നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കി ചൈനയിലേക്ക് ജീവനുംകൊണ്ടോടിയ ഉത്തരകൊറിയന്‍ പെണ്‍കുട്ടി ഇയോന്‍മി പാര്‍ക്കിന്റെ രക്ഷപ്പെടലിന്റെ കഥയാണ് സമൂഹമാധ്യമങ്ങളില്‍ വലിയ ചര്‍ച്ച. രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഇയോന്‍മി പാര്‍ക്കെന്ന നോര്‍ത്ത് കൊറിയന്‍ പെണ്‍കുട്ടി വണ്‍ യങ് വേള്‍ഡ് സമ്മേളനത്തില്‍ നടത്തിയ പ്രസംഗം മാംങ് ഫെര്‍ഡി എന്ന ഫെയ്‌സ്ബുക്ക് ഉപയോക്താവാണ് ഫെയ്‌സ്ബുക്കില്‍ വീണ്ടും പോസ്റ്റ് ചെയ്തത്. ഉത്തര കൊറിയന്‍ അഭയാര്‍ത്ഥികളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ നേര്‍ചിത്രം വരച്ചുകാട്ടുന്ന ഇയോന്മിയുടെ പ്രസംഗം ഇതിനോടകം രണ്ടുകോടിയിലധികം ആളുകള്‍ കണ്ടുകഴിഞ്ഞു. ഉത്തരകൊറിയന്‍ അഭയാര്‍ത്ഥിയും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവര്‍ത്തകയുമാണ് ഇയോന്‍മി

ഇയോന്‍മിയുടെ പ്രസംഗത്തില്‍ നിന്ന് 

ഇതെനിക്ക് ചെയ്‌തേ പറ്റൂ..കാരണം ഞാനല്ല ഇവിടെ സംസാരിക്കുന്നത്. ലോകത്തോട് സംസാരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആളുകള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഞാനിവിടെ സംസാരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ഭാവനകള്‍ക്ക് അതീതമാണ് ഉത്തര കൊറിയ. ഒരേയൊരു ടെലിവിഷന്‍ ചാനലാണ് അവിടെ ഉള്ളത്. ഇന്റര്‍നെറ്റ് ബന്ധം ഇല്ല, നമ്മുടെ ഇഷ്ട പ്രകാരം പാട്ടുപാടുന്നതിനോ, വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതിനോ, സംസാരിക്കുന്നതിനോ, എന്തിന് ചിന്തിക്കുന്നതിനോ അവിടെ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. അനുമതിയില്ലാതെ അന്താരാഷ്ട്ര കോളുകള്‍ വിളിച്ചതിന് ജനങ്ങളെ വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിച്ച ഏക രാജ്യമാണ് ഉത്തര കൊറിയ. 

അവിടെ വളര്‍ന്ന കാലത്ത് ഒരിക്കല്‍പോലും സ്ത്രീയും പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള പ്രണയകഥകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. പ്രണയകഥകള്‍ പറയുന്ന പുസ്തകങ്ങളോ, പാട്ടുകളോ, സിനിമകളോ, പ്രസോ അവിടെയില്ല..ഒരു റോമിയോയോ ജൂലിയറ്റോ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവിടെയുള്ള എല്ല കഥകളും സ്വേച്ഛാധിപിയായ കിമ്മിനെ കുറിച്ചുള്ള പ്രചാരണകഥകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു. എന്‍രെ മനുഷ്യാവകാശങ്ങളെ കുറിച്ചോ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ കുറിച്ചോ അറിയുന്നതിന് മുമ്പ് ജനനത്തോടെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടവളാണ് ഞാന്‍. നിരാശരായ കൊറിയന്‍ ജനത ഇന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതും പരിശ്രമിക്കുന്നതും അതേ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. 

എനിക്ക് ഒമ്പതു വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ അമ്മയെ പൊതുജനമധ്യത്തില്‍ വധിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടത്. ഒരു ഹോളിവുഡ് ചിത്രം കണ്ടുവെന്നതായിരുന്നു അവര്‍ ചെയ്ത കുറ്റം. ഭരണത്തെ കുറിച്ച് സംശയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് പോലും നിങ്ങളുടെ മൂന്ന് തലമുറയെ ജയിലില്‍  അടയ്ക്കാനോ, വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധിക്കാനോ ഉള്ള കുറ്റമായാണ് കണക്കുകൂട്ടുക.

എനിക്ക് നാലുവയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് അടക്കം പറയാന്‍ പാടില്ലെന്ന് എന്റെ അമ്മ എന്നോട് പറയുന്നത്. പക്ഷികള്‍ക്കോ, ചുണ്ടെലികള്‍ക്കോ എന്റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..ഞാനും വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഉത്തര കൊറിയയുടെ ഭരണാധികാരിക്ക് എന്റെ മനസ്സ് വായിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്ന്..ഉത്തരകൊറിയില്‍ നിന്നും ചൈനയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടോടിയ എന്റെ അച്ഛന്‍ മരിക്കുന്നത് ചൈനയില്‍ വെച്ചാണ്. ഒന്നു നിലവിളിക്കാന്‍ പോലുമാകാതെ രഹസ്യമായി പുലര്‍ച്ചെ മൂന്നുമണിക്ക് എനിക്കദ്ദേഹത്തെ മറവ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. എനിക്കന്ന് 14 വയസ്സാണ് പ്രായം. എന്റെ നിലവിളി ശബ്ദം പുറത്ത് കേട്ടാല്‍ എനിക്ക് വീണ്ടും ഉത്തരകൊറിയയിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വരുമോ എന്ന് ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടു. 

