കോളം - അനിതാ നായര്‍

പെണ്‍വഴിയിലെ പിന്‍വിളികള്‍

 




എങ്കിലും ഞാന്‍ പോയി. അങ്ങിനെ ഒരു യാത്ര ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. മുന്‍വിധികളില്ലാതെ, അജണ്ടയില്ലാതെ, വിശേഷിച്ചൊരു കാരണവും പറയാനില്ലാതെ ഒരു യാത്ര. അടക്കാനാവാത്ത മോഹമല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അപ്പോള്‍ എന്നെ അലട്ടിയില്ല. എന്തിനു പോകുന്നു എന്നു പലവട്ടം ഞാന്‍ എന്നോടു തന്നെ ചോദിച്ചുവെങ്കിലും മുമ്പവിടെ പോയിട്ടില്ലാത്തതു കൊണ്ട് എന്നല്ലാതെ മറ്റൊരുത്തരവും കിട്ടിയില്ല. അതു മതിയായിരുന്നു എനിക്ക്. ഒരു ജോടി ചെരുപ്പും കുറച്ചു തുണിയുമെടുത്ത് ഞാന്‍ വീടു വിട്ടിറങ്ങി.

ആ യാത്രയില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഞാനായി. വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന നോര്‍വീജിയന്‍ മലഞ്ചെരിവുകളില്‍ അലഞ്ഞു. മാന്ത്രികസൗന്ദര്യമുള്ള സര്‍പ്പസഞ്ചാരിണിയായ ഫിയോര്‍ദ് നദിയെ പിന്തുടര്‍ന്നു. ബ്രൂസ് സ്പ്രിങ്സ്റ്റീനിന്റെ ആരാധകനായ 55കാരനുമായി റോക്ക് സംഗീതത്തെക്കുറിച്ച് സംവദിച്ചു. നോര്‍വേയിലെ ഒരു പ്രശസ്തയായ വനിതാ എഴുത്തുകാരിയെ നേരില്‍ കണ്ടു. റെയിന്‍ ഡിയറിന്റെ മാംസം കഴിച്ചു. മഞ്ഞുമലകളിലൂടെയും കാടുകളിലൂടെയും അവസാനിക്കാത്ത കാല്‍നടയാത്രകള്‍ നടത്തി. തുടുത്ത ക്രാന്‍ബറിപ്പഴങ്ങള്‍ ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോള്‍ പറിച്ചു തിന്നു. മിര്‍ട്ടില്‍ ചെടിയുടെ പൂക്കളുള്ള ശാഖകള്‍ ഒടിച്ചെടുത്ത് അതിന്റെ നീറ്റലാര്‍ന്ന സുഗന്ധം വിരല്‍ത്തുമ്പിലും മൂക്കിലും പുരട്ടുകയും ഇലകള്‍ പുസ്തകത്താളില്‍ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞാനായിരിക്കാന്‍ വേണ്ടി എനിക്കു ചെയ്യാവുന്നതെല്ലാം ഞാന്‍ ചെയ്തു.

ഒരു രാത്രി. നോര്‍വീജിയന്‍ മലകള്‍ക്കു മുകളില്‍ ഒരു കൂടാരത്തില്‍ തീ കാഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. താഴെ, വര്‍ഷത്തില്‍ നാലു മാസം ഉറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന തടാകത്തിലേക്കു നോക്കി, വെറുതെ. ഇതുവരെ വായിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരന്മാരുടെയും പേരുകള്‍ അപ്പോള്‍ മനസ്സിലേക്കു കടന്നുവന്നു. അദ്ഭുതത്തോടെ ഒരു കാര്യം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അതില്‍ സ്ത്രീകള്‍ തീരെയില്ല! എല്ലാം പുരുഷന്മാര്‍! (യാന്‍ മോറിസിനെ മറക്കുന്നില്ല, അവനോ അവളോ എന്നുറപ്പില്ലെങ്കിലും).

ഞാന്‍ വിസ്മയിച്ചു. അവരൊക്കെ സ്ത്രീകളായിരുന്നെങ്കില്‍! ഈ അനുഭവം അവര്‍ക്ക് എങ്ങിനെയാവുമായിരുന്നു? ഇവിടെ, ഇപ്പോള്‍ അവരാണെങ്കില്‍ എന്തു ചെയ്യുകയാവും? ഉറങ്ങും മുമ്പും ഉണരുമ്പോഴും നടത്തുന്ന ഫോണ്‍ വിളികളിലൂടെ സ്വന്തം ജീവിതയാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ പരിശോധിച്ചുറപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ അസ്വസ്ഥത അവര്‍ക്കുണ്ടാവുമായിരുന്നോ? അതോ, ഓരോ യാത്രികന്റെയും ഹൃദയത്തില്‍ മുഴങ്ങുന്ന ഗാനം മൂളി, നെരിപ്പോടിലെ തീനാളങ്ങള്‍ കൂടാരത്തിലെ മരച്ചുമരില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന നിഴലുകളെ നോക്കി, ബ്രാന്‍ഡി നിറച്ച ബലൂണ്‍ ആകൃതിയുള്ള ഗ്ലാസില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന തീ പോലെ പടരുന്ന കൊണ്യാക്ക് ഇളക്കിച്ചുഴറ്റി ഒറ്റക്കമിഴ്ത്തിനു വിഴുങ്ങി, നിര്‍വികാരം പറയുമായിരുന്നോ: 'വീട്ടില്‍ എന്തുതന്നെയുമാവട്ടെ, യാത്ര തുടരട്ടെ'!
Go to Pages »
1 | 2 | 3|

അഭിപ്രായമെഴുതുന്നവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ചില വസ്തുതകള്‍:
അസഭ്യങ്ങളും അധിക്ഷേപങ്ങളും പാടേ നിരസിക്കും. ഒന്നുകില്‍ ഇംഗ്ലീഷിലോ അല്ലെങ്കില്‍ മലയാളത്തിലോ വേണം അഭിപ്രായം. മംഗ്ലീഷ് വേണ്ട. മലയാളം ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ അറിയാത്തവര്‍ക്ക് ഇംഗ്ലീഷില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് മലയാളമാക്കുന്നതിനുള്ള സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അത് ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.




http://whos.amung.us/stats/readers/ufx72qy9661j/