2004 ലാണ് ഞാന്‍ ലൈബീരിയയില്‍ പോയത്. ജനീവയില്‍നിന്ന് ബ്രസല്‍സ്  വഴിയാണ് യാത്ര. വൈകിട്ട് 7 മണിക്ക് അവിടെ വിമാനമിറങ്ങിയപ്പോള്‍ എന്റെ പെട്ടി എത്തിയിട്ടില്ല. ഒരാഴ്ച നീണ്ട യാത്രക്കാവശ്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വലിയ പെട്ടിയില്‍ ലഗേജിലും, ഓഫിസ് ആവശ്യമായ പേപ്പറുകളും ടോയ്‌ലറ്ററീസും അടങ്ങിയ ചെറിയ ബാഗ് മാത്രം കൈയില്‍ പിടിച്ചും സൗകര്യത്തിലാണ്  ഞാന്‍ യാത്രചെയ്യാറ്. അതിനാല്‍ വസ്ത്രമായിട്ട് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് മാത്രമേയുള്ളു. 

സാധാരണഗതിയില്‍ ഇതൊരു പ്രശ്‌നമല്ല. ജനീവയിലേക്ക് നാട്ടില്‍നിന്നു  വരുമ്പോള്‍ പലകുറി ലഗേജ് മിസ്സായിട്ടുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരുടെ ലഗേജെല്ലാം വന്നതിനുശേഷം ലഗേജ് ട്രാക്കിങ്ങിനായി മാത്രമുള്ള ഓഫിസില്‍ ചെന്ന് നമ്മുടെ പേരും ടിക്കറ്റ് നമ്പറും ലഗേജിന്റെ വണ്ണവും നീളവും നിറവും എഴുതിക്കൊടുക്കുക. കസ്റ്റംസില്‍ എന്തെങ്കിലും ബോധിപ്പിക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍  അക്കാര്യം ഒപ്പിട്ടുകൊടുക്കുക. മിക്കവാറും അടുത്ത വിമാനത്തില്‍, പരമാവധി 24 മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ സാധനം വീട്ടിലെത്തും. ഈ 24 മണിക്കൂറില്‍ നമുക്ക് അത്യാവശ്യമായ സാധനങ്ങളുടെ ചെലവും എയര്‍ ലൈന്‍ തരും. (മിക്ക കമ്പനികളും ഇക്കാര്യത്തില്‍ തട്ടിപ്പാണ് നടത്തുന്നത്). ലഗേജ് വന്നില്ലെങ്കില്‍  എന്തു സഹായമാണ് നല്‍കുന്നതെന്ന് അവര്‍ മുന്‍കൂര്‍ പറയില്ല. യാത്രചെയ്ത് പരിചയമുള്ളവര്‍ക്കും ഏറെനേരം ഹെല്‍പ് ലൈനില്‍ ഫോണും പിടിച്ചിരിക്കാന്‍  മടിയില്ലാത്തവര്‍ക്കും ഇംഗ്ലീഷില്‍ ഇമെയില്‍ യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ തയ്യാറുള്ളവര്‍ക്കും മാത്രമേ ഈ നഷ്ടപരിഹാരം കിട്ടാറുള്ളു. എന്റെ സമയത്തിന് അതിനേക്കാള്‍ വിലയുള്ളതുകൊണ്ട് ഞാനിതുവരെ ഈ യുദ്ധത്തിന് പോയിട്ടില്ല.

ലൈബീരിയ ഒരു സാധാരണ സ്ഥലമല്ല. അന്ന് ബ്രസല്‍സ് എയര്‍ലൈന്‍ ആഴ്ചയില്‍  ഒരുപ്രാവശ്യമാണ് അങ്ങോട്ടേക്ക് സര്‍വീസ് നടത്തുന്നത്. ഒരാഴ്ചയാണ് എന്റെ യാത്രയുടെ ദൈര്‍ഘ്യം. അപ്പോള്‍ അവര്‍ 'അടുത്ത' യാത്രയില്‍ പെട്ടി എത്തിക്കുന്ന അന്നാണ് എനിക്ക് തിരിച്ചുപോകേണ്ടതെന്നതിനാല്‍ പ്രയോഗികഗുണമില്ല.

