മക്കളേ, 

എല്ലാ മനുഷ്യരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ശാന്തിയും സന്തോഷവുമാണ്. എന്നിട്ടും പലപ്പോഴും നമുക്ക് ദുഃഖവും നിരാശയും ഇച്ഛാഭംഗവും നേരിടേണ്ടതായി വരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക്‌ ശാന്തിയും സന്തോഷവും ലഭിക്കാത്തത്? 
ജീവിതത്തിൽ ശാന്തിയും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകുവാൻ ആദ്യമായി വേണ്ടത് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ കാഴ്ചപ്പാടാണ്. ഒരു ധനികന് എത്ര സമ്പത്തുണ്ടെങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലാത്തിടത്തോളം ആ സമ്പത്ത് അയാൾക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുകയില്ല. അതുപോലെ നമ്മുടെ ഉണ്മയെ അറിയാതിരിക്കുന്നിടത്തോളം ശരിയായി ജീവിക്കാനോ സ്വന്തം ധർമം നിർവഹിക്കാനോ കഴിയില്ല.

ഒരു കൂട്ടം വഴിയാത്രക്കാർ അല്പം ദൂരെയുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. വഴി നടന്ന് അവർ ഒരു കാട്ടിന് സമീപം എത്തി. അടുത്തുതന്നെ ഒരു കുളവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭാണ്ഡങ്ങൾ കരയ്ക്കുവെച്ച് അവർ കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങി. പക്ഷേ, കുളി കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ ഭാണ്ഡങ്ങൾ ഒന്നും കണ്ടില്ല. കള്ളന്മാർ അവ മോഷ്ടിച്ച് കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. അവർ ഉടൻതന്നെ കള്ളന്മാരെ തേടി പുറപ്പെട്ടു. വഴിയരികിൽ ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ വിശ്രമിക്കുന്ന ഒരു മഹാത്മാവിനെ കണ്ടു.

കള്ളന്മാർ അതുവഴി പോയതുകണ്ടോ എന്നവർ മഹാത്മാവിനോട് ആരാഞ്ഞു. മഹാത്മാവ്‌ പറഞ്ഞു, ''ഭാണ്ഡങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ നിങ്ങൾ ദുഃഖിതരാണല്ലേ? ഒന്നാലോചിക്കൂ, നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെടാനിടയാക്കിയ കള്ളന്മാർ നിങ്ങളുടെ പുറത്താണോ അകത്താണോ? നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ധനമാണോ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടത്, അതോ ഒരിക്കലും നഷ്ടമാകാത്ത ധനമാണോ? ചിന്തിക്കൂ.'' മഹാത്മാവ് പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാക്കി അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യരായി തീർന്നു. 

നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഉള്ളിൽ മഹത്തായ സമ്പത്തുണ്ട്. എന്നാൽ അതുതിരിച്ചറിയാതെ നമ്മൾ പുറംലോകത്തിലെ വസ്തുക്കൾ തേടി അലയുകയാണ്. ചിലർ സമ്പത്തും അധികാരവും നേടിയെടുക്കാനായി പ്രയത്‌നിക്കുമ്പോൾ മറ്റു ചിലർ പേരിനും പെരുമയ്ക്കും വേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുന്നു. അവയൊക്കെ നേടിക്കഴിഞ്ഞാൽ, ശാന്തിയും സന്തോഷവും കൈവരിക്കാമെന്നും അവർ വ്യാമോഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ സന്തോഷമെന്നത് എന്തെങ്കിലും നേടുമ്പോൾ കിട്ടുന്നതല്ല.

നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ആനന്ദത്തിന് തടസ്സമായി നില്ക്കുന്നത്. എന്തിനെയെങ്കിലും 
ചൊല്ലിയുള്ള മനസ്സിന്റെ അസ്വസ്ഥത അവസാനിക്കുമ്പോൾ സ്വയം പ്രകടമാകുന്നതാണ് ആനന്ദം. ഈ ബോധം നമ്മളിൽ ദൃഢമാകണം. അതാണ് ശാന്തിയും സമാധാനവും നേടുവാൻ ഒന്നാമതായി വേണ്ടത്.  
ആത്മസ്വരൂപംതന്നെയാണ് നിത്യമായ ആനന്ദത്തിന്റെയും ശാന്തിയുടെയും ഉറവിടം.

അതറിയാതെ ചിലർ കള്ളിലും കഞ്ചാവിലും സുഖം തേടുന്നു. അവർ സ്വയം നശിക്കുക മാത്രമല്ല സ്വന്തം കുടുംബത്തെയും സമൂഹത്തെയും ദ്രോഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആധ്യാത്മികത മനസ്സിലാക്കിയാൽ നമ്മളാരെന്നും എന്തെന്നും നമ്മളറിയുന്നു. സ്വന്തം കടമയെ തിരിച്ചറിയുന്നു. തനിക്കും ലോകത്തിനും പ്രയോജനകരമായ വിധത്തിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നു. 

അമ്മ