ടപ്പട്ടവെയില്‍ ദാഹം തീരാതെ നാട്ടിലെ സകലമാന വെള്ളവും കുടിച്ച് തീര്‍ക്കുന്ന മാര്‍ച്ച് മാസത്തിലാണ് പൂരക്കാലം തുടങ്ങുക. അഴകുളം അമ്പലത്തില്‍ മറത്തുകളിക്കുന്ന പണിക്കര്‍മാര്‍ ശ്ലോകം ചൊല്ലി, 'ആ..' എന്ന് ശോകാത്മകമായി ചൊല്ലിത്തീര്‍ക്കുന്നത് പതിഞ്ഞ ഒച്ചയില്‍ നെല്ലൊഴിഞ്ഞ വയലുകളും തെങ്ങിന്‍തോട്ടങ്ങളും തോടുകളും കടന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വരും. ഈ നേരം പുളി ഉണക്കുകയോ/ കളത്തിലിരുന്ന് മാച്ചി(ചൂല്‍)യുണ്ടാക്കാന്‍ ഉണങ്ങിയ കമുകിന്‍പട്ട ഈരുകയോ/ കാലിയെ അഴിച്ചുകെട്ടുകയോ/ പൂങ്ങിയ നെല്ല് ത്രാകുകയോ/ കോങ്കോട്ട് പാറക്ക് നിന്ന് മുളിയരിഞ്ഞ് കൊണ്ടുവന്നിടുകയോ അങ്ങനെയായിട്ടുള്ള നൂറ്‌നൂറ് നാടിന്റെതായ പണികള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് തലയുയര്‍ത്തി സ്വയം (എന്നാലെല്ലാവരും കേട്ടിരിക്കും) അമ്മ പറയും: പൊഞ്ഞേറാവ്ന്ന്... കഴിഞ്ഞുപോയ കാലങ്ങള്‍ അമ്മയില്‍ ഓര്‍മകളായി കത്തിവരുമ്പോള്‍ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോവുന്നതാണ്. പൊഞ്ഞേര്‍ : മനസ്സിലേക്ക് പുകഞ്ഞ് കയറുന്നത് എന്ന് പിരിച്ചെഴുതാം. ഗൃഹാതുരത്വത്തിനും നൊസ്റ്റാള്‍ജിയയ്ക്കും സാമാനമായ പദം. പൊഞ്ഞേര്‍ എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന വൈകാരികനുഭവം ഒരിക്കലും കിട്ടില്ല മറ്റ് വാക്കുകള്‍ക്കൊരിക്കലും. നീലക്കടലിലെ വെളുത്ത മല്‍സ്യത്തിന്റെ മഞ്ഞകണ്ണുകളിലെ തിളക്കമുണ്ട് അതിന്. പിന്നപ്പിന്നെ ഇന്നലെകളില്‍ തീര്‍ന്നുപോയ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലെത്തുമ്പോള്‍ ഞാനും പറയാന്‍ തുടങ്ങി: പൊഞ്ഞേറാവ്ന്ന്...

കുഞ്ഞിക്കാലം വെച്ച് വാക്കുകളെ കുഴിച്ചെടുക്കുേേമ്പാള്‍ ഓര്‍മകളും കൂടെവരും. ഓരോ വാക്കിനും പിറകില്‍ ഓരോ കഥയുണ്ട്. ആര്‍ക്കും പിടികൊടുക്കാതെ, അണങ്ങ് (അധികം ഉപദ്രവമില്ലാത്ത ഒരു പ്രേതം. സ്വപ്‌നത്തില്‍ വന്ന് മാന്തും, രാവിലെ ശരീരത്തിലവിടെയവിടെയായി വരങ്ങിയത് (ഈര്‍ക്കില്‍ പോലെ നേര്‍ത്തമുറിപ്പാട്) കാണാം) പോലെ മനസ്സിന്റെ ഇരുട്ടിലേക്ക് വന്ന് അത് നമ്മെ മാന്തിപ്പറിച്ചേക്കാം.