Read More | യാത്രയിലെ ഭക്ഷണം

യുദ്ധശേഷം അധികനാളായിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ അവിടെ റെഡിമെയ്ഡ്  വസ്ത്രങ്ങള്‍ കിട്ടാനില്ല. തുണിവാങ്ങി തയ്പ്പിക്കാം എന്നുവെച്ചാല്‍ തിരിച്ചുകിട്ടുമ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ തിരിച്ചുപോയിട്ടുണ്ടാകും.(ലോകത്തെ എല്ലാ തയ്യല്‍ക്കാരും പറഞ്ഞ ദിവസം സാധനം തരാത്ത,  ഒരു ആഗോള ഉടമ്പടിയിലാണ്). ഭാഗ്യത്തിന് എന്റെ ഓഫീസിലെ, ഏതാണ്ട് എന്റെ വലിപ്പമുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ കഷ്ട സ്ഥിതി അറിഞ്ഞപ്പോള്‍   ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് രണ്ടു ഷര്‍ട്ടും പാന്റും കടം തന്നു. (പിന്നെ എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ അവിടെ പോയോ, അപ്പോളൊക്കെ അദ്ദേഹത്തിന് റെയ്മണ്ടിന്റെ അടിപൊളി പാന്റും ഷര്‍ട്ടും വാങ്ങിക്കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇട്ട പാന്റിന് നന്ദിയില്ലാത്തവനല്ല.)

പ്രശ്‌നം അവിടെ തീര്‍ന്നില്ല. ഇട്ടിരുന്ന ഷഡ്ജമല്ലാതെ ഊരുതെണ്ടിയുടെ  ബാഗില്‍ മറ്റൊന്നില്ല. എനിക്കാണെങ്കില്‍ ആ രാജ്യത്തെ പ്രസിഡന്റടക്കം പലരെയും കാണേണ്ടതാണ്. അപ്പോള്‍ കുറച്ചു ബലംപിടിച്ചു നില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ ഷഡ്ജമില്ലാതെ പറ്റില്ല. പ്രസിഡന്റിന്റെ മന്ദിരത്തിലെ സുരക്ഷാപരിശോധനക്കിടയില്‍, പഞ്ചാബിഹൗസില്‍ കൊച്ചിന്‍ ഖനീഫ പറയുന്നതുപോലെ ധൈര്യം ചോര്‍ന്നുപോയാല്‍  തടയാനൊന്നുമില്ല എന്നുവന്നാല്‍!? ലൈബീരിയയില്‍ കടയില്‍ പോയാല്‍ ഷഡ്ജം കിട്ടില്ലേ? എന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നാം. എനിക്കും തോന്നി. എന്നാല്‍ യുദ്ധാനന്തര രാജ്യത്ത് നമ്മള്‍ നിസാരമെന്ന് കരുതുന്നതൊന്നും അത്ര നിസാരമല്ല.

എന്നിട്ട് രണ്ടാമന് ഷഡ്ജം കിട്ടിയോ? പ്രസിഡന്റിനെ കണ്ടോ?  എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം UNusual stories എന്ന എന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് ബുക്കിലുണ്ട്. അല്പം ക്ഷമിക്കുക.

വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം. യാത്രയിലെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ ആണ് വിഷയം.  നമ്മള്‍ ഏതൊക്കെ തരം വസ്ത്രങ്ങള്‍,  എത്രയെണ്ണം കൊണ്ടുപോകണം  എന്നതൊക്കെ പ്രധാനമാണ്. 

