ആഗോളതാപന വര്‍ദ്ധനവ്, കാലാവസ്ഥാമാറ്റങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ സംബന്ധിച്ച് സുപ്രധാന തീരുമാനങ്ങളെടുത്ത 2015ലെ കാലാവസ്ഥാ ഉച്ചകോടിക്ക് ശേഷം അഞ്ച് വര്‍ഷങ്ങള്‍ പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ആഗോള കാലാവസ്ഥയില്‍ വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇക്കാലത്ത് പാരീസ് ഉച്ചകോടിയില്‍ എടുത്ത തീരുമാനങ്ങള്‍ എത്രത്തോളം നടപ്പാക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പരിശോധിക്കുകയാണ് ഇവിടെ. ഒപ്പം, നടപ്പാക്കാതെ ശേഷിക്കുന്ന സുപ്രധാന കാര്യങ്ങള്‍ ഏതൊക്കെയെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.


2015 നവംബര്‍ 30 മുതല്‍ ഡിസംബര്‍ 13 വരെ പാരീസില്‍ നടന്ന കാലാവസ്ഥാ ഉച്ചകോടി പതിവുപോലെ വര്‍ഷാവര്‍ഷങ്ങളില്‍ ഇതേകാലയളവില്‍ നടക്കുന്ന കാലാവസ്ഥാ ഉച്ചകോടി പോലെയല്ല വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടത്. 2015 ലെ ഭീകരാക്രമണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ പാരീസില്‍ നടന്ന ഉച്ചകോടിയില്‍ ആഗോളതാപന വര്‍ദ്ധനവ്, കാലാവസ്ഥാമാറ്റങ്ങള്‍ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച സുപ്രധാനമായ തീരുമാനങ്ങള്‍ കൈകൊണ്ടു. വ്യവസായ വിപ്ലവോത്തരകാലഘട്ടത്തെ  അപേക്ഷിച്ച് ആഗോള താപവര്‍ദ്ധനവ് രണ്ട് ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് പരിധി ലംഘിക്കാന്‍ അനുവദിക്കരുത് എന്നതായിരുന്നു  ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനം. 

ആഗോളതാപനം പോലെയുള്ള ഗുരുതര വ്യതിയാന പ്രത്യഘാതങ്ങള്‍ക്ക് ഏറ്റവുമധികം വിധേയമാവുന്ന ദ്വീപ് രാഷ്ട്രങ്ങളുടെയും അവികസിത രാജ്യങ്ങളുടെയും ശക്തമായ സമ്മര്‍ദത്തെത്തുടര്‍ന്ന് ആഗോള താപ  വര്‍ദ്ധനവ്, കഴിയുന്നപക്ഷം  ഒന്നര ഡിഗ്രിസെന്റിഗ്രേഡ്  പരിധിയില്‍കവിയാതെ  നിലനിര്‍ത്തുകയെന്ന ഒരു നിര്‍ദ്ദേശത്തിനും ഉച്ചകോടിയില്‍ ഇടം കിട്ടി. ഇതിനെ തുടര്‍ന്ന് ഒരു സ്‌പെഷ്യല്‍  റിപ്പോര്‍ട്ട് തന്നെ IPCC തയ്യാറാക്കി. 

ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ ഉച്ചകോടിയില്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്യാതെ പോയെങ്കിലും ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുടെ പ്രായോഗികത, നടത്തിപ്പ്, പരിണത പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ എന്നിവ സംബന്ധിച്ച് വ്യക്തത വന്നില്ലെങ്കിലും പാരീസ് കാലാവസ്ഥ ഉച്ചകോടിയെ 196 രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ അംഗീകരിച്ചു. ഓരോ രാജ്യവും തങ്ങളുടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഉത്സര്‍ജ്ജനം സംബന്ധിച്ച 'പ്രഖ്യാപിത ലക്ഷ്യങ്ങള്‍'INDC (Intended Nationally Determined Contribution ) സമര്‍പ്പിക്കണമെന്നും നിര്‍ദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു.

അതേസമയം, അമേരിക്ക പാരീസ് ഉച്ചകോടിയുടെ നിരീക്ഷണങ്ങളെയും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളെയും പാടെ അവഗണിക്കുകയും പുച്ഛിച്ചു തള്ളുകയുമാണ് ചെയ്തത്.  അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകള്‍ മാത്രമല്ല വ്യവസായത്തിലധിഷ്ഠിതമായ വികസനം പേറുന്ന  ഒട്ടുമിക്ക രാഷ്ട്രങ്ങളും പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുടെ നേരെ മുഖം തിരിച്ചു.