slipar

ഞങ്ങള്‍ കാസര്‍കോഡുകാരുടെ പറച്ചലിന് അടുപ്പം കവിതയോടാണ്. ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളില്‍ തീവ്രമായി ആശയം വ്യക്തമാക്കും. ചിലപ്പോള്‍ ഉപമകള്‍ ചേര്‍ത്ത് പ്രയോഗം വാറ്റുചാരായം (റാക്ക്) പോലെ കടുപ്പിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് 'ഞങ്ങള്‍ പോയി വരാം..' എന്ന് തെക്കുള്ളവര്‍ പറഞ്ഞുപോകുമ്പോള്‍ 'ഞാങ്ങൊ പോലായി' എന്ന് എത്രയും വേഗം വാക്കുകള്‍ക്ക് ഫുള്‍സ്റ്റോപ്പിടും ഞങ്ങള്‍. 'ഓടിരക്ഷപ്പെട്ടു' എന്ന് കൃത്രിമമായി പറഞ്ഞ് സ്ഥലം കാലിയാക്കില്ല, 'കീഞ്ഞിന്.. പാഞ്ഞിന്'എന്ന് കേള്‍ക്കുന്നവന് രക്ഷപ്പെടല്‍ ഒരു ദൃശ്യാനുഭവമാക്കിത്തരും. 'അസൂയക്കും കഷണ്ടിക്കുമല്ല', പീനിനും ചാണക്കുമാണ് മരുന്നില്ലാത്തത്. 'അധികം സംസാരിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നിനക്ക് നല്ലത്' എന്ന് ദേഷ്യപ്പെടാന്‍ ഏറെ കിതയ്‌ക്കേണ്ട, 'ബേണ്ട് നൊട്യണ്ട നീ..' എന്ന് മതി, അതുമതി. 'ബേങ്കി.. ബേങ്കി.. ബേം.. ബേം...' എന്ന് ബസ്സില്‍ നിന്ന് ക്ലീനര്‍ ഒച്ചയിട്ടാല്‍ പാട്ടാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കേണ്ട, 'വേഗമിറങ്ങ് വേഗമിറങ്ങ്.. വേഗം വേഗം..' എന്ന് ദേഷ്യപ്പെടുന്നതാണ്. 'അവന് വലിയ അഹങ്കാരം..' എന്ന് അഹങ്കാരത്തെ വലുതാക്കില്ല, 'ഓന് ബല്ല്യ പൗറ്...' എന്ന് പറഞ്ഞ് അവനെ കുഴിയാനയെപ്പോലെ ചെറുതാക്കിക്കളയും.

ബഹുമാനം ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുറച്ച് കൂടുതലാണ്. 'നിങ്ങൊ..' 'ഞാങ്ങൊ..' എന്ന് വിധേയത്വേത്തിന്റെ കൈ വായയ്ക്ക് വെയ്ക്കും നീ, നിങ്ങള്‍/ ഞാന്‍/ ഞങ്ങള്‍ ഇത്യാദികള്‍ക്കെല്ലാം.  വയറ് കായുമ്പം 'വിശക്കുന്നു' എന്ന അഹങ്കാരമല്ല, 'പയ്ക്ക്ന്നൂ..' എന്ന വിധേയത്വം വരും വാക്കുകള്‍ക്ക്. അറിയാത്ത കാര്യങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം നിഷ്‌കളങ്കതയും വിധേയത്വവും കലര്‍ന്ന ഒരു 'അപ്പാ..' കൂട്ടിവിളിയുണ്ട്. 'ഉമ്മപ്പാ', 'ഇല്ലപ്പാ' എന്നിങ്ങനെ. കാസ്രോട്ടുകാര്‍ നിഷ്‌കളങ്കരും എളുപ്പം പറ്റിക്കപ്പെടുന്നവരുമാണെന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ പിടിച്ചെടുത്തതും പ്രയോഗിച്ചതും സംസാരത്തിലെ കാപട്യരഹിതമായ വിധേയത്വത്തില്‍ നിന്നാണ്. പന്ത്രണ്ട് വര്‍ഷത്തോളം എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ വിഷമഴയായി തെളിച്ചിട്ടും ഒന്നും ചെയ്യാതെ എല്ലാവരും നിന്നത് അത് സംഭവിച്ചത് കാസ്രോഡുകായത് കൊണ്ടാണ്. എന്‍ഡോസള്‍ഫാന്‍ ദുരിതം തെക്കന്‍ജില്ലകളിലാണുണ്ടായതെങ്കില്‍ കേരളം മൊത്തം കത്തിയേനെ. ഭരണം മാറിമറിഞ്ഞേനെ. 

ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഞങ്ങളുടേതായ പക്ഷികളും മത്സ്യങ്ങളും ജീവികളും പഴങ്ങളും ചെടികളും മരങ്ങളുമുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ സൈലന്റ് വാലിയിലില്ലാത്ത ചീവീടുകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പീരാംകുടുക്കകള്‍ ആണ്. വെര്യം കൊടുക്കുന്ന കുടുക്ക/കരയുന്ന കുടുക്ക എന്നര്‍ത്ഥം. തട്ടിന്‍പുറത്ത് ഇരുട്ടില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വവ്വാല്‍ വാതിലാണ്. രുചിയനുസരിച്ച് ഞങ്ങള്‍ പഴങ്ങള്‍ക്കും പച്ചക്കറികള്‍ക്കും പേര് വിളിച്ചു. ചുവന്ന് നീളത്തില്‍ കിടക്കുന്ന മുളകിന് ഞങ്ങള്‍ ആകെ മൊത്തം പറങ്കി എന്ന് വിളിച്ചു. പറങ്കികളെ തൊട്ടാലെരിയും എന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അന്നേ അറിയാമായിരുന്നു. കശുവണ്ടി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ചരിത്രം പറഞ്ഞ് പറങ്ക്യാങ്ങയാണ്. പറങ്കികള്‍ കൊണ്ടുവന്ന മാങ്ങ. മധുരവും എരിവും മിക്‌സ് ചെയ്ത സ്വാദാണല്ലോ പറങ്കിമാങ്ങയ്ക്ക്. പറങ്കിമാങ്ങ വാറ്റിയെടുക്കുന്ന റാക്ക് ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം മദ്യമായിരുന്നു. നാട്ടിലെ റാക്കിന് വേണ്ടി, ദൂരസ്ഥലങ്ങളില്‍ നിന്ന് ആളുകള്‍ വന്നു. കമ്മ്യൂണിസത്തിനും തെയ്യത്തിനും പൂരക്കളിക്കുമെന്ന പോലെ പറങ്ക്യാങ്ങ വാറ്റിയ റാക്കിനും പേരുകേട്ട നാടായിരുന്നു എന്റേത്. കൈകൂപ്പുന്നത് പോലെ ഇലകളില്‍ പൊതിഞ്ഞ് നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ചെറപഴമാണ് മൊട്ടാമ്പുളിങ്ങ. തെക്കോട്ട് എന്ത് വിളിക്കുമെന്നറിയില്ല. മൊട്ട്, ആമ്പല്‍, പുളി, മാങ്ങ ഇതെല്ലാം മിക്‌സ് ചെയ്ത പരുവപ്പെടുത്തിയ പേരാണ് മൊട്ടാമ്പുളിങ്ങ എന്നറിയാം. പേര് സൂചിതസ്വാദുമുണ്ടതിന്. കയ്ക്കുന്ന പാവക്ക ഞങ്ങള്‍ക്ക് കയ്പ്പക്കയായി. 