ഏതൊക്കെ വസ്ത്രങ്ങള്‍?: യാത്രചെയ്യുമ്പോള്‍ ഏതൊക്കെ തരം വസ്ത്രങ്ങള്‍  കരുതണമെന്നത് നമ്മള്‍ യാത്രയില്‍ എന്തൊക്കെ പ്ലാന്‍ ചെയ്യുന്നു, എവിടെയാണ് പോകുന്നത്, അവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥ എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, നമ്മള്‍ ഔദ്യോഗികമായ ഒരു യാത്രക്കാണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍ വേണ്ട വസ്ത്രമല്ല ടൂറിസത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം ആണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍.  വിദേശത്താണ് മീറ്റിങ്ങെങ്കില്‍ ആണുങ്ങള്‍ക്ക് പാന്റും സൂട്ടും ടൈയും ഉണ്ടാകുന്നത്  നല്ലതാണ്. അമേരിക്കയില്‍ പടിഞ്ഞാറേ തീരത്ത് (സിലിക്കണ്‍ വാലിയിലും മറ്റും) ടൈ സാധാരണമല്ല. എന്നാല്‍ മറ്റുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും രാജ്യങ്ങളിലും ഇത് വേണം താനും.

UN ന്റെ മീറ്റിങ്ങുകളില്‍ ടൈ, കോട്ട് / ജാക്കറ്റ് ആണ് സാധാരണവേഷം.  എന്നല്‍ നിങ്ങള്‍ ഏതു നാട്ടില്‍നിന്ന് വരുന്നുവോ അവിടുത്തെ ഔദ്യോഗികവേഷങ്ങള്‍ ധരിക്കുന്നതില്‍ കുഴപ്പമില്ല. നമ്മുടെ പ്രശ്‌നം ഇന്ത്യക്കാരുടെ ഔദ്യോഗികവേഷം എന്ന് മറ്റുള്ളവര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ പ്രസിഡന്റ് ധരിക്കുന്നതാണ് (പുരുഷന്മാരുടെ). ഈ സാധനം ശരാശരി മലയാളി കണ്ടിട്ടുള്ളത്  ടി വിയില്‍ മാത്രമാണെന്ന് അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ. നമ്മുടെ മുണ്ടുടുത്ത് പോകുന്നതിന് ഔദ്യോഗികനിയന്ത്രണം ഉണ്ടെന്ന് കരുതുന്നില്ലെങ്കിലും വിദേശത്ത് നാട്ടുകാരൊക്കെ നമ്മെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണെന്നാണല്ലോ നമ്മുടെ ചിന്ത. അതിനാല്‍ മുണ്ടുടുത്ത് നടക്കുന്നത് നമ്മളെ അല്പം സെല്‍ഫ് കോണ്‍ഷ്യസാക്കും.  പ്രസന്റേഷന്‍ കുളമാകാന്‍ അതുമതി. പാന്റും ഷര്‍ട്ടും ജാക്കറ്റും ടൈയും ഒക്കെത്തന്നെയാണ് വിദേശത്തെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന് നല്ലത്. മുണ്ടെന്ന് കേട്ടാല്‍ ചോര തിളക്കുന്നവര്‍ വെറുതെ എന്നോട് തിളക്കേണ്ട. അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഒറ്റമുണ്ടും കഴുത്തില്‍ ഒരു തോര്‍ത്തും ആയി  അങ്ങോട്ട് പോയാല്‍ മതി. എന്നാണ് നമുക്കീ  ഷര്‍ട്ടൊക്കെ ഉണ്ടായത്... ഹല്ല പിന്നെ!

മലയാളിസ്ത്രീകള്‍ക്ക് കാര്യം എളുപ്പമാണ്. സാരിയാണ് ലോകത്തെവിടെയും  ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീകളുടെ വേഷമായി പരിഗണിക്കുന്നത്, ഇക്കാര്യത്തില്‍ സാരിയുടുക്കുന്ന മറ്റ് രാജ്യക്കാര്‍ക്ക് പരാതിയുണ്ടെങ്കിലും. പുതിയ ഐ ടി തലമുറ വന്നതോടെ ചുരിദാറും വികസിതരാജ്യങ്ങളില്‍ ഇന്ത്യന്‍ സ്ത്രീ വേഷത്തിന്റെ  ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞു. മുണ്ടും നേര്യതും ഒന്നും ഇപ്പോഴും വിദേശത്ത് ഓണത്തിനല്ലാതെ  മലയാളികള്‍ ഉപയോഗിക്കാറില്ല. എന്നാല്‍ സാരിയും നേര്യതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമൊന്നും വിദേശികള്‍ക്ക് പിടികിട്ടില്ല. അതിനാല്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് വിദേശത്ത് ഔദ്യോഗിക മീറ്റിംഗിന് പോകാന്‍ ഏതു വസ്ത്രവുമാകാം.