ഉത്തര കൊറിയയില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട ദിവസമാണ് എന്റെ മുന്നില്‍വെച്ച് ഒരു ചൈനീസ് ബ്രോക്കറാല്‍ അമ്മ ബലാത്സംഗത്തിന് ഇരയായത്. എനിക്ക് പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍. ഉത്തരകൊറിയയില്‍ ഒരു ചൊല്ലുണ്ട്. സ്ത്രീകള്‍ ദുര്‍ബലരാണ് പക്ഷേ അമ്മമാര്‍ കരുത്തരാണെന്ന്, ശരിയാണ് എന്നെ ഉന്നമിട്ട് ചൈനീസ് ബ്രോക്കറില്‍ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് എന്റെ അമ്മ സ്വയം ഇരയായത്. ചൈനയില്‍ 300000-ല്‍ അധികം കൊറിയന്‍ അഭയാര്‍ത്ഥികളുണ്ട്. വളരെ എളുപ്പത്തില്‍ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന അവസ്ഥയിലാണ് അവരില്‍ ഓരോരുത്തരും. 70 ശതമാനം ഉത്തരകൊറിയന്‍ വനിതകളും അവരുടെ കൗമാരക്കാരായ പെണ്‍മക്കളും ഇരകളായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ചിലപ്പോള്‍ വെറും 200 ഡോളറിന് വരെ അവര്‍ വില്‍ക്കപ്പെടുന്നു. 

ഒരു കോമ്പസിന്റെ സഹായത്തോടെയാണ് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് ഞങ്ങള്‍ ഗോബി മരുഭൂമി കടന്നത്..എപ്പോള്‍ ആ കോമ്പസ് പ്രവര്‍ത്തനം നിര്‍ത്തിയോ അപ്പോള്‍ മുതല്‍ നക്ഷത്രങ്ങളായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ വഴികാട്ടി. ആ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടായിട്ടുള്ളതെന്ന് എനിക്കപ്പോള്‍ തോന്നി. മംഗോളിയ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം. മരണം അല്ലെങ്കില്‍ അന്തസ്സ്... കത്തികളായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ആയുധം. ഞങ്ങളെ കൊറിയയിലേക്ക് മടക്കി വിടുകയാണെങ്കില്‍ സ്വയം മരിക്കാന്‍ വരെ ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറായിരുന്നുമനുഷ്യരെ പോലെ ജീവിക്കാനാണ് ഞങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്.  

ആളുകള്‍ എന്നോട് ചോദിക്കാറുണ്ട് എങ്ങനെയാണ് ഉത്തര കൊറിയക്കാരെ സഹായിക്കണ്ടത് എന്ന്. അതിന് പല മാര്‍ഗങ്ങളുണ്ട്. 

ഒന്ന് - വിദ്യാഭ്യാസം നേടുക.. ഉത്തരകൊറിയന്‍ ജനങ്ങള്‍ നേരിടുന്ന അപകടസന്ധികള്‍ക്കെതിരെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ നേടുന്ന അറിവ് നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. 

രണ്ട് - ഉത്തര കൊറിയന്‍ അഭയാര്‍ത്ഥികളെ സഹായിക്കുക. സ്വാതന്ത്യത്തിലേക്ക് രക്ഷപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ജനതയാണവര്‍. 

മൂന്ന് - അഭയാര്‍ത്ഥികളെ ഉത്തര കൊറിയയിലേക്ക് തിരിച്ചയയ്ക്കുന്ന ചൈനയെ അതില്‍ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കുക. 

ഇത്രയും ചെയ്യാനായാല്‍ തന്നെ ഇരുട്ടാല്‍ മൂടപ്പെട്ട ആ ഇടങ്ങളില്‍ നമുക്ക് പ്രകാശം പരത്താന്‍ സാധിക്കും. ഏഴുപതിറ്റാണ്ടായി കൊറിയന്‍ ജനത അനുഭവിക്കുന്ന കഷ്ടതയില്‍ നിന്ന് അവരെ മോചിപ്പിക്കണം. അതിന് ലോകത്തിന്റെ മുഴുവന്‍ പിന്തുണ വേണം ജന്മസ്ഥലത്തിന്റെ പേരില്‍ ഒരു മനുഷ്യനും അടിച്ചമര്‍ത്തപ്പെട്ടുകൂടാ. നമ്മള്‍ ഭരണത്തില്‍ മാത്രം ശ്രദ്ധയൂന്നിയാല്‍ പോര മറന്നുകളയപ്പെട്ട ജനങ്ങളിലേക്കും ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാന്‍ സാധിക്കണം. 

നമുക്ക്, വണ്‍ യങ് വേള്‍ഡിന് അവരെ മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാന്‍ സാധിക്കും. ഒന്നിച്ചുപ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ നിങ്ങളോരോരുത്തരും എനിക്കൊപ്പം ചേരണം. ഉത്തര കൊറിയന്‍ ജനതയെ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്നതിന് വേണ്ടി...

മരണഭീതിയില്‍ ഗോബി മരുഭൂമിയെ കടക്കുന്ന സമയത്ത്  ആരും ഞങ്ങളില്‍ താല്പര്യം കാണിക്കില്ലെന്നാണ് ഞാന്‍ കരുതിയത്. നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് എനിക്കൊപ്പമെന്ന്..പക്ഷേ ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങളും എന്റെ കഥ കേട്ടിരിക്കുന്നു...