കുട്ടികള്‍ക്ക് പിടിക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമായി പുഴവക്കത്ത് വെള്ളം കുറവായ സ്ഥലത്ത് അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്ന കുരുടന്‍ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം മീനായിരുന്നു. കുരുഡന് കണ്ണ് കാണില്ലെന്നായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ ബറകളിലെ (ബറ-ചൂണ്ട) കൊക്കകളില്‍ കെണിയാനായി മഞ്ഞ കണ്‍മഷിയെഴുതി കുളിച്ച് കുട്ടപ്പനായി, ചൂട്ടച്ചിയും മഞ്ഞളാട്ടയും മല്‍സരിച്ച് നില്‍ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. മാമുക്കോയയുടെ പല്ല് പോലെ മുള്ള് പുറത്തേക്കുയര്‍ത്തി മുല്ലാക്കൊട്‌ലയുണ്ടായിരുന്നു, നടു വളച്ച് നടും ചൂരിയുമുണ്ടായിരുന്നു. വലിയവരുടെ ബറകളില്‍ ബ്രാല്‍, കയ്ച്ചല്‍, മടമുശു, കടു തുടങ്ങിയ വലിയ മീനുകള്‍ കുടുങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരിക്കാനാവണം ചൂട്ടച്ചിയും നെടുംചൂരിയും മുല്ലാക്കൊട്ട്‌ലയും കുരുഡനും എന്നും ഞങ്ങളുടെ കൊക്കയില്‍ കുരുങ്ങി ജീവിതത്തെ വെള്ളത്തിലേക്കൊഴുക്കി. പച്ചയീര്‍ക്കില്‍ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കോവയില്‍ അവയെ ചെങ്കിളയിലൂടെ കോര്‍ത്ത് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ ഉശിരന്മാരായി. ഇപ്പോള്‍ കുരുഡനും നടുംചൂരിയും മുല്ലാക്കൊട്ല്ലയും മഞ്ഞളാട്ടയും ചൂട്ടച്ചിയുമില്ല.

താനത്ത് തെയ്യത്തിന് പോകുമ്പം കുറേ വാക്കുകള്‍ ഗുണം വരുത്തും. മഞ്ഞക്കുറിയുടെ മണം പടരും. മുണ്ട് കൊണ്ട് കെട്ടിയ ചെണ്ടകളും തെയ്യക്കോപ്പുകളും കൊണ്ട് തെയ്യംകെട്ടുന്നവര്‍ വയലിലൂടെ നിലാവ് പടര്‍ന്ന ഇരുട്ടില്‍ നടന്നുവരുന്ന കാഴ്ച ഒരു കുറസോവ ഫ്രെയിമാണ്. തെയ്യം തുടങ്ങിയാല്‍ വീട്ടില്‍ കാലുറക്കില്ല. സ്‌കൂളില്‍ ഇരിപ്പുറക്കില്ല. രാത്രി രാത്രിയേയല്ല. തെയ്യം മണ്ണിലുറഞ്ഞ് പോയത് കൊണ്ട് തെയ്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന പ്രയോഗങ്ങളും വാക്കുകളും രസകരമായ കഥകളും ഏറെയുണ്ട്. 'ചെമ്പ് കണ്ട് കൂടാത്ത തെയ്യത്തെപ്പോലെ ഓന്‍ കളിക്കന്നത് നോക്കറോ...' എന്ന് പറയുന്നത് ദേഷ്യം കൊണ്ട് തുള്ളുന്ന മനുഷ്യനെ കാണുമ്പോഴാണ്. ചെമ്പ് കണ്ട് കൂടാത്ത തെയ്യം മൂവാളംകുഴി ചാമുണ്ഡിയാണ്. ഒന്നിലും ഉറച്ച് നില്‍ക്കാത്ത ഒരാളെ കാണുമ്പോള്‍ നിശ്വാസത്തിന്റെ വിരല്‍ മൂക്കിന് വെക്കും: 'കല്ല് പോയ കുളിയനെപ്പോലെ നടക്കുന്ന നീയിങ്ങനെ നടക്കാതെടാ....' കുളിയന്‍ തെയ്യത്തിന് ഇരിപ്പിടവും കിടപ്പാടവുമായി ഒറ്റക്കല്ലുണ്ടാകും. ആ കല്ല് പോയാല്‍ പിന്നെ ഇരിക്കാനും കിടക്കാനുമാവാതെ രാവന്തിയെന്നില്ലാതെ നടപ്പ് തുടരും കുളിയന്‍. കല്ല് പോയ കുളിയന്‍ കുന്നുമ്പുറത്തൂടെ നടക്കുന്നത് കാണാറുണ്ട് ഇടയ്ക്കിടെ.