Read More | ചെലവ് കുറഞ്ഞ യാത്ര 

ഞാന്‍ പലവട്ടം പറഞ്ഞല്ലോ, വിദേശത്ത് പോകുന്ന മലയാളിസ്ത്രീകള്‍   അവിടുത്തെ സമൂഹവുമായി ഇടപഴകുന്നതിലും സമന്വയിക്കുന്നതിലും ആണുങ്ങളേക്കാള്‍ മുന്നിലാണെന്ന്. അതിനാല്‍ മറ്റു നാടുകളിലെ ഔദ്യോഗികവും അല്ലാത്തതുമായ വസ്ത്രങ്ങള്‍, പ്രത്യേകിച്ചും പാശ്ചാത്യവസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു വിമുഖതയുമില്ല. ഉണ്ടാകാനും പാടില്ല. കാലാവസ്ഥയനുസരിച്ച്  ഷോര്‍ട്ട്‌സോ, സ്ലീവ്‌ലെസ് വസ്ത്രമോ, ഷാളില്ലാതെ ചുരിദാറോ ഇട്ട് എവിടെയും സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വിദേശത്തെത്തുന്ന സ്ത്രീകള്‍ ആദ്യം ആസ്വദിക്കുന്നത്. .

ഞാന്‍ പറഞ്ഞു വരുന്നത് ഔഗ്യോഗികാവശ്യങ്ങള്‍ക്കാണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ അതിനുള്ള വസ്ത്രങ്ങള്‍  സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും പ്രത്യേകം കരുതണം. അതിനുള്ള ഒരു ജോഡി വസ്ത്രങ്ങള്‍ നമ്മുടെ കയ്യില്‍ ഉള്ള ബാഗില്‍ (കാരി ഓണ്‍) ഉണ്ടാവുകയും വേണം. അല്ലെങ്കില്‍ നമ്മുടെ മൊത്തം പരിപാടി കുളമാകും.

സംസ്‌കാരത്തിന് അനുസരിച്ച വേഷം: പാശ്ചാത്യനാടുകളിലെ  പോലെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഏതു വസ്ത്രവും ധരിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം എല്ലാ രാജ്യത്തുമില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക്. ഇക്കാര്യം വിദേശത്തേക്ക് പോകുന്നതിന് മുന്‍പേ തന്നെ വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കണം. യൂറോപ്പില്‍ നിന്നും ഇറാനിലേക്ക് യാത്രപോകുന്ന വിമാനം ഇറാന്റെ അതിര്‍ത്തി  കടക്കുന്നതോടെ, ഇറാന്റെ സാംസ്‌കാരിക പൈതൃകത്തിന് യോജിച്ച വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ചേ വിമാനത്താവളത്തില്‍ ഇറങ്ങാവൂ എന്ന് പൈലറ്റ് അനൗണ്‍സ് ചെയ്യും. ഉടനെ വിദേശവസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിച്ച സ്ത്രീകള്‍ ടോയ്‌ലറ്റിലേക്ക് നിരയായി പോയി നാടന്‍ വസ്ത്രമണിഞ്ഞ് തിരിച്ചുവരുന്നത് കാണാം. വിദേശികള്‍ ഷാള്‍ കൊണ്ട്  തലമുടി മൂടും. വിമാനത്താവളത്തില്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും ഈ തരത്തില്‍ റെഡിയാകണം. സൗദി മുതല്‍ മൊറോക്കോ വരെ ഉള്ള രാജ്യങ്ങളില്‍ വ്യത്യസ്ത നിയമങ്ങള്‍ ആണ്, വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടു വേണം പോകാന്‍ (http://www.telegraph.co.uk/travel/advice/dresscodeguideformuslimcoutnries/)

