യോഗസംസ്‌കൃതി ശിവനെ ഒരു ഈശ്വരനായല്ല, ആദിയോഗി അഥവാ പ്രഥമയോഗിയായിട്ടാണ് സങ്കല്‍പ്പിക്കുന്നത്. എന്നുവെച്ചാല്‍ യോഗശാസ്ത്രത്തിന്റെ യോജകന്‍ മനുഷ്യ മനസ്സിലേക്ക് യോഗ എന്ന ബീജത്തെ നിക്ഷേപിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്. 'ക്രമാനുഗതമായി സ്വയം ആര്‍ജ്ജിക്കുന്ന കര്‍മശൈലിയിലൂടെ നിങ്ങള്‍ക്ക് എല്ലാ പരിമിതികളെയും മറികടന്ന് വികാസം പ്രാപിക്കാന്‍ സാധിക്കും'' എന്നാണ് ആദിയോഗി ഉദ്‌ബോധിപ്പിക്കുന്നത്. 

മനുഷ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തിന് ചില നിര്‍ദിഷ്ട പരിധികളുണ്ട്. എങ്കിലും മനുഷ്യന്‍ അത്തരം പരിമിതികള്‍ക്കുള്ളില്‍ സ്വയം ഒതുങ്ങിക്കൂടേണ്ട ആവശ്യമില്ല എന്ന വസ്തുത അദ്ദേഹം വെളിപ്പെടുത്തി. ഭൗതികതയുടെ ചട്ടക്കൂട്ടില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴും അതില്‍ കുടുങ്ങിപോകാതിരിക്കുവാനുള്ള വഴിയുണ്ട്. ശരീരത്തില്‍ പാര്‍ത്തുകൊണ്ടു തന്നെ വെറും ശരീരം മാത്രമായിത്തീരാതിരിക്കാനും മാര്‍ഗ്ഗമുണ്ട്.

മനസ്സ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ദുരിതങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കാതെ തന്നെ മനസ്സിനെ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ രീതിയില്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്താം. ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഏതു വ്യാപ്തിയിലായാലും, നിങ്ങള്‍ക്ക് അതിനുപരിയായ ഒരു ജീവിതം സാധ്യമാണ്. സഹസ്രാബ്ദങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ്, ആദിയോഗിയില്‍ നിന്നും ഉദ്ഭൂതമായ ഈ ആശയം, ഭൂമിയില്‍ വസിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ബോധതലത്തിന് അദ്ദേഹം നല്‍കിയ മികച്ച സംഭാവനയാണ്. ഈ ജ്ഞാനപ്രകാശത്തെ സംപ്രാപ്യമാക്കാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളും ആദിയോഗി നിര്‍ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്; തങ്ങളുടെ പരിമിതികളെ മറികടന്ന്, വികാസത്തിന്റെ ഔന്നത്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന 112 മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍.

എന്തുകൊണ്ട് 112?

shivമനുഷ്യശരീരത്തില്‍ ചക്രങ്ങളുടെ എണ്ണം 112 ആണ്. വാസ്തവത്തില്‍ 114 ചക്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും അവയില്‍ രണ്ടെണ്ണം ഭൗതിക ശരീരത്തിന് പുറത്താണ്. ഭൗതിക ശരീരത്തിനുള്ളില്‍ 112 ചക്രങ്ങളുണ്ട്. അവയില്‍  ഓരോന്നിനെയും സാധകമാക്കി നിങ്ങളുടെ കഴിവിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തുവാനുള്ള മാര്‍ഗങ്ങളാണ് അദ്ദേഹം ഉപദേശിക്കുന്നത്. മനുഷ്യശരീരത്തിലെ 112 ചക്രങ്ങളെകുറിച്ച് ആദിയോഗി സപ്തര്‍ഷികളോട് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്‌നി പാര്‍വതി ഇടപെട്ടു. 'നൂറ്റി പന്ത്രണ്ടോ? അതില്‍ കൂടുതല്‍ ഉണ്ടായിരിക്കണം.' (അവര്‍ ഒരു സ്ത്രീയായതുകൊണ്ട് കൂടുതല്‍ വൈവിധ്യം ഇഷ്ടപെടുമല്ലോ.). ശിവന്‍ ആ സമയത്ത് സപ്തര്‍ഷികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതില്‍ ലയിച്ചിരിക്കയായിരുന്നു. അതിനാല്‍ അദ്ദേഹം, 'അതില്‍ കൂടുതല്‍ ഇല്ല' എന്നു  മാത്രം പറഞ്ഞു. 