തെയ്യത്തിന്റെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച ആളുകളും നാട്ടിലുണ്ട്. ചെറൂള്ളി കോമേട്ടന്‍ (ചെറൂള്ളി- ചെറുനാരാങ്ങ) അങ്ങനെയൊരാളായിരുന്നു. കുളിയാനായിരുന്നു കോമേട്ടനെ കയറിപ്പിടിച്ചത്. ഉന്മാദം പടരുന്ന നട്ടുച്ചകളില്‍ തെയ്യം ഭാഷയില്‍ ഉച്ചത്തിലുരുവിട്ട് കോമേട്ടന്‍ നടക്കുന്ന വഴികളെല്ലാം തെയ്യപ്പറമ്പുകളാക്കി നടന്നുപോകുന്നത് ഭയക്കാഴ്ചയായുണ്ട്. 

teyyamതൊഴാന്‍ വന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മെമ്പറോട് തെയ്യം പറഞ്ഞത്രെ: 'ഇന്ന് വൈകുന്നേരം അടിയന്തിര ഫ്രാക്ഷന്‍ ഉണ്ട് സഖാവ് നിര്‍ബന്ധമായും വരണം. ഗുണം ബരുത്തണം...' ഉറപ്പാണ്, തെയ്യം പറഞ്ഞിരിക്കും. മടിക്കെ എന്ന എന്റെ നാട് നിറയെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരാണ്. ഹൃദയത്തിന്റെ സ്ഥാനം ഇടതാണെങ്കില്‍ ചോരയുടെ നിറം ചുവപ്പാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ സഖാവായിരിക്കും എന്ന് ഉള്ളില്‍ തട്ടി പറയുന്ന ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് കുറവില്ലിപ്പോഴും. ക്ലബ്ബുകളുടെയും വായനശാലകളുടെയും പേരുകളില്‍ ചുവപ്പ് പടര്‍ന്നിരിക്കും. റെഡ്സ്റ്റാര്‍ കീക്കാങ്കോട്ട്, റെഡ്‌ഫൈറ്റേഴ്‌സ് ബങ്കളം, അഴീക്കോടന്‍ ചാളക്കടവ്, എകെജി മടിക്കൈ, സഫ്ദര്‍ ഹാശ്മി കാഞ്ഞിരപ്പൊയില്‍ അങ്ങനെയങ്ങനെ തുടരും... കമ്മ്യൂണിസം പോലെ നാട്ടില്‍ ഭക്തിയും ലഹരിയാണ്. തെയ്യങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞാടുന്ന ഇടം. പൂരക്കളിയും കുറവല്ല. അമ്പലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരിപാടികളിലും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും പങ്കെടുക്കുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ ഏറെ. അമ്പലത്തില്‍ കളിച്ചതിന്റെ ഭാഗമായി സംഘടനാവിലക്കുകളോ പാര്‍ട്ടിയില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കലുകളോ ഒാര്‍മയില്‍ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. സന്ദേശം സിനിമയിലേത് പോലെ കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത വാക്കുകള്‍ ഉരുവിടുന്ന നേതാക്കളുമില്ല. ദൈവം ശരീരത്തിലേക്ക് കൂടി വിറയിളകി അമ്പലത്തിലേക്ക് പായുന്നവരാണ് വെളിച്ചപ്പാടാവുക. അങ്ങനെ വെളിച്ചപ്പാടായവരില്‍ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരുണ്ട്. ശബരിമലയില്‍ 41 ദിവസം വ്രതമെടുത്ത് പോകുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരുണ്ട്. അതൊന്നും വലിയ സാംസ്‌കാരികപ്രശ്‌നമായിട്ട് ആര്‍ക്കും തോന്നിയിട്ടുമില്ല. നല്ല മനുഷ്യരായി ജീവിക്കുകയെന്നതാണ് കമ്മ്യൂണിസമെന്ന് നാട്ടുകാര്‍ക്ക് പച്ചവെള്ളം പോലെ അറിയാം. 