Climate Change
Photo: AFP

ഇത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തില്‍ ഉത്സര്‍ജ്ജന നിരക്ക് കുറച്ചുകൊണ്ട് ആഗോളതാപന വര്‍ദ്ധനവ്  നിയന്ത്രിക്കുകയെന്ന പോംവഴി തന്നെ തികച്ചും അപ്രായോഗികമാണ് എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല.  പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള അമേരിക്കയുടെ പിന്‍വാങ്ങല്‍ അപ്രതീക്ഷിത പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ലെങ്കിലും ഉല്‍സര്‍ജ്ജന തോത് ഇപ്പോഴും ഉയരങ്ങളിലേക്ക് തന്നെ. പ്രത്യാഘാതം ബാധിച്ചേക്കാവുന്ന ജനങ്ങളാവട്ടെ കാലാവസ്ഥാനുബന്ധ ദുരന്തങ്ങളെ  നിരന്തരം  അഭിമുഖീകരിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  

പാരീസ് ഉച്ചകോടിയിലെ അഞ്ച് നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളാണ് ഇതിനകം നടപ്പാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്:

1. രാഷ്ട്രീയ അതിജീവനം

അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാള്‍ഡ് ട്രംപിന്റെ പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള പിന്മാറ്റം അവയുടെ നടത്തിപ്പിനേറ്റ ഒരു വന്‍ആഘാതമായിരുന്നുവെങ്കിലും ലോകത്തെ ഇതരവ്യാവസായികരാഷ്ട്രങ്ങള്‍ ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അനുവര്‍ത്തിക്കുന്നതില്‍ ഉറച്ചുനിന്നത് പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നു. ഉത്സര്‍ജ്ജന നിരക്കില്‍ രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത് വരുന്ന രാജ്യമാണ് അമേരിക്ക.  അമേരിക്കയുടെ ഇത്തരമൊരു നടപടി തീര്‍ച്ചയായും നിരാശാജനകമായിരുന്നെങ്കിലും  മറ്റ് രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ വ്യത്യസ്തമായി ചിന്തിച്ചത് ഈ വിഷയം സംബന്ധിച്ച രാഷ്ട്രീയ  അതിജീവനത്തിന് വഴി തുറന്നു.  സ്വന്തം നിലയിലൊരു തീരുമാനം എടുക്കുവാന്‍ അപ്രാപ്തരായ രഷ്ട്രങ്ങളെപോലും രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ  ഉറപ്പുകള്‍ നല്‍കി ഉച്ചകോടിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ക്കു കീഴില്‍ കൊണ്ട് വരുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നതും മറ്റൊരു വിജയമാണ്.  

2.  1.5°C എന്ന നിര്‍ദിഷ്ട പരിധി

ആഗോളതാപവര്‍ധനവിന്റെ പരിധി  1.5 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് കവിയാതിരിക്കുകയെന്ന നിര്‍ദ്ദേശം  ഉള്‍പ്പെടുത്തിയതാണ് ഒരു പക്ഷെ, പാരീസ് ഉച്ചകോടിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത.  കാലാവസ്ഥ ദുരന്തങ്ങള്‍ക്ക് ഏറ്റവുമധികവും ഏറ്റവും വേഗത്തിലും ബാധിതരായേക്കാവുന്നവയാണ് ദ്വീപ് രഷ്ട്രങ്ങള്‍. തങ്ങളുടെ സുരക്ഷക്കും നിലനില്പിനും വേണ്ടിയുള്ള അത്തരം രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ എക്കാലത്തെയും അഭ്യര്‍ഥന പരിഗണിച്ചാണ് 1.5 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് എന്ന പരിധി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടത്.  എന്നാല്‍, പ്രായോഗികമായി നടപ്പാക്കാനാവില്ല എന്ന കാരണം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് വന്‍ വ്യവസായ രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ എല്ലായ്‌പ്പോഴും മുഖംതിരിഞ്ഞ് നിന്ന നിര്‍ദ്ദേശവും ഇത് തന്നെയാണ്.  അത്തരം രാഷ്ട്രങ്ങള്‍ക്കാകട്ടെ വര്‍ധനാ പരിധി 2.0 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് ആയി ഭേദഗതി ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു  അഭികാമ്യ മാനദണ്ഡം.  ഇതിനെ തുടര്‍ന്നാണ്  1.5 ഡിഗ്രി  സെന്റിഗ്രേഡ് എന്ന നിര്‍ദ്ദേശത്തെ സാധൂകരിക്കുകയോ വിശകലനം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട് സമര്‍പ്പിക്കുവാന്‍ IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change)  യോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്.

