നീയില്ലാ നേരം 
കാറ്റെന്തെ വാതില്‍
ചാരാതെ പോവുന്നു
മാമ്പൂക്കള്‍ പൂക്കാ നീഹാരം പെയ്യ
രാവെന്തേ നീറുന്നു

റേഡിയോവിലൂടെ കേള്‍ക്കുന്ന 
പാട്ടിന് കാതോര്‍ത്തു കൊണ്ട് 
അയാള്‍ അലസമായ് കിടന്നു

രാവേറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് ഒത്തിരിയാവുന്നു
എന്തായിരിക്കും കാരണം
ഏതെങ്കിലും അസുഖമാവുമോ
മാനസിക പ്രശ്‌നമാണോ
അതുമല്ലെങ്കില്‍ വിഷാദരോഗം
ഉറക്കമില്ലായ്മ അതിന്റെയൊക്കെ ലക്ഷണമല്ലേ
അറിയില്ല

എന്തായാലും ഒന്നുറപ്പാണ്
പല വിധ ചിന്തകളില്‍പ്പെട്ട് ആടിയുലഞ്ഞ് തന്നെയാണ് മനസ്സ്
ശുഭചിന്തകളാല്‍ അവയെല്ലാം തട്ടിയകറ്റാനാവുന്നുണ്ട്
പക്ഷേ എന്നാലും ചിലപ്പോഴെല്ലാം അതെല്ലാം വിഫലമാവുന്നത് അറിയുന്നുണ്ട് 
ചിന്തകള്‍ പലപ്പോഴും മനസ്സ് കീഴടക്കുന്നുണ്ട്

നിശേഷം ഇല്ലാതാക്കിയെങ്കിലും
നീയെന്നെ സത്യത്തിനു ചുറ്റും തന്നെയാണ് ഞാന്‍ ഇന്നും കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്

നിഹാരിക
നിന്റെ പേര് എന്റെ മനസ്സില്‍ വരുമ്പോഴൊക്കെയും ഒരു മൂടല്‍മഞ്ഞിന്റെ തണുപ്പ് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നു
തോരാതെ പെയ്യുന്ന മഴയുടെ
സംഗീതം എന്നില്‍ നിറയുന്നു

നമ്മള്‍ കാണാറുണ്ടായിരുന്ന പെരുവഴിയമ്പലത്തിന് മുകളില്‍  വൈകുവോളം കൂടുതല്‍ തിളക്കത്തോടെ നീ ഉദിച്ചുയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്നത് ഞാന്‍ എന്നും കാണാറുണ്ട്

നിന്റെ അരികിലേക്ക് വരണമെന്നുണ്ടെനിക്ക്
പക്ഷെ അതിനിക്കിപ്പോ കഴിയില്ലല്ലോ
ശരീരം ഇല്ലാത്ത വെറുമൊരാത്മാവ് മാത്രമല്ലെ ഞാന്‍ ഇന്ന്

നിന്നോടെനിക്ക് പിണക്കമില്ലട്ടൊ
കാരണം ഞാന്‍ ആയിരുന്നല്ലോ
എല്ലാത്തിനും കാരണം
എന്റെ മനസിനായിരുന്നല്ലോ വിഷം നിറഞ്ഞിരുന്നത്

എന്നായിരുന്നു നീ എന്നെ വിട്ടുപോയത്
മീനമാസത്തിലെ കത്തുന്ന ചൂടില്‍
ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന നിന്റെ മനസ്സ് ഞാന്‍ വ്യക്തമായി കണ്ടതല്ലേ

ഒരു ദിവസം പോലും എന്റെ സ്വരം കേള്‍ക്കാതെ ഉറങ്ങുവാന്‍ 
കഴിയാതിരുന്ന നിനക്ക്  എന്നോട് 
മിണ്ടാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലേ
അന്നു മുതലല്ലേ നമ്മള്‍ അകന്നു തുടങ്ങിയത്

അന്നല്ലേ നമ്മള്‍ ഇരുകരയിലായത്
ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിരുന്നത് 
എന്തായിരുന്നെന്ന് കൃത്യമായി നീ പറയുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും ഞാന്‍ അല്‍ഭുതപ്പെട്ടിരുന്നു
ഇന്നിപ്പോ അങ്ങനല്ലല്ലോ
ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കരുതാത്തത് പോലും നിനക്ക് പറയാനാവുന്നു

എന്നായിരുന്നു നമ്മള്‍ അകന്നത്
എന്ന് ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ നിനക്ക്
ഓര്‍മ്മ കാണില്ല
കാരണം അത്രയും ചെറിയ എന്തോ പിണക്കം മാത്രമേ അന്നും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ
മറ്റുള്ളോര്‍ അതിന്റെ കാരണം അറിഞ്ഞാല്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറയും 
'ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിനാണോ 
ഇത്യേം വലിയ പിണക്കം

നീ ഓര്‍ക്കുന്നോ നമ്മള്‍ അന്ന് മാമ്പഴത്തോട്ടത്തില്‍ പോയത്
അവിടത്തെ തടാകത്തിലെ കുട്ട വഞ്ചിയില്‍ പേടിയോടെ കയറിയത്
തടാകത്തിലെ വലിയ വര്‍ണ്ണ മത്സ്യങ്ങള്‍ക്ക്  മലര്‍പൊടികള്‍
എറിഞ്ഞു കൊടുത്തത്