ഇരുട്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മോന്തിയാണ്. മോന്തിക്ക് ചൂട്ടും കത്തിച്ച് ഒരു ഗോപാലേട്ടന്‍ പോകുന്ന കാഴ്ചയുണ്ട്. വെളിച്ചം വഴിയിലേക്ക് ചിതറും. പ്രാണികള്‍ വെളിച്ചത്തിനൊപ്പം ജാഥയാവും. തീപ്പൊരികള്‍ കറുപ്പില്‍ റെഡ്സ്റ്റാറുകള്‍ ആകും. ചൂട്ടുകളും ബീഡികളുമായിരുന്നു നാട്ടിന്റെ വെളിച്ചം. ബീഡി കത്തിച്ച് ഒരാള്‍ ഇരുട്ടിലൂടെ പോകുന്നത് കണ്ട് അതാ,കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാര്‍ടെ ചൂട്ട് പോവുന്നു'എന്ന് ഒരു കഥാപാത്രത്തെക്കൊണ്ട് കഥയില്‍ കഥിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒരിക്കല്‍. 

രസകരമായ പ്രയോഗങ്ങള്‍ ഏറെയുണ്ട്. 'കാട്ടുകോയിക്കെന്ത് വാവും ചംങ്ക്രാന്തിയും..' എന്ന് ജീവിതത്തില്‍ നിരാശ സ്ഥായിയായും ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കും കൊണ്ടു നടക്കുന്നവര്‍ പറയും. നല്ല നിമിഷങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വിധിച്ചില്ല എന്നര്‍ത്ഥം. 'ഇടിയ്ക്ക് പേടിച്ചോ, വളിക്ക് പേടിക്കാന്‍' എന്ന് നെഞ്ചുറപ്പോടെ ചോദിക്കും പേടിപ്പിക്കാന്‍ വന്ന ആരാനോട് ആരാനല്ലാത്തവര്‍. 'തൂറാത്തോന്‍ തൂറ്യാല് തീട്ടം കൊണ്ടാറാട്ട്' എന്ന് പറയും അല്‍പ്പന് അര്‍ത്ഥം കിട്ടിയവനെ കാണുമ്പോള്‍. 

മണ്ണുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കനം കൂടിയ ഒട്ടേറെ വാക്കുകളുണ്ട്. മരണത്തിലേക്കെത്തിപ്പെട്ടതിനെ 'വായ്ക്ക് മണ്ണാവട്ടി....' എന്ന ഒറ്റവാക്കില്‍ വെട്ടിയിടും. 'കൂവല്‍' ഞങ്ങള്‍ക്ക് കൂകലല്ല, വാഴക്കണ്ടത്തിലും നട്ടിക്കണ്ടത്തിലും വെള്ളമൊഴിക്കാന്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന കുളത്തെക്കാള്‍ ചെറിയ കുഴികളാണ്. കൂവലില്‍ നിന്ന് മണ്‍പാനയില്‍ വെള്ളമെടുത്ത് വാഴക്കൊഴിക്കുന്നത് മഴയൊഴിഞ്ഞ പുലര്‍ക്കാലങ്ങളിലെ സ്ഥിരംകാഴ്ചയാണ്. കൂവല്‍ പോലെ 'പള്ള'-ങ്ങളുമുണ്ട്. കുറച്ച് വലിയ കൂവലുകളാണ് പള്ളങ്ങള്‍ എന്ന് പറയാം. നിങ്ങള്‍ കിളയ്ക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന തൂമ്പ ഞങ്ങള്‍ക്ക്  കൈക്കോട്ടാണ്. മറ്റുള്ളവരെ സ്വന്തം കാര്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കുകയും തിരിച്ചൊരുപകാരം ചെയ്യാത്തവനെ 'ഓന്‍ നല്ലൊരു കൈക്കോട്ടാണെന്ന്' വിളിക്കും ഞങ്ങള്‍. 'കാനപ്പാടാണ്, വെയിലെത്തില്ല..' എന്ന് ഇരുള്‍മൂടിയ, വിളവ് കുറവായ സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയും. കാനപ്പാട്- കാനനം ഉണ്ടാക്കിയ പാടാണ്. എല്ലായ്‌പ്പോഴും മാറാതെ നില്‍ക്കുന്ന തണല്‍. ഒരു കാട് തന്നെ തണലുയര്‍ത്തി മനസ്സില്‍ നില്‍ക്കും കാനപ്പാട് എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍, പ്രത്യേകിച്ച് ഈ ഫോറസ്റ്റ് മുഴുവന്‍ നാടായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നടപ്പുകാലത്ത്. 