2018ല്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ സ്‌പെഷ്യല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് പ്രകാരം വര്‍ധനാപരിധിയില്‍ ഇളവ് നല്‍കുന്ന 0.5 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് പോലും ലക്ഷോപലക്ഷം  ജനങ്ങളുടെ ജീവനെയും ജീവിതത്തെയും ദുരന്ത പൂര്‍ണ്ണമാക്കാന്‍ പര്യാപ്തമാണ്.  താപവര്‍ധന പരിധി കഴിയുന്നിടത്തോളം 1.5 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡില്‍ കവിയാതെ  നിലനിര്‍ത്തണം എന്ന വാദഗതിയുടെ  അന്തസത്തയെ അതിന്റെ അപ്രായോഗികത ചൂണ്ടിക്കാട്ടി നിരാകരിക്കുന്നവര്‍ തന്നെ താപവര്‍ധനാ നിയന്ത്രണമാനം 2.0 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ്  പരിധിയിലേക്ക് മാറി ചിന്തിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഊന്നിപ്പറയുന്നു.  പക്ഷെ, അപ്രകാരം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അതിന്റെ ദുരന്ത പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ പേറേണ്ടി വരുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ ഉല്‍ക്കണ്ഠകള്‍ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.  

global warming climate change
Photo: AP

3. ഉത്സര്‍ജ്ജനം നിര്‍ത്തിവക്കല്‍- സ്വീകാര്യതയേറുന്നു

ഉത്സര്‍ജന നിയന്ത്രണം ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കും ജീവിത ശൈലികള്‍ക്കും അതിവേഗം പ്രചാരമേറുകയാണ്.  കാര്‍ബണ്‍ ഉത്സര്‍ജന നിയന്ത്രണം ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളില്‍ ചൈന, ജപ്പാന്‍, ദക്ഷിണ കൊറിയ എന്നീ രാജ്യങ്ങള്‍ ഇംഗ്ലണ്ട്, യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയന്‍ എന്നിവയുമായി കൈകോര്‍ക്കുന്നു.  പാരീസ് ഉച്ചകോടിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു പ്രവണതക്ക് വേരോട്ടം നല്‍കിയത്.  താല്‍ക്കാലികമായ താപനിയന്ത്രണ നടപടികള്‍ എന്നതിനേക്കാളുപരി ആത്യന്തികമായി കാര്‍ബണ്‍ ഉത്സര്‍ജ്ജനം നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കുകയും അത് വഴി കാലാവസ്ഥാപരമായ സുരക്ഷിതത്വം സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയുമാണ് ഈ ദിശയിലുള്ള ചുവടുവെയ്പുകള്‍ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. 

മനുഷ്യന്റെ ജീവിത ശൈലികള്‍ മുഖേനയുള്ള ഉത്സര്‍ജ്ജനവും,  ഉത്സര്‍ജിത  മാലിന്യങ്ങളുടെ നീക്കംചെയ്യലും തമ്മിലുള്ള ഒരു സംതുലനാവസ്ഥയാണ് പ്രധാനമായും ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാര്‍ദ്ധത്തിലെങ്കിലും അത്തരമൊരവസ്ഥ കൈവരിക്കാനാവുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലാണ് ലോകം. ആഗോള താപനിയന്ത്രണത്തില്‍ സമൂഹം അനുവര്‍ത്തിക്കേണ്ട സമീപനങ്ങള്‍ തീരുമാനിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ അവയുടെ അന്തസത്തക്ക് തികച്ചും വിരുദ്ധമായ വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ആവിഷ്‌ക്കരിക്കുന്നതിന്റെ യുക്തിരാഹിത്യവും അനൗചിത്യവും  പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.  30 വര്‍ഷത്തിനുള്ളില്‍ ഉത്സര്‍ജനരഹിതമായ ഒരു ലോകം വിഭാവനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ തന്നെ നാല്പതോ അതിലേറെയോ വര്ഷങ്ങളോളം പ്രവര്‍ത്തന സജ്ജമായ കല്‍ക്കരി പ്ലാന്റുകള്‍, എണ്ണക്കുഴലുകള്‍, പ്രകൃതിവാതക വിതരണ ശൃംഖലകള്‍ എന്നിവയും ഒപ്പം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നത് തികച്ചും വൈരുധ്യാത്മകമാണ്.  

4.  സംശുദ്ധോര്‍ജ്ജത്തിലേക്കുള്ള ചുവടു മാറ്റം

സംശുദ്ധ ഊര്‍ജ്ജവിനിമയത്തിന് അനുകൂലമായ രീതിയില്‍ ഭൂവിനിയോഗ ക്രമത്തിലും മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്.  പരിഥിതിസൗഹാര്‍ദ സാങ്കേതികവിദ്യകളില്‍ അധിഷ്ഠിതമായ  വികസനപ്രക്രിയയ്ക്ക് മാത്രമേ ഇക്കാര്യം നടപ്പില്‍ വരുത്താനാവൂ എന്ന സന്ദേശവും  പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളില്‍ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.  ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങളുടെ ഉപഭോഗത്തിലുള്ള ആപത്പ്രവണത വര്‍ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കയാണ്.  ഇത്തരം ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍ വികസ്വര രാഷ്ട്രങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കല്‍ക്കരി പ്ലാന്റുകള്‍ ഔചിത്യപൂര്‍വമായ  ഒരു പുനര്‍വിചിന്തനത്തിന് വിധേയമാണ്. 

