ബാബുരാജിൻ്റെ കൃഷ്ണഗീതികൾ

ഭക്തിയും പ്രണയവും. അപൂർവ്വസുന്ദരമായ മിശ്രിതമാണത്; കൃഷ്ണഗീതികളിലാകുമ്പോൾ പ്രത്യേകിച്ചും. 

മലയാളത്തിൽ ഈ ഭാവസംയോജനത്തിൽനിന്ന് ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഗാനങ്ങൾ മിനഞ്ഞെടുത്തിട്ടുള്ളത് ബാബുരാജ് ആവണം. ഹിന്ദു ഭക്തിഗാനങ്ങളുടെ പതിവ് ചിട്ടവട്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് വഴിമാറി നടക്കുന്നു ബാബുരാജിന്റെ ഈണങ്ങൾ. പാടിപ്പതിഞ്ഞ കർണ്ണാടക സംഗീത കൃതികളുടെയോ സന്ധ്യാകീർത്തനങ്ങളുടെയോ രാഗപഥങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നില്ല അവ. രാധാമാധവ സങ്കൽപ്പത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടാവാം  നേർത്ത പ്രണയഭാവം കൂടി കലരുന്നുണ്ടാ പാട്ടുകൾ പലതിലും. ഭക്തിഗാനങ്ങളെന്ന പോലെ ലളിതസുന്ദരമായ ഭാവഗീതികൾ കൂടിയായി മാറുന്ന ഗാനങ്ങൾ.
 
"പ്രിയ"യിലെ "കണ്ണിനു കണ്ണായ കണ്ണാ എന്നും ഗുരുവായൂർ വാഴും താമരക്കണ്ണാ..." ഉദാഹരണം. "മുരളികയാലൊരു തേന്മഴ ചൊരിയൂ മുരഹര നീയെൻ ഹൃദയത്തിൽ, പകരം ഞാനെൻ ജീവിതമാലിക ചാർത്താം നിൻ തിരുമാറിടത്തിൽ..''. ഇനിയും കേട്ടു മതിവരാത്ത വരികളും ഈണവും.  യൂസഫലിയുടെ വരികളിൽ പ്രണയം നിറയ്ക്കുകയാണ് ബാബുരാജ്. ലതാരാജുവിന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ശൈശവ നിഷ്കളങ്കത പോലും ഈ പ്രണയഭാവത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. സിനിമയിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കൃഷ്ണഗീതികളിലൊന്ന്.

വേറെയുമുണ്ട് അത്തരം പാട്ടുകൾ. "ഖദീജ"യിൽ യൂസഫലിയും ബാബുരാജും ചേർന്നൊരുക്കിയ കൃഷ്ണഭജൻ മറക്കാനാവില്ല. "അനന്തശയനാ അരവിന്ദനയനാ അഭയം നീയേ ജനാർദ്ദനാ''എന്ന് ആത്മാവിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് ബാബുരാജ്  മനംനൊന്ത് വിളിക്കുമ്പോൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകാതിരിക്കാനാകുമോ അരവിന്ദനയനന് ? ദൈവികമായ ആ മന്ദഹാസമുണ്ട് എസ്. ജാനകിയും ബി. വസന്തയും ചേർന്ന് പാടിയ ഈ  ഗാനത്തിൽ.  

പ്രവചനാതീതമാണ് പാട്ടിന്റെ ഒഴുക്ക്. ചരണം കേട്ടുനോക്കുക: "കദനമാകും കാളിയനല്ലോ കരളിൻ യമുനയിൽ വാഴുന്നൂ, നന്ദകുമാരാ കാളിയമർദ്ദന നർത്തനമാടൂ നീ കരളിൽ, നർത്തനമാടൂ...'' അവസാന ഘട്ടമെത്തുമ്പോൾ അതാ വീണ്ടും ഈണത്തിന്റെ  സഞ്ചാരപഥത്തിൽ മാറ്റം: "മാനസമാകും തേരിത് ചിലനാൾ  മാർഗ്ഗം കാണാതുഴറുമ്പോൾ, പാവനമാകും നേർവഴി കാട്ടുക പാർത്ഥസാരഥേ നീ...'' ബാബുരാജിന്റെ കയ്യൊപ്പുള്ള മെലഡി.

ബാബുരാജിന്റെ ഹംസഗീതമായ "യാഗാശ്വ''ത്തിലും (1978) കേട്ടു ലളിതമധുരമായ ഒരു കൃഷ്ണഭക്തിഗാനം: മങ്കൊമ്പ് ഗോപാലകൃഷ്ണൻ എഴുതി വാണിജയറാം പാടിയ "കൃഷ്ണപ്രിയദളം കബരിയിൽ തിരുകി. '' വാണിയമ്മയുടെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച മലയാളഗാനങ്ങളിൽ ഒന്ന്. തളർച്ച ബാധിച്ച കൈവിരലുകളാൽ ഹാർമോണിയത്തിന്റെ കട്ടകളിൽ ഇന്ദ്രജാലം കാണിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെടുന്ന ബാബുരാജിന്റെ നൊമ്പരചിത്രമാണ് ഈ പാട്ടിനെക്കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ തന്റെ മനസ്സിൽ വന്നുനിറയുക എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് മങ്കൊമ്പ്. ആ വേദനയിൽ നിന്നുപോലും പിറന്നത് അതിമനോഹരമായ ഒരു കൃഷ്‌ണഗീതി.

"ചന്ദന ചർച്ചിത നീല കളേബരത്തിൽ
ചാരു പീതാംബരം ചാർത്തി
കളകാഞ്ചികളാൽ കാൽച്ചിലമ്പൊലിയാൽ
കാളിന്ദീ തടമാക്കൂ മനസ്സൊരു ഗന്ധർവ്വ വീണയാക്കൂ
കൃഷ്ണ പ്രിയദളം കബരിയിൽ തിരുകീ
കീർത്തനാലാപനത്തിൽ മുഴുകി...."

Content Highlights: Vishu Special Article By Ravi Menon, Krishna Geethangal