ഗര്‍ഭിണികളെ ഞങ്ങള്‍ 'കരിപ്പക്കാരത്തി' എന്ന് വിളിക്കും. 'വിശേഷം' ഉണ്ടെന്നല്ല, 'ഓളെ കുളി തെറ്റ്യോലും' എന്നാണ് പറയുക. 'പ്രസവിച്ചു' എന്നല്ല 'പെറ്റു' ലഘുകരിക്കും. പെറുക ഇപ്പോഴാണല്ലോ മഹാസംഭവമായി മാറിയത്. പരിഷ്‌കാരമില്ലാത്തതോണ്ട് 'കരിപ്പക്കാരത്തി' പോയി, 'ഗര്‍ഭിണി' ആയി. അതിനും പരിഷ്‌കാരം പോരെന്ന് തോന്ന്യത് കൊണ്ടാവാം 'പ്രഗ്നന്റ്' ആണ് പുതിയ പദം. അദ്ധ്വാനം ശീലമാക്കിയ പഴയ കാലത്ത് പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക് 'പെറല്' എന്നത് ഒരു സാധാരണസംഭവമായിരുന്നു. പേറ്റുവേദന വരുമ്പോള്‍ അങ്ങ് പെറും. നാട്ടിലെ എല്ലാവരും അങ്ങനെയായിരുന്നു. 'നെന്റെ അമ്മ ഈ തങ്കംല്ലേ, നെന്റെ ഏട്ടനെ പെറ്റത് കരക്ക (തൊഴുത്ത്) കവ്വുമ്പോളാടാ (കവ്വുക-വൃത്തിയാക്കുക).. രണ്ടാമത്തോനെ പെറ്റത് തോല് കൊത്താന്‍ കുന്നുമ്മ പോയപ്പേളും. നെന്നെ പെറ്റത് അടുക്കളേന്നാ, അതാ നെനക്കിത്ര 'കളറ'്..' എന്ന് നാട്ടിലെ തല നരച്ച, യൗവനം പോവാന്‍ സമ്മതിക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങള്‍ എന്നോട് പറയുമ്പോള്‍ അമ്മ നിസംഗമായി ഒരു ചിരി ചിരിക്കും. 

അശ്ലീലത്തിനും ഞങ്ങളൊട്ടും പിറകിലല്ല. പത്താംക്ലാസ് പാഠപുസ്തകത്തില്‍ 'ഭൂമിയുടെ അവകാശികള്‍' എന്ന കഥയില്‍ 'പൂച്ചി' എന്ന് കണ്ട് ബഷീര്‍ അശ്ലീലം എഴുതുന്നയാളാണെന്ന് കരുതി, ലൈബ്രറിയില്‍ പോയി ബഷീര്‍ പുസ്തകങ്ങളെടുത്ത് അതില്‍ കഷണങ്ങള്‍ കാണാതെ സങ്കടപ്പെട്ടവര്‍ ഉണ്ട് സഹപാഠികളായി. പൂച്ചി എന്നത് പുഴുവല്ല ഞങ്ങള്‍ക്ക്, യോനിക്ക് പച്ചമലയാളത്തില്‍ പറയുന്ന വാക്കാണ്. 'വെട്ടുക' എന്നത് കത്തി കൊണ്ടുള്ള വെട്ടലല്ല, ഭോഗിക്കുന്നതിന് രൂക്ഷമായി പറയുന്നതാണ്. കാസര്‍ഗോഡ് ജില്ലയിലെ വാഴത്തോട്ടമാണ് ഞങ്ങളുടെ നാട്. മഴ കഴിഞ്ഞാല്‍ കണ്ടങ്ങളിലെയും പുഴകളിലെയും വെള്ളക്കെട്ട് തീര്‍ന്നാല്‍ എല്ലാവരും വാഴവെക്കാന്‍ തുടങ്ങും. വാഴക്കര്‍ഷകരെക്കുറിച്ച് സ്‌റ്റോറിയടിക്കാന്‍ ചാനലുകാരും വരും. അങ്ങനെ വന്ന ഒരു ചാനലിന്റെ അവതാരക കുഞ്ഞിരാമേട്ടനോട് വാഴകൃഷിയില്‍ നിന്ന് ലാഭം കിട്ടുമോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ കുഞ്ഞിരാമേട്ടന്‍ കുറേപ്പറഞ്ഞിങ്ങനെയവസാനിപ്പിച്ചു: 'കാര്യോല്ലം നേരന്നെ.. കൊലക്കാനാവ്മ്പം ഒരു മയേം കാറ്റും ബന്നാല് ഓന്റ അമ്മക്ക് വെട്ടി...' വെട്ടുക എന്നതിന്റെ കാസര്‍ഗോഡന്‍ അര്‍ത്ഥം മനസ്സിലാവാതെ ചാനല്‍ കുഞ്ഞിരാമേട്ടന്റെ മഴയോടും കാറ്റോടുമുള്ള തെറിരോഷം അങ്ങനെത്തന്നെ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്തത്രെ. 