2020 ലെ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായ ഊര്‍ജ്ജസ്തംഭനം ഒഴിവാക്കുവാന്‍ സൗരോര്‍ജ്ജവും കാറ്റില്‍ നിന്നുള്ള ഊര്‍ജ്ജവും ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗപ്പെടുത്താമെന്നുള്ള അഭിപ്രായമാണ് അന്താരാഷ്ട്ര ഊര്‍ജ്ജ ഏജന്‍സിയും മുന്നോട്ട് വക്കുന്നത്.  ഏഷ്യയിലെ സാമ്പത്തിക സ്ഥാപനങ്ങളും പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലുള്ള തങ്ങളുടെ ബിസിനസ്സ് പങ്കാളികളുടെ ചുവടുപിടിച്ച് കല്‍ക്കരിയെ നിരോധിത പട്ടികയില്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.  വിപണി മൂല്യത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ സംശുദ്ധോര്‍ജ്ജത്തിന്റെ പ്രയോക്താക്കള്‍ എണ്ണ കമ്പനികളെ മറികടന്നിരിക്കുകയാണ്.  കോവിഡ് വ്യാപന-പൂര്‍വ്വ സ്ഥിതിയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന അത്രയ്ക്കും ഉയര്‍ന്ന ആവശ്യകതയിലേക്ക് എണ്ണ ഉപഭോഗം തിരിച്ചെത്തുകയില്ലെന്നാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്.  

5. മേല്‍നോട്ടവും നടത്തിപ്പും

പാരീസ് ഉച്ചകോടിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ നടപ്പിലാക്കുവാനും  മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുവാനും കേന്ദ്രീയകൃതമായ ഒരു വ്യവസ്ഥ ഇല്ലായെന്നുള്ളതാണ് യാഥാര്‍ഥ്യം.  വന്‍സമ്പത്  സ്ഥാപനങ്ങള്‍  മുതല്‍ നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ ഭരണസംവിധാനങ്ങള്‍ വരെ പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ നയപരിപാടികളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.  പൊതു മേഖലയിലുള്ള 400 ലേറെ  വികസന ബാങ്കുകളും  ഒട്ടനവധി ഏഷ്യന്‍ സംരംഭകരും പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അനുവര്‍ത്തിക്കുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയനാകട്ടെ, 2015 മുതല്‍ക്കുള്ള ഓരോ സ്വതന്ത്രവ്യാപാര കരാറിലും പാരീസ് നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളോടുള്ള തങ്ങളുടെ അനുഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  

global warming
Photo: AP

ലണ്ടനിലെ ഹീത്രൂ  വിമാനത്താവളത്തിന്റെ വികസനം സ്തംഭിപ്പിക്കുവാന്‍ പാരീസ്  കാലാവസ്ഥ ഉടമ്പടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ എപ്രകാരം വിനിയോഗിക്കാമെന്ന് ഇംഗ്‌ളണ്ടിലെ അഭിഭാഷകരും പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  കാലാവസ്ഥാ സംരക്ഷണം  സംബന്ധിച്ച വിഷയത്തില്‍  പാരീസ് ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ ഏറെ ശുഭപ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും അവ എത്രത്തോളം നടപ്പിലാക്കാനാവും എന്ന വസ്തുത വന്‍ വെല്ലുവിളിയായി അവശേഷിക്കുന്നു.  

നടപ്പിലാവാതെ അവശേഷിക്കുന്ന നിര്‍ണ്ണായക ഘടകങ്ങള്‍ ഇവയാണ്:

ഉയരുന്ന ഉത്സര്‍ജ്ജന തോത് 

ആഗോളതലത്തില്‍ ഹരിതഗൃഹവാതക ഉത്സര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ ഗതി ഉയരങ്ങളിലേക്ക് തന്നെയാണ്.  2015 നും 2018 നും ഇടക്ക് ഒരു ബില്യണ്‍ ടണ്ണോളം ഉത്സര്‍ജിത കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്സൈഡ് ആണ് പ്രതിവര്‍ഷ കണക്കുകളിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കപ്പെട്ടത്.  ഏഷ്യന്‍ രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ സമ്പദ്‌മേഖലയിലെ വികസനപ്രവണതയുടെ ചുവട് പിടിച്ചാണ് പ്രധാനമായും ഈ കണക്കിലെ വര്‍ദ്ധനവ്.  2014-16 കാലഘട്ടത്തില്‍ ചൈനയിലെ ഉത്സര്‍ജ്ജനതോത് പരിശോധിച്ചാല്‍ താരതമ്യേന മാലിന്യം പുറംതള്ളല്‍ വളരെ കുറഞ്ഞ വികസന രീതികളായിരുന്നു അവലംബിക്കപ്പെട്ടത് എന്ന് കാണാം.  എന്നാല്‍, പിന്നീട്, ഉത്സര്‍ജ്ജനം കൂടിയ തോതിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചെത്തിയ സ്ഥിതിയുണ്ടായി.  ഉത്സര്‍ജ്ജനം നിര്‍ത്തിവക്കുന്നത് സാമ്പത്തിക മേഖലയിലെ നൂതനചിന്താഗതികള്‍ അനുവദിക്കുന്നില്ല.  ഇപ്രകാരം ചെയ്താല്‍ വികസന മുരടിപ്പായിരിക്കും ഫലം എന്നതിനാലാണിത്.  