'ഞാന്‍ അതില്‍ കൂടുതല്‍ കണ്ടു പിടിക്കും,' എന്നായി പാര്‍വതി. മനുഷ്യശരീരത്തിലെ നൂറ്റിപ്പതിമൂന്നാമത്തെ ചക്രം കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ അവര്‍ കഠിനമായ തപസ്സു തുടങ്ങി;  മറ്റു സാധനകളും അനുഷ്ഠിച്ചു. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം അവര്‍ തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴും ശിവന്‍ സപ്തര്‍ഷിമാരെ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം പാര്‍വതിയെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. സുദീര്‍ഘമായ ഒരു കാലയളവിനു ശേഷമാണ് മടങ്ങിവന്നതെങ്കിലും പാര്‍വതി ശിവനെക്കാള്‍ ഒരു പടി താഴെയേ  ഇരുന്നുള്ളൂ. ഇത് അവര്‍ക്കിടയില്‍ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു സൂക്ഷ്മവിനിമയത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ഭാര്യ എന്നനിലയില്‍  അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഇരിക്കാന്‍ അവകാശമുണ്ടായിട്ടും അവര്‍ ഒരു പടി താഴെ ഇരുന്നത്, താന്‍ പരാജയപെട്ടു എന്ന് കാണിക്കാനാണ്. മനുഷ്യപ്രജ്ഞക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ഒരു സംഭാവനയാണ് ആദിയോഗി നല്‍കിയത്. അതിനെ നാം ഇന്ന് യോഗ എന്ന പേരില്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് ആദിയോഗി?

നാം ആദിയോഗിയെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ്. ശിവന്‍ എന്ന നാമം കൊണ്ട് നാം ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഊര്‍ജ്ജത്തെ അഥവാ രൂപമില്ലാത്ത ആ ഊര്‍ജ്ജത്തെ (ശിവ എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ഥം അതാണ് - ' ഇല്ലാത്ത, രൂപമില്ലാത്ത')  അനേകം രൂപങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷമാക്കാമെന്ന സാധ്യതയെയാണ് നാം പരിശോധിക്കുന്നത്. ഭാരതീയ സംസ്‌കാരത്തില്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള അനുമാനങ്ങള്‍ സാധാരണവുമാണ്. ഒരിടത്ത് ശിവന്‍ നര്‍ത്തകനാണ്; മറ്റൊരിടത്തു ശിവന്‍ വൈദ്യനാണ്; ഇനിയുമൊരിടത്തു അദ്ദേഹം പലേ വസ്തുക്കളും നമുക്കു പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ആളാണ്. 

anandalahariശിവന്‍ അജ്ഞാനത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനായിട്ടും, ഭയങ്ങളെ അകറ്റുന്നവനായിട്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഭൃഹദീശ്വരന്‍, വൈദീശ്വരന്‍, നടരാജന്‍ എന്ന് തുടങ്ങി അനേകായിരം പേരുകളില്‍ അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു - അവയെല്ലാം ഒരേ ഊര്‍ജ്ജത്തിന്റെ വിവിധ മൂര്‍ത്തീകരണങ്ങളാണ്. അതിനാലാണ്  മനുഷ്യരുടെ പലതരം ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി വിവിധരൂപങ്ങളില്‍ ശിവപ്രതിഷ്ഠകള്‍ നടത്തിയിട്ടുള്ളത്.

ഇത് യോഗേശ്വരനാണ്. അതായത് ഒരു പരിപൂര്‍ണ യോഗിയുടെ രൂപത്തിലാണ് നാം ഇവിടെ ശിവനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത്. ആദിയോഗി ജന്മമെടുത്തിരിക്കുന്നത് നിങ്ങളെ രോഗങ്ങളില്‍ നിന്നും, വിഷമങ്ങളില്‍ നിന്നും, അനാഥത്വത്തില്‍നിന്നും, ദാരിദ്ര്യത്തില്‍ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാനാണ്; നിങ്ങളെ ജനനമരണ ദുരിതങ്ങളില്‍ നിന്നും കരകയറ്റുവാനാണ്. അപ്പോള്‍ യോഗീശ്വരന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അതിനാലാണ് നാം അദ്ദേഹത്തെ ഈഷ സെന്ററില്‍ നിന്നും കുറച്ചു പുറത്തായി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നത് സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം കൊടുക്കുകയാണ്.