'മൈരേ' എന്ന സ്ഥലപ്പേര് വരെയുണ്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക്. എണ്‍മകജെ പഞ്ചായത്തിലെ ഒരു സ്ഥലമാണത്. അതുപക്ഷേ വെറും മൈര് അല്ല, മയിലുകള്‍ നൃത്തമാടിയിരുന്ന സ്ഥലം എന്നര്‍ത്ഥമുള്ള മയൂരപ്പാറ ലോപിച്ചുണ്ടായതാണ്. ഷേണി എന്ന് മൈരേയെ പുനര്‍നാമകരണം ചെയ്യാന്‍ ചിലര്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.

കാസര്‍ഗോഡ് നിന്ന് പതിയെപ്പതിയെ കാസര്‍ഗോഡന്‍ വാക്കുകള്‍ ഇല്ലാതാകുകയാണ്. കാലവും കഥയും മാറുകയാണല്ലോ. കുഞ്ഞുങ്ങള് കാസ്രോഡന്‍ ഭാഷ പറയാതിരിക്കാന്‍ രക്ഷാകര്‍ത്താക്കന്മാര്‍ തെക്കന്‍ ഭാഷയില്‍ മിണ്ടിത്തുടങ്ങുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് മാത്രം സംസാരിക്കണമെന്ന് നിര്‍ബന്ധമുള്ള സ്‌കൂളുകളില്‍ കുട്ടികളെ ചേര്‍ക്കുന്നു. വീട്ടില്‍ കൊച്ചുടിവികളും ഇംഗ്ലീഷ്ചാനലുകളും വെച്ചുകൊടുക്കുന്നു. അങ്ങനെയങ്ങനെ മണ്ണിനോട് മുട്ടുന്ന വാക്കുകള്‍ കാസര്‍ഗോഡ് നിന്ന് മെല്ലെമെല്ലെ പോയ്‌പ്പോവുന്നുണ്ട്. 'പോയ്‌പ്പോയി' എന്നത് മരിച്ചു എന്നതിന് പകരമായി ഞങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാക്കാണ്. എല്ലാം പോയ്‌പ്പോവുകയാണല്ലോ. സ്‌നേഹം, മനസ്സിലാക്കല്‍, കൂട്ടായ്മ.. പല തരം അധിനിവേശങ്ങളുടെ നത്ത് ഇരുട്ടില്‍ കരയുന്നു. നത്ത് കരഞ്ഞാല്‍ ഒത്ത് കരയുമെന്നാണല്ലോ. അങ്ങനെയെല്ലാത്തിന്റെയും വായ്ക്ക് മണ്ണിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് കാസ്രോടന്‍ ബര്‍ത്താനം പോയ്‌പ്പോവുന്നതില്‍, അങ്ങനെ ബിശ്യം പറയുന്നവനെന്ന നിലയില്‍ സങ്കടം നല്ലോണംണ്ട്.

 നന്ദി. നമസ്‌കാരം.
                                                     

Content Highlights: P. V. Shaji Kumar share about  Kasaragod langulage and culture