കൊറോണ വൈറസ് വ്യാപന പ്രതിരോധാര്‍ത്ഥം 2020 മാര്‍ച്ച് മാസം മുതല്‍ ഗതാഗത- വ്യവസായ മേഖലകള്‍ ലോകമെമ്പാടും പൂര്‍ണ്ണമായും അടച്ചിട്ട ഒരു സ്ഥിതി വിശേഷം  ഉണ്ടായിരുന്നതിനെ തുടര്‍ന്ന് കാര്‍ബണ്‍ ഉത്സര്‍ജ്ജനത്തില്‍  ഏഴ് ശതമാനത്തിന്റെ കുറവ് ഉണ്ടായതായി വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് പക്ഷെ, ഒരു താല്‍ക്കാലിക സ്ഥിതിവിശേഷം മാത്രമാണ്. ഇത്തരമൊരു സവിശേഷ സാഹചര്യത്തിന്റെ അഭാവത്തിലാണെങ്കില്‍പോലും ഉത്സര്‍ജനതോത് ഇതേ രീതിയില്‍ കുറച്ചുകൊണ്ട് പോയാല്‍ മാത്രമേ താപനില വര്‍ധന പരിധി 1.5 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡില്‍  പരിമിതപ്പെടുത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാനാവുകയുള്ളു.  

ഉയരുന്ന താപനില 

ഉത്സര്‍ജ്ജനത്തില്‍ ഉണ്ടാകുന്ന വര്‍ദ്ധനവിനനുസരിച്ച് അന്തരീക്ഷത്തിലെ താപമാനവും ഉയരുന്നു.  വ്യവസായ പൂര്‍വ്വകാലഘട്ടത്തെ അപേക്ഷിച്ച് 2020-ല്‍  1.2 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് ചൂട് കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെട്ടു. ലാ നിന (La Nina) മൂലം അനുഭവപ്പെടുന്ന താപസമാശ്വാസം പരിഗണിച്ചാല്‍ ഇതേവരെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഏറ്റവും ചൂടേറിയ വര്‍ഷങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ 2020-ഉം സ്ഥാനംപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. കാലാവസ്ഥാ റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ 'അഭൂതപൂര്‍വമായ' എന്ന വാക്ക്  അടിക്കടി ഇടംപിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആര്‍ട്ടിക്‌മേഖലയിലെ കാട്ടുതീ, ആഫ്രിക്ക വന്‍കരയിലെ ചിലയിടങ്ങളില്‍ ആഞ്ഞ് വീശിയ  ചുഴലിക്കാറ്റുകള്‍ എന്നിവ ഇത്തരം അഭൂതപ്രതിഭാസങ്ങള്‍ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.

കൊടുംവരള്‍ച്ചകളും കടുത്ത പ്രളയങ്ങളും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കര്‍ഷകരുടെ നിലനില്‍പ്  വിഷമഘട്ടത്തിലാക്കുന്നു.  ഇത്തരം തീക്ഷ്ണകാലാവസ്ഥാ  പ്രതിഭാസങ്ങള്‍ക്ക് മൂലഹേതു  ആഗോളതാപനം തന്നെയാണെന്ന് ശാസ്ത്രസമൂഹം ഊന്നിപറയുന്നു.  മാനുഷികപ്രേരിത ഘടകങ്ങള്‍ കാലാവസ്ഥയില്‍ ചെലുത്തിയ സ്വാധീനത്തിന്റെ ഫലമാണ് 2019 ല്‍ ജപ്പാനില്‍ അനുഭവപ്പെട്ട മാരക ഉഷ്ണതരംഗം.  അന്തരീക്ഷത്തിലും കാലാവസ്ഥയിലുമുണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനങ്ങളുടെ പുതിയ റെക്കോര്‍ഡുകളാണ് വരുംതലമുറകളെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.  അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്ന താപനകാരികളായ മാലിന്യങ്ങള്‍ അതെ തോതില്‍ തന്നെ നീക്കം ചെയ്യാനാവുന്ന സാഹചര്യം (Net Zero Emission) ഇല്ലാത്തിടത്തോളം കാലം താപനം നിയന്ത്രണ വിധേയമാകാതെ തുടരുക തന്നെചെയ്യും.  

