ട്രാവല്‍ ബ്ലോഗ്‌



ആ പര്‍വ്വതനിരകള്‍ എനിക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു

Posted on: 05 Jan 2012

Text & Photos: Priya Sasidharan

 

യാത്രകള്‍ എന്നും എനിക്ക് ഒരു അഭിനിവേശമാണ്. ഒരു യാത്ര പുറപ്പെടുന്നു എന്നാലോചിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരുതരം ആവേശമാണ് മനസ്സ് മുഴുവന്‍. ഓരോ യാത്രകളും നമ്മെ എന്തൊക്കെയോ പഠിപ്പിക്കുന്നു, തിരിച്ചറിവുകള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസക്കാരിയാണ് ഞാന്‍.

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഏപ്രിലില്‍ നടത്തിയ സിക്കിം ഡാര്‍ജിലിംഗ് യാത്രയെ പറ്റിയാണ് ഞാന്‍ ഇവിടെ അനാവരണം ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചേക്കാം, ഒന്നര വര്‍ഷത്തോളം മുമ്പ് നടത്തിയ യാത്രയെ പറ്റി ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നതില്‍ എന്താണ് ഒരു പ്രസക്തി എന്ന്. ഇക്കഴിഞ്ഞ സെപ്റ്റംബറില്‍ കിഴക്ക്-വടക്കന്‍ പ്രവിശ്യയെ ആകെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയ ഭൂകമ്പം; ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ അത് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ബാധിച്ചത് സിക്കിമിനെ ആയിരിക്കാം. ആ വാര്‍ത്ത കേട്ടപ്പോള്‍ പൊടുന്നനെ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു പോയത്, അവിടെ ഞങ്ങളുടെ സന്തതസഹചാരികള്‍ ആയിരുന്ന ഡ്രൈവര്‍ ഭയ്യമാര്‍, വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന അവിടുത്തെ സാധാരണ മനുഷ്യര്‍, തുടങ്ങിയവരെയാണ്. അന്ന് ഞാന്‍ കണ്ട മരങ്ങള്‍, ചെടികള്‍, സഞ്ചരിച്ച വഴികള്‍, ഇവയെല്ലാം ഇന്നവിടെ ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ.

ഇത്രയും ദൂരത്തേക്ക് ഞാന്‍ ആദ്യമായി പോകുന്നു എന്നതിലുപരി, എന്റെ ആദ്യത്തെ വിമാനയാത്ര എന്നൊരു പ്രത്യേകതയും കൂടി ഈ യാത്രക്കുണ്ടായിരുന്നു. നെടുമ്പാശ്ശേരിയില്‍ നിന്നും ഡല്‍ഹിയിലേക്ക്, അവിടെ നിന്നും വടക്കന്‍ ബംഗാളിലെ ബാഗ്‌ഡോഗ്രയിലേക്ക്, ഇത്രയുമായിരുന്നു വിമാനമാര്‍ഗം. ബാഗ്‌ഡോഗ്രയില്‍ നിന്നും 4 മണിക്കൂറോളം റോഡ്മാര്‍ഗം സഞ്ചരിച്ചാല്‍ ഗാങ്ങ്‌ടോകിലെത്താം.

സുന്ദരമായ ഒരു ചെറുപട്ടണം, അതാണ് ഗാങ്ങ്‌ടോക്. സിക്കിമിലെ ഭൂരിഭാഗം റോഡുകളുടെയും പണി അപ്പോള്‍ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതെയുള്ളൂ. മലമടക്കുകള്‍ വെട്ടി, പാതി പണി മാത്രം കഴിഞ്ഞ റോഡുകളിലുടെ ശരവേഗത്തില്‍ ടാക്‌സികള്‍ ഓടിച്ചു പോകുന്ന ഡ്രൈവര്‍ ഭയ്യമാര്‍; അവിശ്വസനീയമായ കാര്യമാണ് എനിക്കിപ്പോഴും ഞാന്‍ ജീവനോടെ നാട്ടില്‍ തിരിച്ചെത്തി എന്നുള്ളത്. 17-20 വയസ്സിനിടക്ക് പ്രായമേ കാണു, ഡ്രൈവര്‍മാര്‍ക്ക്. ഒരുവശത്ത് കുത്തനെയുള്ള മലയും, മറുവശത്ത് അഗാധമായ കൊക്കയും, അതിലുടെ അലറിപ്പാഞ്ഞൊഴുകുന്ന തീസ്ത നദിയും. ഇതിനിടയില്‍ കൈവരി പോലും ഇല്ലാത്ത റോഡിലുടെ 80-100 km/hr വേഗത്തില്‍ വാഹനം ഓടിക്കുന്ന ഭയ്യമാര്‍. ഇവരെയൊക്കെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ NH 47 ല്‍ വിട്ടാലുള്ള സ്ഥിതി ഞാനൊന്നു സങ്കല്‍പ്പിച്ചു നോക്കി .