കൂലങ്കഷമായ നിരീക്ഷണമില്ലെങ്കില്‍ ഈ സവിശേഷത നിങ്ങളുടെ  ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെടുകയില്ല. ഒരുപക്ഷെ ധ്യാനലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയൊഴിച്ചാല്‍,  ഇത് ഞാന്‍ ഇന്നോളം ചെയ്തതില്‍ നിന്നും വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. ധ്യാനലിംഗപ്രതിഷ്ഠ വളരെ സങ്കീര്‍ണ്ണമാണ്. അതുമായി സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇതു വളരെ സരളമാണ്. രണ്ടും മോക്ഷത്തിനായി പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതാണ് എന്ന പ്രത്യേകതയുമുണ്ട്. 112 അടി പൊക്കമുള്ള ഈ മൂര്‍ത്തിയെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയതും ഉജ്ജ്വലവുമായ മുഖമുള്ള ആദിയോഗിയുടെ ഈ വിഗ്രഹത്തെ,  മോക്ഷത്തിന്റെ പ്രതീകമായി നാം ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയാണ്. ഭുവനമംഗളത്തെ സുസാധ്യമാക്കുന്ന ഒരു മൂര്‍ത്തീസാന്നിധ്യമായിത്തീരട്ടെ ഈ വിഗ്രഹം. 

ആദിയോഗി അനാച്ഛാദാനം, യോഗേശ്വര്‍ലിംഗ പ്രതിഷ്ഠാപനം

sadguruഈ വരുന്ന ഫെബ്രുവരി ഇരുപത്തിനാലാം തിയ്യതി ഈഷ യോഗ സെന്ററില്‍ പതിവുപോലെ മഹാശിവരാത്രി വിപുലമായ രീതിയില്‍  ആഘോഷിക്കുന്നു. ചടങ്ങില്‍ സദ്ഗുരുവിന്റെ കാര്‍മ്മികത്വത്തില്‍ യോഗേശ്വര്‍ ലിംഗയുടെ പ്രതിഷ്ടാകര്‍മ്മം നിര്‍വ്വഹിക്കാനും ആദിയോഗി ശിവന്റെ ഉത്തുംഗമായ വിഗ്രഹത്തിന്റെ അനാച്ഛാദനം നിര്‍വ്വഹിക്കാനും തീരുമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. 112 അടി ഉയരമുള്ള ഈ വിഗ്രഹം ഒരു മനുഷ്യനെ പ്രബുദ്ധതയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന 112 പന്ഥാവുകളെ പ്രതീകമാണ് ലോകത്തിലെ ബൃഹത്തായ ശില്‍പങ്ങളുടെ പട്ടികയിലായിരിക്കും ഈ മഹാമൂര്‍ത്തിയുടെ സ്ഥാനം.

സുരക്ഷിതത്വത്തിനു നിദാനം ബന്ധനമല്ല, സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്

നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട് - മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരില്‍ ഏറെപ്പേരും വാസ്തവത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും വസ്തുവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുവാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. അവരുടെ മാനസികനിലയും, സാമൂഹ്യ പരിശീലനവും പറഞ്ഞു തരുന്നത് എന്തിനോടെങ്കിലും ചേര്‍ന്നു നിന്നെങ്കില്‍ മാത്രമേ നിങ്ങള്‍ സുരക്ഷിതരാകൂ  എന്നാണ്. ഇതാണ് ഞാന്‍ മാറ്റാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. 

നിങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിനു നിദാനം ബന്ധനമല്ല, സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. പക്ഷെ  ഭയത്തിന്റെ പിടിയിലമര്‍ന്ന ഒരു മനസ്സിന്  സ്വാതന്ത്ര്യം കൂടുതല്‍ ഭയാനകമായിരിക്കും. അത്തരക്കാര്‍ക്ക് 'ഞാന്‍ എന്തിനെയാണ്  മുറുകെ പിടിക്കുക?' എന്ന വേവലാതിയുണ്ടാവും. സമതുലനം നഷ്ടപെടുമ്പോഴാണ് നിങ്ങള്‍ക്ക് താങ്ങ് ആവശ്യമാകുന്നത്. സമതുലനമുള്ളപ്പോള്‍ ഒന്നിനെയും ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല. ചൊടിയുള്ള ഒരാള്‍ നടക്കുമ്പോള്‍ മതിലില്‍ പിടിക്കുന്നില്ല. തളര്‍ച്ചയുള്ളവനേ മതിലില്‍ പിടിച്ചു നടക്കയുള്ളൂ.  