CLIMATE CHANGE
Photo: AFP

ഉയരുന്ന ഫോസില്‍ ഇന്ധന ഉല്‍പാദനം 

ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങളുടെ അമിതഉപയോഗമാണ് താപനകാരികളായ ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങളുടെ (GHG) വന്‍ തോതിലുള്ള അന്തരീക്ഷനിക്ഷേപത്തിനിടയാക്കുന്നത്.  എന്നാല്‍, 'ഫോസ്സില്‍ ഇന്ധനങ്ങള്‍' എന്ന വാക്കോ ആ വിഭാഗത്തില്‍പ്പെടുന്ന കല്‍ക്കരി, എണ്ണ, വാതകം (മീഥേന്‍ പോലുള്ളവ) എന്നിവയോ പാരീസ് ഉടമ്പടിയില്‍ പരാമര്ശിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാല്‍, പാരീസ് ഉടമ്പടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന ലക്ഷ്യം  കൈവരിക്കണമെങ്കില്‍ മേല്പറഞ്ഞവ ഉള്‍പ്പെടുന്ന ഹൈഡ്രോകാര്ബണുകളുടെ ഉപഭോഗം പൂര്‍ണതോതില്‍തന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കേണ്ടി വരും.  പക്ഷെ, ഫോസ്സില്‍  ഇന്ധനങ്ങളുടെ ഉപഭോഗത്തിലധിഷ്ഠിതമായ വ്യാവസായിക മേഖലകളും  സമ്പത് ഘടനയുമുള്ള രാഷ്ട്രങ്ങളെ  സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് പ്രതിസന്ധി സൃഷ്ട്ടിച്ചേക്കാം. 

ഇന്ത്യയിലെ കല്‍ക്കരിയധിഷ്ഠിത ഊര്‍ജ്ജ മേഖലയില്‍ നിന്നുള്ള ഉത്സര്‍ജനം ആഗോള തലത്തിലെ ഹരിത ഗൃഹ  വാതക ഉത്സര്‍ജനത്തിന്റെ ഏകദേശം 2.4 ശതമാനത്തോളം വരും.  ഭാരതത്തിലെ മാത്രം ഹരിതഗൃഹ  വാതക ഉത്സര്‍ജന തോത് നോക്കിയാല്‍ അതിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് വരുമിത്. രാജ്യത്തെ ആകെ  ഇന്ധനജന്യ ഉത്സര്‍ജനം നോക്കിയാല്‍ അതിന്റെ 50 ശതമാനം കല്‍ക്കരി അധിഷ്ടിതഊര്‍ജമേഖലയില്‍നിന്നാണ്.  എന്നാല്‍, പുനരുപയോഗ്യമായ  ഊര്‍ജ ഉല്പാദനത്തിന്റെ അളവില്‍ ഗണ്യമായ  വര്ധനവുണ്ടായിട്ടും കല്‍ക്കരിയധിഷ്ഠിത ഊര്‍ജമേഖലയില്‍ നിന്നുള്ള  ഉത്പാദനം ഇന്ത്യയുടെ ഊര്‍ജസുരക്ഷയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളംനിര്‍ണ്ണായകമാണ്.  കല്‍ക്കരി പ്ലാന്റുകളില്‍ നിന്നുള്ള ഊര്‍ജ ഉല്പാദനം 2020 ല്‍  205 GW  എന്നതില്‍ നിന്ന് 2030 ഓടെ 266 GW വരെ ഉയരാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.  ഇന്ത്യയിലെ കല്‍ക്കരിയിലെ ഗുണനിലവാരക്കുറവ് അതിന്റെ ഉപയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാങ്കേതിക പ്രക്രിയകളുടെ മാന്ദ്യത്തിന് ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്ന കാര്‍ബണ്‍ഡയോക്ള്‍സൈഡ് വാതകത്തിന്റെ തോത് കുറക്കുവാനാകുമെന്നുള്ള കാര്യത്തില്‍ ഗണ്യമായ  പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്നു. തന്മൂലം കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാന പ്രത്യാഘാതങ്ങളുടെ ലഘൂകരണത്തിന് സഹായകമാവുന്നു.  