മറ്റൊരു കാര്യം; ഒരുപക്ഷെ മംഗോളിയന്‍ ജനവിഭാഗത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ പ്രത്യേകത ആയിരിക്കാം; കഠിനാധ്വാനം എന്നത് അവരുടെ രക്തത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നത് എന്ന പോലെയാണ്. ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള ഒരു ഉദാഹരണം പറയുകയാണെങ്കില്‍, ഒരേ ഒരു മനുഷ്യന്‍, ഒരു വലിയ മര അലമാര തലച്ചുമടായി, ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ച ഹോട്ടലിന്റെ അഞ്ചാം നിലയിലേക്ക് പടി കയറി പോകുന്നു. കാഴ്ചയില്‍ ഉയരം കുറഞ്ഞവരും, അധികം തണ്ടും തടിയുമില്ലാത്ത ശരീര പ്രകൃതിയാണ് അവര്‍ക്ക്. എങ്കിലും എന്ത് ജോലിയും സന്തോഷത്തോടെ ചെയ്യാനുള്ള ആ മനസ്സ് നോക്കു.

സിക്കിമിലെ ഭൂരിഭാഗം ജനതയും ജീവിക്കുന്നത് ടൂറിസത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ്. നാടുകാണാന്‍ വരുന്ന അതിഥികള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയും, താമസ സൗകര്യമോരുക്കിയും, കരകൗശലവസ്തുക്കള്‍ ഉണ്ടാക്കി വിറ്റും അവര്‍ ഉപജീവനം കഴിക്കുന്നു. നെടുമ്പാശ്ശേരിയില്‍ നിന്നും കാലത്ത് 7.30 നു പുറപ്പെട്ട്, ഗാങ്ങ്‌ടോക് എത്തുമ്പോള്‍ രാത്രി ഏകദേശം 9.00 മണി. തണുപ്പ് അതിന്റെ പിടിമുറുക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ബാഗ്‌ടോഗ്ര മുതല്‍ ഗാങ്ങ്‌ടോക് വരെ െ്രെഡവര്‍ ആയ നേപ്പാളി പയ്യന്റെ മുറിഞ്ഞ ഹിന്ദിയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ഉള്ള സംസാരവും, നേപ്പാളി പാട്ടുകളും കേട്ടത് കൊണ്ട് കൂടിയാകാം വളരെ പെട്ടന്ന് ഞാന്‍ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി.

മൂന്ന് ഭാഗങ്ങള്‍ ആയാണ് ഈ യാത്ര വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആദ്യ ദിനം ഗാങ്ങ്‌ടോക് പട്ടണം, പിന്നീട് കുറച്ചു കൂടി ഉയരം കൂടിയ പെല്ലിങ്ങിലെക്ക്, അവിടുന്ന് ഡാര്‍ജിലിംഗ്, ശേഷം മടക്കയാത്ര. മോണാസ്ട്രികള്‍ ധാരാളമുണ്ട് സിക്കിമില്‍. ഗാങ്ങ്‌ടോകിലെ വളരെ പഴക്കം ചെന്ന ഒരു മോണാസ്ട്രിയിലാണ് ഞങ്ങള്‍ ആദ്യം ചെന്നത്. പ്രായം ചെന്ന ഒരുപാട് ലാമ അപ്പൂപ്പന്മാരും, ലാമ കുട്ടികളും പ്രാര്‍ത്ഥന നിര്‍ഭരമായ അന്തരീക്ഷവും നിറഞ്ഞ ഒരു മോണാസ്ട്രി. ഏതൊരു മലയാളിയും പോലെ ലാമ കുട്ടികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഞാനോര്‍ത്തു പോകുന്നത് 'യോദ്ധ' എന്ന സിനിമയിലെ ആ കൊച്ചു പയ്യനെയാണ്. നമ്മളോടൊപ്പം നടക്കാനും, പടമെടുക്കാനും നല്ല താത്പര്യമാണവര്‍ക്ക്. 'ചാന്റിംഗ് ബെല്ല്‌സ്' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആ പ്രാര്‍ത്ഥനമണികള്‍ ഞാനും പലവട്ടം കറക്കികൊണ്ട് നടന്നു. എത്ര പ്രാവശ്യം അത് തിരിയുന്നുവോ അത്രയും പ്രാവശ്യം അതില്‍ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതിന്റെ ഫലം ഉണ്ടാവും എന്നാണു അവിടുത്തെ വിശ്വാസം. ബാഖ്താങ്ങ് വെള്ളചാട്ടതിലെക്കായിരുന്നു അടുത്ത യാത്ര. ആരോ മുകളില്‍ നിന്നും വെള്ളം ഒഴിച്ച് വിടുകയാണോ എന്ന് തോന്നിപ്പോവും. അത്ര ജലപ്രവാഹമേ അന്നതിന് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മഴക്കാലത്ത് അത് കൂടുതല്‍ പോഷിതമാകുമായിരിക്കാം.

