Lekshmi
ലക്ഷ്മി അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പം

'എനിക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഒന്നുകൂടി കാണണം. ഞാന്‍ കരിമഷി എഴുതിക്കൊടുത്താലെ തൃപ്തിവരാറുളളായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണും മുഖവും അവസാനമായി കാണാന്‍ ഒത്തിരി കരഞ്ഞു. ആരും കാണിച്ചില്ല. പൊന്നുമോളുടെ കാല്‍വിരല്‍ മാത്രാണ് കണ്ടത്.

അവളുടെ മുഖം കാണാനാകില്ലെന്നു പറഞ്ഞു.  കത്തിച്ച് കളഞ്ഞില്ലേ. എങ്ങനെ സഹിക്കും ഞാന്‍'- ഏങ്ങലടിച്ചുകൊണ്ട് ഉഷാറാണി പറഞ്ഞു. സങ്കടംകൊണ്ട് വാക്കുകള്‍ മുറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് എന്തൊക്കെയോ ഒാര്‍മകളിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ... 

കോട്ടയം ഗാന്ധിനഗറിലെ സ്‌കൂള്‍ ഓഫ് മെഡിക്കല്‍ എജ്യുക്കേഷനിലെ മുതിര്‍ന്ന വിദ്യാര്‍ഥി തീകൊളുത്തി കൊലപ്പെടുത്തിയ ലക്ഷ്മി കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ അമ്മയാണ് ഉഷാറാണി. മകളുടെ വേര്‍പാടിന്റെ നടുക്കത്തില്‍ നിന്നും ഇനിയും മോചിതയാകാത്ത അവര്‍ മകളെപ്പറ്റിയുളള  ഓര്‍മകളുമായി നീറുകയാണ്.

Lekshmi
ലക്ഷ്മി അച്ഛനൊപ്പം

'മകളാണെങ്കിലും എന്റെ മുന്നില്‍ അമ്മയെപ്പോലെ നില്‍ക്കാനായിരുന്നു അവള്‍ക്കിഷ്ടം. നല്ല ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കി എന്നെ കഴിപ്പിക്കാനും കവിത പാടി ഉറക്കാനും വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കുഞ്ഞായി ജീവിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഇനി എനിക്കും കുടുംബത്തിനും  കൂട്ടുളളത്...'- ചിങ്ങോലി ശങ്കരമംഗലത്തെ തെക്കേമുറിയിലെ തെക്കോട്ട് തുറക്കുന്ന ജനലരുകിലാണ് ഉഷാറാണി. കയ്യില്‍ പഴയൊരു ഡയറി തുറന്നിരിക്കുന്നു.

കടലോളം കണ്ണീര്‍വീണ് പേജുകള്‍ നനഞ്ഞ് കീറിയത് അവര്‍ അറിഞ്ഞില്ല. ഈ അമ്മയുടെ പ്രാണന്‍ എരിഞ്ഞ് തീര്‍ന്നത് ജനലിനപ്പുറമാണ്.  ഇളംകാറ്റില്‍ പട്ടടയില്‍ നിന്നും അവളുടെ ഓര്‍മകള്‍  പറന്നുവരുന്നു; ജനലും കടന്ന് അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക്. 

തീകൊളുത്തിയ സംഭവം: യുവാവിനു പിന്നാലെ യുവതിയും മരിച്ചു.

lekshmi'ഒത്തിരി സ്‌നേഹിക്കുന്നവരെ കാലം വേഗം വേര്‍പെടുത്തും, പക്ഷേ, കാലത്തിനറിയില്ലല്ലോ വേര്‍പാട് ബന്ധത്തിന്റെ ആഴംകൂട്ടുമെന്ന്....' അമ്മയുടെ ഡയറില്‍ ലക്ഷ്മി എഴുതിക്കൊടുത്തതാണ്; മൂന്ന് വര്‍ഷം മുമ്പ്. ആദ്യം വായിച്ചപ്പോള്‍ ഒന്നും തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോള്‍...'വാക്കുകള്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാനാകാതെ അവര്‍ ഡയറിയിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തിപ്പോയി. 

വീട്ടില്‍ ബന്ധുക്കളും സഹപ്രവര്‍ത്തകരും വന്നുപോകുന്നു. ഉഷ ആര്‍ക്കും മുഖം കൊടുക്കുന്നില്ല. ലക്ഷ്മി എഴുതിക്കൂട്ടിയ കവിതകളും ഡയറിക്കുറിപ്പുകളും ആല്‍ബങ്ങളുമെല്ലാം അടുത്തുവെച്ച് ആശ്വാസം കണ്ടെത്താനുളള ശ്രമത്തിലാണവര്‍.