അനുഭവിക്കുന്നത് ദുരന്തബാധിതര്‍ മാത്രം

കാലാവസ്ഥാപ്രഭാവങ്ങളുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയരാകുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങളില്‍ തന്നെ, സമൂഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും താഴെക്കിടയിലുള്ള ദരിദ്രവിഭാഗമാണ് ഇവയെ ഏറ്റവുമധികം നേരിടേണ്ടി വരുന്നത്.  ഉത്സര്‍ജ്ജന തോത് വെട്ടിക്കുറക്കുവാനുള്ള നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ മാത്രമല്ല പാരീസ് ഉടമ്പടിയില്‍ ഉള്ളത്. കാലാവസ്ഥാമാറ്റങ്ങളോടുള്ള അനുകൂലനം, പ്രത്യാഘാത ലഘൂകരണം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും അതിലടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.  എന്നാല്‍, ദുരന്തബാധിതവിഭാഗങ്ങള്‍, തങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടിവരുന്ന കഷ്ടനഷ്ടങ്ങള്‍ ലഘൂകരിക്കുവാനോ അവയോട് താദാത്മ്യപ്പെട്ട്  പോകുവാനോ  കഴിയുന്നവരാകണമെന്നില്ല.  ഇത്തരക്കാര്‍ക്കുവേണ്ടി, പ്രത്യേകിച്ച്, അവികസിത രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ ദരിദ്ര ജനവിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ധനസഹായം, സാങ്കേതിക സഹായം, ദുരന്തഅതിജീവന പരിശീലനം എന്നിവ നല്‍കി സഹായിക്കാന്‍ പാരീസ് ഉച്ചകോടി വികസിത രാഷ്ട്രങ്ങളോട്  അഭ്യര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍, ഭൂരിഭാഗം ധന സഹായവും കടമായിട്ടാണ് നല്‍കപ്പെടുന്നത്.  ഇത് വികസ്വര രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ മേല്‍ കൂടുതല്‍ ഭാരം അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കപ്പെടാന്‍ ഇടയാക്കും. 

ഇടത്തരം സാമ്പത്തിക ശേഷിയുള്ള രാജ്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പരിസ്ഥിതിസൗഹാര്‍ദ്ദപരമായ വികസനത്തിന് മുന്‍ഗണന നല്‍കുക വഴി കാലാവസ്ഥാദുരന്തങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുവാന്‍ ഇടപെടല്‍ നടത്താനാകും.  തങ്ങള്‍ ഒടുക്കുന്ന  പ്രീമിയത്തിനുള്ള ഇന്‍ഷുറന്‍സ് തുകയല്ലാതെ മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള നഷ്ടപരിഹാരവും കാലാവസ്ഥാദുരന്തങ്ങളുടെ ഇരകള്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ല.  ദുരന്തബാധിതസമൂഹങ്ങളുടെ അതിജീവനത്തിനും ഉന്നമനത്തിനും വേണ്ടി കൂടുതല്‍ പ്രതിബദ്ധമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളാണ് ആവശ്യം. 

അന്താരാഷ്ട്ര ഗതാഗത മേഖല

വ്യോമയാനങ്ങള്‍, കപ്പല്‍ എന്നിവ വഴിയാണ് അന്താരഷ്ട്ര  തലത്തില്‍ ഗതാഗതം  ഏറിയ പങ്കും നടന്നുവരുന്നത്.  പാരീസ്ഉടമ്പടിയുടെ ആദ്യത്തെ കരട് നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളില്‍ അന്താരാഷ്ട്ര വ്യോമഗതാഗതം, കപ്പല്‍ ഗതാഗതം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഐക്യ രാഷ്ട്ര  സഭയുടെ ഉപസംഘടനകളോട്  ഉത്സര്‍ജ്ജനതോത് കുറക്കുവാനുള്ള പദ്ധതികള്‍, നയസംഹിതകള്‍  എന്നിവ  സമര്‍പ്പിക്കണമെന്ന്  ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.  അന്താരാഷ്ട്ര വ്യോമയാനസംഘടന (International Civil Aviation Organization -ICAO), അന്താരാഷ്ട്ര സമുദ്ര ഗതാഗത സംഘടന (International Maritime Organization-IMO) എന്നിവ കാലാവസ്ഥാനുബന്ധ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍  സംബന്ധിച്ച കൂടിയാലോചനകളില്‍ പങ്കെടുത്തുവെങ്കിലും  താപവര്‍ധനാ  പരിധി  1.5 ഡിഗ്രി സെന്റിഗ്രേഡ് അല്ലെങ്കില്‍ 2.0 ഡിഗ്രിസെന്റിഗ്രേഡ്  എന്നിവയില്‍ പരിമിതപ്പെടുത്തുവാനുള്ള നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളുമായി സമരസപ്പെട്ടില്ല.  മാത്രമല്ല, അന്താരാഷ്ട്ര വ്യോമഗതാഗത  സംഘടന പാരീസ് നിര്‍ദേശങ്ങളിന്‍  മേല്‍  സ്വീകരിച്ച പ്രാഥമികനടപടിക്രമങ്ങള്‍ തന്നെ പിന്നീട് വെള്ളം ചേര്‍ക്കപ്പെട്ട അവസ്ഥയിലെത്തുകയും ചെയ്തു.  ഈ വിഷയം അധികരിച്ച് സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍ ICAO വളരെയധികം വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കേണ്ടിയും വന്നു.

climate change
ഫോട്ടോ: എ.എഫ്.പി.