വസ്ത്രധാരണം നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷയുടെ പ്രശ്‌നം കൂടിയാണ്: വസ്ത്രധാരണത്തിന്  ഔദ്യോഗികവിലക്ക് ഇല്ലാത്തതും എന്നാല്‍ പഴഞ്ചന്‍ ചിന്താഗതിയുള്ളതുമായ നാടുകളില്‍ (ഉദാഹരണം: കേരളം) ഷോര്‍ട്ട്‌സ് പോയിട്ട് ലെഗ്ഗിങ്‌സ് പോലുമിട്ട് പുറത്തിറങ്ങുന്ന സ്ത്രീകളെ കൂടുതലാളുകള്‍ നോട്ടമിടും. ഇത് ഒട്ടും ശരിയല്ല എന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ. എന്നുവെച്ച് ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഒരാഴ്ചത്തെ സന്ദര്‍ശനത്തിനു വരുന്നവര്‍ക്ക്  ഇവിടുത്തെ സാംസ്‌ക്കാരിക നിലവാരം ഉയര്‍ത്താനുള്ള സമയമോ താല്പര്യമോ ഉണ്ടാകില്ല. നമ്മുടെ 'സംസ്‌കാരത്തി'ന്റെ കൈയിലും കണ്ണിലും പെടാതിരിക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുമായിട്ടേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് വരാവൂ എന്നാണ് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് മറ്റ് നാടുകള്‍ നല്‍കുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് (http://thetravelhack.com/േൃമveltips/womenweartravellingindia/).  ഇതുപോലുള്ള പല പ്രശ്‌നങ്ങളും മറ്റ് നാടുകളിലുമുണ്ട്. യാത്രക്കുമുമ്പ് വായിച്ചുമനസ്സിലാക്കണം.

വെറുതെ വേഷം കെട്ടരുത്: നമ്മള്‍ പോകുന്ന നാടുകളിലെ വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് പൊതുവെ ഒരു നല്ലകാര്യം ആയി തോന്നിയേക്കാം. ഇന്ത്യയില്‍ മുണ്ടുടുത്തു നടക്കുന്ന ഒരു സായിപ്പിനെ കണ്ടാല്‍ നമുക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നും. പക്ഷെ എല്ലാ നാടുകളിലും അങ്ങനെ ആയിരിക്കണം എന്നില്ല. അറേബ്യന്‍ ഗള്‍ഫ് രാജ്യങ്ങളില്‍ അവരുടെ വസ്ത്രം അവരുടെ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയിലെ പല പടവുകള്‍ക്ക് അനുസരിച്ചാണ്. പുറത്തു നിന്നുള്ളവര്‍ക്ക് ഇത് മനസ്സിലാവണം എന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ മറ്റു നാടുകളില്‍ നിന്നുള്ളവര്‍ നാടന്‍ വേഷം കെട്ടി നടക്കുന്നത് അവര്‍ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. ബ്രൂണെയില്‍ മഞ്ഞ എന്നത് രാജകുടുംബത്തിന്റെ നിറമാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ രാജകുടുംബത്തിലെ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ ഉള്ള ചടങ്ങുകളില്‍  മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള വസ്തങ്ങള്‍ സാധാരണക്കാര്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ പാടില്ല.  (https://www.export.gov/article?id=BruneiBusinessCustoms).  നാട്ടുകാര്‍ ആകട്ടെ ഒട്ടും റിസ്‌ക് എടുക്കാറും ഇല്ല, മഞ്ഞ വസ്ത്രം മഞ്ഞ  കാറുകള്‍ പോലും അവിടെ നാട്ടുകാരും താമസിക്കുന്ന മറ്റുള്ളവരും ഉപയോഗിച്ച് കാണാറില്ല. ഇതൊന്നും അറിയാതെ പോയി വേഷം കെട്ടരുത്