ചൊറുചൊറുക്കും, സമതുലനവും ഉള്ള ഒരു ലോകം സൃഷ്ടിക്കാനാണ് നാം  ശ്രമിക്കുന്നത്. അവിടെ എന്തെങ്കിലും താങ്ങു വേണം എന്ന ചിന്ത മനുഷ്യരുടെ മനസ്സില്‍ ഉദിക്കയേയില്ല. ഒരു താങ്ങു കൂടിയേ തീരൂ എന്ന ചിന്ത മനസ്സില്‍ നിന്ന് പോയാല്‍, എന്തിനോടെങ്കിലും വിധേയത്വം കൂടാതെ വയ്യെന്ന തോന്നലില്ലാതായാല്‍, സ്വാഭാവികമായും നിങ്ങള്‍ മോചനം കാംക്ഷിക്കും.

നാം ഈ ലോകത്തിന്റെ നല്ലഭാവിക്കുവേണ്ടിയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്.  നമ്മള്‍ ഇതുവരെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന പുരാതന വിന്യാസങ്ങളില്‍ പലതും   വരും ദശകങ്ങളില്‍ തകരുമ്പോള്‍, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം വര്‍ധിക്കുന്നത് നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കും. സ്വയം മോചിതരാകാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ആദിയോഗിയും ഈ യോഗേശ്വരലിംഗവും അതിനുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട ഉപാധികളായിത്തീരും. മോചനം നേടാന്‍ മറ്റു പല മാര്‍ഗങ്ങളും ഇല്ലാതില്ല. പക്ഷെ യോഗേശ്വരലിംഗം ആര്‍ക്കും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു  രൂപമാണ് - ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മഹോന്നതമായ ഒരു മുഖം! മഹത്തരം എന്നു നാം പറയുന്നത് മറ്റെന്തിനോടെങ്കിലുമുള്ള ഒരു താരതമ്യമല്ല; അത് തുറന്നുതരുന്ന സാധ്യതകളെ ആധാരമാക്കിയുള്ള ഒരു നിര്‍ണയമാണ്. ത്രാണം അഥവാ മുക്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അത് ഒരു വലിയ വാതിലാണ് തുറന്നു കൊടുക്കുന്നത്. നിങ്ങളെ കെട്ടിയിടുന്നതെന്തായാലും അതില്‍ നിന്നുള്ള മോചനമാണ് ഈ ലിംഗം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നത്.

shivനമ്മുടെ കാലത്തിനപ്പുറത്തേക്കും ആദിയോഗിയുടെ ഈ മുഖം ജീവിക്കുകയും,  ഉന്നതിപ്രാപിക്കയും വിജയിക്കുകയും ചെയ്യും. ആളുകള്‍ തീര്‍ച്ചയായും ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കും. 'നമ്മുടെ രാജ്യത്ത്  വിശന്നിരിക്കുന്ന കുട്ടികളുണ്ട്, ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്ന കര്‍ഷകരുണ്ട്, അപ്പോള്‍ ഇത്തരമൊരു സ്മാരകം പണിയേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ?'  ഞാന്‍ ഈ സ്മാരകം പണിയുന്നത്  വലിയ ഒരു സ്തംഭം പണിതീര്‍ത്തു എന്ന സംതൃപ്തിക്കു വേണ്ടിയല്ല. മുന്‍പെങ്ങുമില്ലാത്ത വിധത്തില്‍ യോഗശാസ്ത്രത്തിന് ഉദ്ദീപകമായ ഒരു ഉണര്‍വ്വു നല്‍കാനാണ് ഞാന്‍ ഇത് പണിയുന്നത്. മുമ്പത്തെക്കാള്‍ എളുപ്പത്തില്‍ ഇന്ന് ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടാന്‍ സാധിക്കും. ഈ ലോകത്തു ജീവിച്ചിരുന്ന ഏറ്റവും ഉന്നതരായവര്‍ പോലും വിനിമയ സാധ്യതകളില്‍ ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സന്തതികളായ നമ്മെപ്പോലെ ഭാഗ്യവാന്മാരായിരുന്നില്ല. നമുക്ക് ഇന്ന് ലഭ്യമായ സാങ്കേതിക സൌകര്യങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത കാലത്ത് അവര്‍ ചെയ്തതിനേക്കാള്‍ ഒരു കോടിമടങ്ങ് നാം ചെയ്യണം.