ഉച്ചകോടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ പ്രായോഗികമാക്കേണ്ടിവരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലെല്ലാം തന്നെ വ്യവസായമേഖല അധീശത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും പൊതുസമൂഹം നോക്കു കുത്തികളായി മാറുകയും മാധ്യമങ്ങള്‍ കര്‍ശനനിയന്ത്രണങ്ങള്‍ക്ക്  വിധേയമാവുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ് നേരിടേണ്ടി വരുന്നത്.  നിര്‍ദേശങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പിനാവശ്യമായ നയരൂപീകരണം നടത്തുന്നവര്‍  തന്നെ  സ്ഥിരമായി വ്യോമ ഗതാഗതം നടത്തുന്നവരുമാണ്.  സമുദ്ര ഗതാഗത മേഖലയാവട്ടെ, വേണ്ടത്ര പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടു കൂടിയില്ല. ഈ രണ്ട്  മേഖലയുടെയും കൂടിയുള്ള 'കാര്‍ബണ്‍ അവശേഷിപ്പ്' നിലവില്‍ ആഗോള ഉത്സര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ ഏകദേശം 5-6  ശതമാനത്തോളം  വരും.  കടുത്ത നടപടി ക്രമങ്ങള്‍  സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കില്‍ ഇത് ഇനിയും കൂടുവാനാണ്  പ്രവണത കാണിക്കുന്നത്.  

ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളില്‍ ചൈനയാണ് ഏറ്റവും കൂടിയ തോതില്‍ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കാര്‍ബണ്‍ നിക്ഷേപം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.  എന്നാല്‍, 2060 ഓടെ  കാര്‍ബണ്‍ സന്തുലനത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് ചൈന 2020 സെപ്റ്റംബറില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.  പുറംതള്ളുന്ന കാര്‍ബണിന്റെ തത്തുല്യമായ അളവില്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍നിന്ന് കാര്‍ബണ്‍ ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന വ്യവസ്ഥയെയാണ് 'Net  Zero Target ''എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.  ഇതിന്റെ ഫലമായി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അധിക തോതില്‍ കാര്‍ബണ്‍ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാവാതിരിക്കുമ്പോള്‍  അതുവഴി ഹരിത ഗൃഹപ്രഭാവം വഴിയുള്ള താപനവര്‍ദ്ധനവ്  നിയന്ത്രണ വിധേയമാക്കുവാനും സാധിക്കും.  ഇംഗ്ലണ്ടും, യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയനും 2050 ഓടെ കാര്‍ബണ്‍ സംതുലനാധിഷ്ഠിത സമ്പത് വ്യവസ്ഥ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് 2020 മാര്‍ച്ചില്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണം നടത്തി.  ചൈനയെ തുടര്‍ന്ന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക, ജപ്പാന്‍, കാനഡ, ദക്ഷിണ കൊറിയ മുതലായ രാജ്യങ്ങളും ഇതേപാത സ്വീകരിച്ചു. 126 രാജ്യങ്ങള്‍ ഈ തീരുമാനം കൈകൊണ്ടതോടെ കാര്‍ബണ്‍ നിക്ഷേപത്തിന്റെ 51 ശതമാനവും നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാനാവും.  

നിയുക്തഅമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡണ്ട് ജോ ബൈഡന്‍, കാലാവസ്ഥാ സൗഹാര്ദപരവും  താപനനിയന്ത്രണത്തിന് മുന്‍തൂക്കം നല്‍കുന്നതുമായ നടപടി ക്രമങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് നിലപാട് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.  അതോടെ അതുവരേക്കും യു. എസ്. പോലെയുള്ള ഒരു വന്‍ രാഷ്ട്രം സൃഷ്ട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആശങ്കകള്‍ക്ക് ഏറെക്കുറെ അറുതിയായി.  പാരീസ് കാലാവസ്ഥാ ഉടമ്പടിയുടെ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍  മാനിക്കുമെന്നും, അനുവര്‍ത്തിക്കുമെന്നും അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതോടെ കാലാവസ്ഥ സംരക്ഷണം, താപന നിയന്ത്രണം എന്നിവ സംബന്ധിച്ച പ്രതീക്ഷകള്‍ക്ക് പുത്തനുണര്‍വ് കൈവന്നിരിക്കുന്നു.

(കേരള കാര്‍ഷിക സര്‍വകലാശാലയിലെ കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാന കോളേജിലെ സയന്റിഫിക് ഓഫീസറും കാലാവസ്ഥാ കോളമിസ്റ്റുമാണ്‌ ലേഖകന്‍)

Content Highlights: five years after paris climate agreement