എന്നാല്‍ വസ്ത്രം അല്പം ഓവര്‍ ആയാലോ: ആവശ്യത്തില്‍ കൂടുതല്‍ വസ്ത്രങ്ങളായാലും  ചിലപ്പോള്‍ പ്രശ്‌നം തന്നെയാണ്. യാത്രയില്‍, പ്രത്യേകിച്ച് ക്രൂയിസ് കപ്പലില്‍ യാത്ര പ്ലാന്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ അല്പവസ്ത്രങ്ങളും കരുതുക. ജനീവക്കടുത്ത്  സല്‍ഫറടങ്ങിയ ചൂടുവെള്ളമുള്ള ഒരു ഹോട്ട് സ്പ്രിങ് ഉണ്ട്. ആണും പെണ്ണുമെല്ലാം അവിടെ ഒരുമിച്ചാണ് കുളിക്കുന്നത്. നാട്ടില്‍നിന്നും ടൂര്‍  വരുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇവിടെ സ്വിമ്മിങ് ഡ്രസ്സിട്ട് ഇറങ്ങാന്‍ മടിയാണ്. ചുരിദാറിട്ട് ഇറങ്ങാന്‍ നോക്കിയാല്‍ അവിടുത്തെ ജീവനക്കാര്‍ പറയും, പോയി പണിനോക്കാന്‍. 

ജപ്പാനിലെ ബാത്ത് ഹൗസുകളിലെ നിബന്ധന ഒറ്റ വസ്ത്രവും പാടില്ല എന്നതാണ് (http://www.sentoguide.info/etiquette). വെള്ളത്തിലിറങ്ങുന്നത് ഒരു ടവല്‍ ചുറ്റി  ഡീസന്റായിട്ടാകാം  എന്നുകരുതിയ എന്നെ അവര്‍ ഓടിച്ചുവിട്ടു. ആദ്യം പിറന്ന പടി ഷവര്‍, പിന്നെ സോപ്പെല്ലാം തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കിയതിന് ശേഷം ബാത്തിലേക്ക്. നാലോ എട്ടോ പേര്‍ക്ക് കാലുനീട്ടി ഇരിക്കാവുന്ന കുളിത്തൊട്ടികളാണ് ജാപ്പനീസ് ബാത്ത് ഹൌസ്. വെള്ളത്തിന് ചെറിയ ചൂടുള്ളതിനാല്‍ പതുക്കെപതുക്കെയേ ഇറങ്ങാവൂ. ബാത്തില്‍ എപ്പോഴും കുറച്ചു പേര്‍ കാണും, അവരുടെ മുന്‍പില്‍  പിറന്ന പടി വേണം വെള്ളത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം.  പിന്നെ ജാപ്പനീസ് ബാത്ത് ഹൌസ് ആയതിനാല്‍ അല്പം നാണം തോന്നിയെങ്കിലും  വലിയ അപകര്‍ഷതാബോധം ഉണ്ടായില്ല. 

കാലാവസ്ഥക്ക് ചേര്‍ന്ന വസ്ത്രം: യാത്രയിലെ വസ്ത്രത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന  പ്രധാനഘടകം കാലാവസ്ഥയാണ്. കേരളത്തില്‍ പന്ത്രണ്ട് മാസവും ഒരേ വസ്ത്രം ധരിച്ച് നടക്കാം. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലും യൂറോപ്പിലും സ്ഥിതി അതല്ല. തണുപ്പുകാലം പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുണ്ടായേ പറ്റൂ. തണുപ്പ് തന്നെ പല തരത്തിലുണ്ട്. ഇരുപതിന് താഴെ പത്ത് ഡിഗ്രി വരെ, പത്തിനും പൂജ്യത്തിനുമിടക്ക്,  പൂജ്യത്തിനും മൈനസ് പത്തിനുമിടക്ക്, മൈനസ് പത്തിന് താഴെ എന്നിങ്ങനെ വേണമെങ്കില്‍ തരംതിരിക്കാം. ഓരോ തണുപ്പിനും ഓരോ തരം വസ്ത്രങ്ങള്‍, പല അടുക്കുകളുള്ളത് വേണം. ഇതറിയാതെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടാല്‍ പണി കിട്ടും. തണുത്തുവിറച്ച് ന്യുമോണിയ പിടിപെട്ട് ചത്തുപോകാനും മതി. വിദേശരാജ്യങ്ങളില്‍  വസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് വിലക്കൂടുതലാണ്. ഒരിക്കല്‍ ഒസ്ലോവിലെത്തിയ ഞാന്‍ കൈയുറ എടുക്കാന്‍ മറന്നുപോയി. അവിടെ മൈനസ് പത്തില്‍ താഴെയാണ് തണുപ്പ്. കടയില്‍ ഓടിക്കയറി ഞാന്‍  വാങ്ങിയ കൈയുറക്ക് കൊടുക്കേണ്ടിവന്നത് 120 ഡോളര്‍, ഏതാണ്ട് 8000 രൂപ. പത്ത് ഡോളറാണ് സാധാരണ സമയത്തെ വില. അതുകൊണ്ട് തലയും കൈയും കാലും മറയുന്ന വസ്ത്രങ്ങള്‍ കരുതാന്‍ മറക്കരുത്.

