിലിലെ യൂണിയനുകളുടെ അംഗത്വം സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥ വലിയ ദോഷംചെയ്യും. തൊഴിലാളികളിൽ 20 ശതമാനം പ്രാതിനിധ്യമെങ്കിലുമുണ്ടെങ്കിലേ കൗൺസിൽ അംഗത്വം ലഭിക്കൂ. എന്നാൽ, 20 ശതമാനത്തിൽത്താഴെയുള്ള ആറോ ഏഴോ യൂണിയനുകളുണ്ടെങ്കിൽ ആർക്കും പ്രാതിനിധ്യമുണ്ടാവില്ല.
തൊഴിൽ ട്രിബ്യൂണലുകളിൽ ഇന്ന് ഒരൊറ്റ ജുഡീഷ്യൽ അംഗം എന്നവ്യവസ്ഥ മാറ്റിയത് നല്ലതാണ്. പക്ഷേ, ഒരു അഡ്മിനിസ്‌ട്രേറ്റീവ് അംഗത്തെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് രണ്ടാക്കിയത് പ്രതിസന്ധിയുണ്ടാക്കും. ഒരു വിഷയത്തിൽ വിയോജിപ്പുണ്ടായാൽ അന്തിമമായി ഭൂരിപക്ഷതീരുമാനം ലഭിക്കാൻവേണ്ടി ഒരു സ്വതന്ത്ര അംഗത്തെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് മൂന്നുപേർ എന്നാക്കണം.
തൊഴിലാളിയെ പിരിച്ചുവിടേണ്ടിവന്നാൽ 15 ദിവസത്തെ വേതനം തൊഴിലുടമ നൽകണമെന്ന വ്യവസ്ഥ നല്ലതാണ്. പക്ഷേ, ഇതിന് 45 ദിവസത്തെ കാലാവധിവെച്ചത് ശരിയായില്ല. തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടയാൾക്ക് ഉണ്ടാകാവുന്ന മാനസികവും സാമ്പത്തികവുമായ ആഘാതത്തെ കൂട്ടാനേ ഇത് ഇടവരുത്തുകയുള്ളൂ. അതിനാൽ, സമയപരിധി പത്തോ പതിനഞ്ചോ ദിവസമായി കുറയ്ക്കണം.

ഒ.എസ്.എച്ച്. കോഡ്: അമിതാധികാരം

ഈ കോഡിൽ ഏറ്റവും വിചിത്രമായിട്ടുള്ളത് കോവിഡ് പോലുള്ള മഹാമാരികളുടെ സമയത്ത് പൊതുസുരക്ഷ, ആരോഗ്യം എന്നിവ നിയന്ത്രിക്കാൻ നൽകുന്ന അമിതമായ അധികാരമാണ്. കാരണം, തൊഴിൽനിയമത്തിനകത്ത് എല്ലാ പൗരൻമാരെയും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് തെറ്റാണ്.

ഒരു തൊഴിൽ നിയമത്തിലൂടെ തൊഴിലാളികളല്ലാത്ത കുട്ടികളെയും വൃദ്ധരെയും മറ്റും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമാണ്. ഇത്‌ കോടതികളിൽ ചോദ്യംചെയ്യാം. ലേബർ കോഡിലൂടെ ഒരു പൊതുനിയമം കൊണ്ടുവരുന്നതും തെറ്റ്. സ്ത്രീകളുടെ ജോലിസമയം വൈകീട്ട് ഏഴുമണിമുതൽ പുലർച്ചെ ആറുവരെയും-അവരുടെ സമ്മതത്തോടെമാത്രം-ആകാം എന്ന ഒ.എസ്.എച്ച്. കോഡിലെ  വ്യവസ്ഥ പുരോഗമനപരമാണ്. പക്ഷേ, സ്ത്രീകളോടുള്ള കടുത്ത അതിക്രമങ്ങൾ വർധിച്ചുവരുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ ഇതോടൊപ്പം ചില വ്യവസ്ഥകൾ അനിവാര്യമാണ്. അവരുടെ താമസസ്ഥലത്തേക്കും തിരിച്ച് ജോലിസ്ഥലത്തേക്കുമുള്ള സുരക്ഷിതയാത്ര തൊഴിലുടമയുടെ ഉത്തരവാദിത്വമായിരിക്കണം.

പ്രസവകാലംപോലെ ചില കാലയളവുകളിൽ സ്ത്രീത്തൊഴിലാളികളെ ജോലിയിൽനിന്ന് മാറ്റിനിർത്താൻ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. പക്ഷേ, ആ കാലയളവുകളിൽ പൂർണശമ്പളം കൊടുക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥയില്ല. ഇത് നിർഭാഗ്യമെന്നുപറയണം.

സാമൂഹികസുരക്ഷാ കോഡ് വിചിത്രം

എല്ലാ തൊഴിലാളികൾക്കും ബാധകമാകേണ്ടതാണ് സാമൂഹികസുരക്ഷാ കോഡ്. സംഘടിതമേഖല, അസംഘടിതാമേഖല, മറ്റുമേഖലകൾ എന്നിവയ്ക്കിത്‌ ബാധകമാണ്. എന്നാൽ, പാർലമെന്റിൽ നൽകിയ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുടെയും കാരണങ്ങളുടെയും പ്രസ്താവനയിൽ  ഇംഗ്ലീഷിൽ either സംഘടിതമേഖല, or അസംഘടിതമേഖല or മറ്റു മേഖലകളിൽ ബാധകമാകും എന്ന് ചേർത്തിരിക്കുന്നത് വിചിത്രമാണ്. അങ്ങനെ എഴുതിച്ചേർക്കുമ്പോൾ ഒരുകൂട്ടർക്കുമാത്രമെന്നാകും. ഇത്‌ മനഃപൂർവമാണെങ്കിൽ സാമൂഹികസുരക്ഷ പരിമിതപ്പെടുത്താനുള്ള നിഗൂഢനീക്കമായി കാണേണ്ടിവരും. ലോകമെമ്പാടും സാമൂഹിക സുരക്ഷ കൂടുതൽ വിപുലമാക്കുന്ന ഈ കാലയളവിൽ ഇന്ത്യയിൽ അത്‌ ചുരുക്കാൻശ്രമിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല. അതിനാൽ ഈ വ്യവസ്ഥ മാറ്റണം. (Either/or നുപകരം wheather they be in the organized sector or in the unorganized sector or other sectors എന്നാക്കണം.) അതുപോലെ, പലസ്ഥാപനങ്ങളിലായി സേവനവും അധ്വാനവും വിഭജിച്ചുനൽകുന്ന ആധുനികകാലത്തെ 'ഗിഗ്, പ്ലാറ്റ്‌ഫോം' ജീവനക്കാരെയും പ്രോവിഡന്റ് ഫണ്ട്‌ ആനുകൂല്യങ്ങൾക്ക് അർഹരാക്കണം. ഇത്തരം തൊഴിലാളികളുടെ എണ്ണം വർധിച്ചുവരാനാണ് സാധ്യത.

(സംസ്ഥാന മുൻ ലേബർകമ്മിഷണറും മുൻ യു.എൻ. സിവിൽ സർവന്റുമാണ്‌ ലേഖകൻ)