അവിടത്തെ കായലിനു നടുവിലെ കുട്ട വഞ്ചിയില്‍ വച്ച് നീയെന്റെ കാതില്‍ പറഞ്ഞില്ലേ എന്നെയാണ് നിനക്ക്
ഏറ്റവും ഇഷ്ടമെന്ന്
അവിടത്തെ ചെറുകാടിനുള്ളിലേക്ക്
നിന്റെ കൈയും പിടിച്ച് നടക്കുമ്പോള്‍
നീ പറഞ്ഞില്ലേ എന്നും എന്റെ 
കൈ പിടിച്ച് ഇങ്ങനെ നടക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലെന്ന്

പണ്ടെന്നോ ആരോ ഉപേക്ഷിച്ച അവിടത്തെ മരബെഞ്ചുകളൊന്നിന്‍ നാം ഇണക്കുരുവികളെ പോലെ ഇരുന്നു...
നമ്മുടെ ഇടയിലേക്ക് എന്നും പ്രണയാതുരമായി വരാറുണ്ടായിരുന്ന
മഴ പോലും അന്ന് കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിലല്ലെ വന്നത്

മഴ നനയാതെ നമ്മള്‍ മാമ്പഴത്തോട്ടത്തിനുള്ളില്‍ 
ആരോ കെട്ടിയ 
ഏറുമാടത്തില്‍ കയറി
മുകളില്‍ നിന്നും നോക്കുമ്പോള്‍ അപ്പുറം ആമ്പലുകള്‍ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു വയല്‍
വയലിനു നടുവില്‍ ഒരു തോടിന് അപ്പുറത്ത് ചൂണ്ടലിട്ട് മീന്‍പിടിക്കുന്ന 
കൊച്ചു കുട്ടികള്‍

ആര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന മഴയില്‍
പരസ്പരം കാണാന്‍ പോലും കഴിയാതെ
ചീറിയടിക്കുന്ന കാറ്റില്‍ പറന്ന് പോകാതെ അവര്‍ കുടയും ചൂടി നില്‍ക്കുന്നു
അവര്‍ക്ക് നമ്മളെ കാണാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നില്ല

വള്ളിപ്പടര്‍പ്പിനിടയിലെ 
ഏറുമാടത്തില്‍ മഴ നിന്നെ നനച്ചിരുന്നു
നിന്റെ നെറ്റിയില്‍ ചാര്‍ത്തിയിരുന്ന 
ചുമപ്പ് പോലും മാഞ്ഞു 
പോയിരുന്നു

മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്ന നിന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ തണുപ്പ് കൊണ്ടാണോ വിറച്ചത്
നിന്റെ ചുണ്ടുകളില്‍ മെല്ലെ എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട് തൊട്ടപ്പോള്‍ നീ പറഞ്ഞില്ലേ ഉമ്മകള്‍ കൊണ്ടു 
ഞാന്‍ കീഴ്‌പ്പെടുത്തി കളഞ്ഞെന്ന്
നിന്റെ പൊക്കിള്‍കൊടിയില്‍ ചുണ്ടോടിച്ചപ്പോള്‍ നിന്റെ രോമാഞ്ചം എന്നെയല്ലേ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തിയത്

മണിക്കൂറുകളോളം ശക്തിയായി മഴ പെയ്തത് നമുക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ആയിരുന്നോ
പ്രകൃതി പോലും അന്ന് നമ്മള്‍
ഒന്നാവാന്‍ കൂട്ടുനിന്നു

അവിടെ നിന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍
നമുക്ക് ഒരേ മനസ്സും 
ശരീരവും ആയിരുന്നു

ഒരു താമരനൂലിന് പോലും നമ്മുടെയിടയില്‍ കയറാനാവാത്തത് പോലെയായിരുന്നില്ലേ എന്നോട് നീ
ചേര്‍ന്നിരുന്നത്
എന്റെ ചെവിയില്‍ ഒരുമ്മയും
തന്നിട്ട് നീ പറഞ്ഞത് 
ഓര്‍ക്കണുണ്ടോ
'ഈ ചെക്കന്‍ എന്റെ മാത്രം
ആണെന്ന് ''
പിന്നീടെന്നായിരുന്നു  എന്നില്‍
നിന്നും നീ അകന്ന് പോയത്...
അറിയില്ല

പ്രണയം ശക്തമാണ്
പക്ഷെ അത് യാഥാര്‍ത്ഥമാവും 
എന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിലേ 
പ്രണയിക്കാവു
വിരഹം താങ്ങാന്‍ പറ്റുമെങ്കില്‍

പക്ഷെ അതെനിക്ക് കഴിയില്ലല്ലോ
അതു കൊണ്ടാണ് ഞാനിന്ന് ശരീരം ഇല്ലാത്ത ആത്മാവ് മാത്രം ആയി മാറിയത്

വെളുത്ത പുകച്ചുരുളുകള്‍ 
ഉയരുമ്പോള്‍ നീ എന്നെ
നോക്കണം
ഞാനവിടെ കാണും
അങ്ങകലെ
ഒത്തിരി ഉയരത്തില്‍

പക്ഷെ ഇനിയൊരിക്കലും 
നീ എന്റെയരികിലേക്ക്  വരരുത്

കാരണം  എനിക്ക് വിരഹം താങ്ങാനാവില്ല

Content Highlights: Malayalam poem Niharika