മഴ പലതരം: കേരളത്തിലെ മഴയാണ് മഴ! തുള്ളിക്ക് ഒരു കുടമായി  നിന്നു പെയ്യുകയല്ലേ. പക്ഷെ, മറ്റു നാടുകളില്‍ അങ്ങനെയല്ല. എപ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്ന സ്‌കോട്ട്‌ലാന്‍ഡില്‍  ദാസന്‍ കണക്കിന് പേരുകള്‍ ഉണ്ട് (http://scottishsceptic.co.uk/2014/11/28/scotsmorewordsforrainthaneskimosforsnow/). അതിന്റെ  ഏറ്റക്കുറച്ചിലനുസരിച്ച് വസ്ത്രങ്ങളിലും മാറ്റം വരുത്തണം. മഴയോട് ഒപ്പമോ തണുപ്പിനൊപ്പമോ കാറ്റുണ്ടെങ്കില്‍ വസ്ത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പിന്നെയും ശ്രദ്ധ വേണം. സഹിക്കാന്‍  പറ്റാത്ത തണുപ്പും കാറ്റുമാണെങ്കില്‍ ഹോട്ടലിനുള്ളില്‍ തന്നെ കട്ടന്‍ചായയും കുടിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി.

വസ്ത്രമലക്കാനുള്ള ചെലവ്: യാത്രക്ക് എത്ര ജോഡി വസ്ത്രങ്ങള്‍   കരുതണമെന്നതും ചോദ്യമാണ്. ബാങ്കോക്കിലേക്കാണ് പോകുന്നതെങ്കില്‍ രണ്ടുജോഡി മതിയാകും. ബാക്കി അവിടെ റോഡ്‌സൈഡില്‍ നിന്ന് വാങ്ങാം. നല്ല ഡിസൈനാണ്, ചീപ്പാണ്, ചുമ്മാ വാങ്ങണം സാര്‍. അതേ സമയം സ്വിറ്റ്‌സര്‍ലാന്‍ഡിലേക്കാണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ എത്രദിവസമുണ്ടോ അത്രയും  ഡ്രസ്സും വേണം. കാരണം ഇവിടെ  വാങ്ങുക എന്നത് ചിന്തിക്കുകയെ വേണ്ട. ഒരു തവണ അലക്കിക്കിട്ടാന്‍ തന്നെ നാട്ടില്‍ പുതിയത് വാങ്ങുന്നത്ര പണമാകും. ചൂടും വിയര്‍പ്പ്പും കുറവായതിനാല്‍ അധികം തവണ മാറേണ്ടതില്ല എന്നത് മാത്രമാണ് ഒരു ഗുണം. ഇങ്ങനെ ഓരോ നാട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും പലതും ചിന്തിച്ചു വേണം വസ്ത്രങ്ങള്‍ പാക്ക് ചെയ്യാന്‍. കുട്ടികള്‍ ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കില്‍ കാര്യം കൂടുതല്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാകും.

എന്റെ സാറെ ഒരു യാത്രക്ക് ഇത്രയൊക്കെ ചിന്തിക്കാനുണ്ടോ ?

ഓ,  അല്പം ഓവര്‍ ആയി അല്ലെ... മനഃപൂര്‍വമല്ല...നിങ്ങള്‍ ഒന്നും ധരിക്കരുത്...