ഗാങ്ങ്‌ടോകിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട തെരുവായ എം. ജി. മാര്‍ഗ്ഗിലേക്കാണ് പിന്നീട് പോയത്. കാലം ചെല്ലുംതോറും
നഷ്ടപ്പെട്ട്‌കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പച്ചപ്പിന്റെയും പ്രകൃതിഭംഗിയുടെയും കൂടി അടയാളമായിട്ടാവം അവിടുത്തെ കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം പച്ചനിറമാണ് കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. ധാരാളം കമ്പിളി വസ്ത്രങ്ങളും, കരകൗശല വസ്തുക്കളും മറ്റും വില്‍ക്കുന്ന കടകളാണ് അവിടം മുഴുവന്‍. അല്ലറ ചില്ലറ ഷോപ്പിങ്ങിനു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ പെല്ലിങ്ങിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട്. ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ നാഥുല പാസ്സും, റ്‌സോമ്‌ഗോ തടാകവും ഗാങ്ങ്‌ടോകില്‍ നിന്ന് 45 km മാത്രമേ ഉള്ളുവെങ്കില്‍ കൂടി, ഞങ്ങളുടെ ട്രാവല്‍ പ്ലാനില്‍ അത് ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ തെല്ലു വിഷമത്തോടെയാണ് ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നും പുറപ്പെട്ടത് .

ഗാങ്ങ്‌ടോക്കിനെക്കള്‍ ഉയര്‍ന്ന പ്രവിശ്യയില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ് പെല്ലിംഗ് . ജനസാന്ദ്രത ഗാങ്ങ്‌ടോകിനെക്കള്‍ കുറവും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ നല്ല ഹോട്ടലുകളും, ലോഡ്ജുകളും മറ്റും കുറവാണ് അവിടെ. മൂന്ന് മൂന്നരമണിക്കൂറോളം യാത്രയുണ്ട് ഗാങ്ങ്‌ടോകില്‍ നിന്നും പെല്ലിംഗ്‌ലേക്ക്. ദുര്‍ഘടമായ റോഡുകളും, തിങ്ങിനിറഞ്ഞ കാടുകളുടെയും മറ്റും ഇടയിലൂടെയാണ് യാത്ര. ഇടയ്ക്കിടെ തീസ്ത നദി അതിന്റെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ രൂപത്തില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ഉരുളന്‍ കല്ലുകളുടെ ഇടയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ഒരു പാലരുവി പോലെ അവള്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. വഴിയിലെവിടെയോ വെച്ച് ലിഫ്റ്റ് ചോദിച്ചു കയറിയ ലാമ കുട്ടികള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ഹരമായി. അവരോടു അവരുടെ ഭാഷയില്‍ സംവദിക്കാനും മറ്റും ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ടു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ. എങ്കിലും, ചിരിക്കുമ്പോള്‍ രണ്ട് വരകള്‍ മാത്രമാകുന്ന ആ കണ്ണുകളും, അതിന്റെ നിഷ്‌ക്കളങ്കതയും ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്, മായാതെ.
Go to Pages »
1| 2 |
Vote for this
(0%) (0 Votes)
TAGS:
SIKKIM  |  DARJEELING  |  GANGTOK 

അഭിപ്രായമെഴുതുന്നവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില വസ്തുതകള്‍:
അസഭ്യങ്ങളും അധിക്ഷേപങ്ങളും പാടേ നിരസിക്കും. ഒന്നുകില്‍ ഇംഗ്ലീഷിലോ അല്ലെങ്കില്‍ മലയാളത്തിലോ വേണം അഭിപ്രായം. മംഗ്ലീഷ് വേണ്ട. മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ അറിയാത്തവര്‍ക്ക് ഇംഗ്ലീഷില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് മലയാളമാക്കുന്നതിനുള്ള സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത് ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.




http://whos.amung.us/stats/readers/ufx72qy9661j/