യ്പാലിത്തിരി പുരളാതില്ലൊരു നേരും; കണ്ണീ-
രില്ലാതില്ലൊരു കണ്ണും.

ഉറ്റവരെവിടെ?
ഊരെവിടെ? കാണാ-
തായത് സ്വർഗ്ഗം.

തേടാതെങ്ങനെ?
അടയാളങ്ങൾ മറഞ്ഞെന്നാലും?
ആശയിരുണ്ടെന്നാലും?
വരുമാരെങ്കിലുമെന്നൊരു നെഞ്ചിൽ
മിടിപ്പുണ്ടേലോ?

സന്നാഹങ്ങൾ പെരുക്കിയിറങ്ങി.
പലനാൾ മേലും കീഴും പരതി.
മുന്നും പിന്നും പരതി.
അടവും തുറവും പരതി.

ജെ സി ബി ത്തൊട്ടിലിലാടി
ഉറ്റവർ ചിലരുണരാതെത്തി.
മേൽപ്പുര കീഴ്പ്പുര പോയൊരു ജന്നൽ
തല വിട്ട് തുറിച്ചൊരു കണ്ണായ്.
അത് കണ്ടതുമൊരു കാറ്റും
പരിചിതമല്ലാ ലോകം.

കിട്ടിയ കീറർത്ഥങ്ങൾ
കയ്പ്പേറും സൂചനകൾ.
നാഗരികാർത്തികൾ പൊന്മുട്ടകൾ
തേടിത്തോണ്ടിയ ഖനികൾ
നാടിൻ കൂട്ട മൃതിക്കുഴിയായി.
ഭാവിയിലേക്ക് കുതിച്ച പദങ്ങൾ
പ്രാചീനതയിൽ ചിന്നിച്ചിതറി.
ഉയരത്തിനൊരുങ്ങിയതെല്ലാം
പാതാളത്തിലടങ്ങിയമർന്നു.

തേടാതെങ്ങനെ, എന്നാലും?

മണ്ണിന്നടിയിൽ, പാറയ്ക്കടിയിൽ,
ചേറ്റുകയത്തിൽ താഴും വാക്കിൽ
എല്ലാറ്റിലുമുള്ള തുടക്കത്തിൽ
എവിടെയുമാഴുമൊടുക്കത്തിൽ
എല്ലാറ്റിലുമുള്ള കയത്തിൽ
കരിവെയിലെരിയും മൌനത്തിൽ
കൂനിയിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം
കാണാതായ മുതിർന്നോർ.

മൃതിയിലുമൊരു കളിമൈതാനം
കണ്ട് കിടാങ്ങൾ
കളിയാടുകയാവാമവിടെ.

തെരയാതെങ്ങനെ?
കൈവരുമെന്ത് തെരഞ്ഞാലും?
മണ്ണിൽത്താഴും രണ്ടോ മൂന്നോ
മുടിയിഴ വിരലിലിഴഞ്ഞാലായി.

തെരയാതെങ്ങനെ, എന്നാലും?

തീയെ തീയിലുരുക്കിയിരുന്നൂ വിജ്ഞർ
പ്രതിയെ പ്രതിയിലുരുക്കിയിരുന്നൂ പോലീസ്;
തെളിയാൻ നിഴലില്ലാപ്പൊരുൾ :

ഒച്ചയിലുയരും മൂകത നേരോ?
ചിരിയിലൊലിക്കും കണ്ണീർ നേരോ?
വിരിയലിൽ വിളയും കരിയൽ നേരോ?
നേരോ, കുതികളിലുറയുമനങ്ങായ്ക?
അറിവേക്കാൾ അറിവില്ലായ്കകൾ
വാഴും പുരമോ നമ്മുടെ പ്രജ്ഞ?