അതുകൊണ്ട് ആന്തരികസൗഖ്യം നേടുവാനുള്ള ഈ ശ്രമത്തില്‍, വിശ്വാസങ്ങളോ,  സിദ്ധാന്തങ്ങളോ, തത്വശാസ്ത്രങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത ഒരു മാര്‍ഗം ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍, നമുക്ക് പ്രതീകാത്മകമായ ഒരു മുഖം ആവശ്യമാണ്. അതാണ് യോഗേശ്വരന്‍. അപൂര്‍വ്വങ്ങളില്‍ അപൂര്‍വ്വമായ ഒരവസരമാണിത്. അനേകജന്മങ്ങളിലൂടെ പ്രയാണം ചെയ്യുമ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്ന ഒരു മുഹൂര്‍ത്തം എന്നു ഞാന്‍ പറയും. ഈ മുഖം അനേകം കാലം ഈ ലോകത്തു നിലനില്‍ക്കും. ഈ മൂര്‍ത്തീസാന്നിദ്ധ്യം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കോടിക്കണക്കിനു ആളുകള്‍ക്ക് പ്രചോദനം പകരും; നിങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ഒരു പുതിയ ഉണര്‍വ്വുണ്ടാക്കുകയാണ് ആദിയോഗിപ്രതിഷ്ഠയുടെ ഉദ്ദേശം.

മണ്ണിനെ ഭക്ഷണമാക്കുന്നത് കൃഷിയാണ്. ഭക്ഷണത്തിനെ മാംസമാക്കുന്നത് ദഹനമാണ്. കല്ലിനെ ഈശ്വരനാക്കുന്നത് പ്രതിഷ്ഠയാണ്. ലോകത്തില്‍ ഒരു പുതിയ മതവിശ്വാസം തുടങ്ങുകയല്ല, ഒരു പുതിയ ഉണര്‍വ്വുണ്ടാക്കുകയാണ് ആദിയോഗിപ്രതിഷ്ഠയുടെ ഉദ്ദേശം. ഇത്തരമൊരു അവസരം ഇനി അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ലഭിക്കയില്ല. പത്തു വയസ്സ് തികയും മുമ്പ് ഓരോ കുട്ടിക്കും തന്റെ വിചാരങ്ങളെയും  വികാരങ്ങളെയും രൂപാന്തരപ്പെടുത്താന്‍ ഉതകുന്ന ഒരുപകരണം ലഭ്യമാക്കുക എന്നത് എന്റെ പ്രതിബദ്ധതയാണെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.

നമ്മുടെ തലമുറക്ക്, വരും തലമുറക്കായി ഈയൊരു സദ്കൃത്യം ചെയ്യാനുള്ള അവസരം ലഭിച്ചിരിക്കയാണ്. ഈ സന്ദര്‍ഭം നാം യഥാവിധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം. ഇത് നടപ്പാക്കാനുള്ള ഒരു പ്രതീകമാകണം ആദിയോഗി എന്നതാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. അദ്ദേഹത്തെ ഈശ്വരനായി കാണേണ്ട, യോഗിയായി കണ്ടാല്‍ മതി. അതുകൊണ്ട് 2017 ഫെബ്രുവരി ഇരുപത്തിനാലാം തീയതി, നമ്മള്‍ ഇവിടെ നിര്‍മ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ മഹാകായരൂപം ലോകത്തിനായി സമര്‍പ്പിക്കുന്ന അതിവിശിഷ്ഠമായ ചടങ്ങു നടക്കും.

ദക്ഷിണകൈലാസം എന്നറിയപ്പെടുന്ന വെള്ളിയംഗിരി കുന്നില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈഷ യോഗസെന്ററില്‍ നാം മഹാശിവരാത്രി വളരെ വിശേഷപ്പെട്ട രീതിയിലാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്. ആദിയോഗിയുടെ അനുഗ്രഹം നേടി, നിങ്ങളില്‍ അനുഭവങ്ങളുടെ ഒരു പുത്തന്‍തലം തുറക്കൂ.  ലോകത്തിനായി ആദിയോഗിയെ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ഈ ചടങ്ങില്‍ പങ്കാളികളാകൂ.

'ഇത് ജീവിതത്തില്‍ ഒരു തവണമാത്രം ലഭിക്കുന്ന അവസരമാണ് അതുകൊണ്ട് ധ്യാനലിംഗത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ടാകര്‍മ്മം കാണാന്‍ സാധിക്കാത്തവരെല്ലാം ഈ അവസരം പ്രയോജനപ്പെടുത്തണം. ഇന്ന് പ്രാധാന്യമര്‍ഹിക്കുന്ന ഒരു വിഷയമെന്തെന്നാല്‍,  ഈ ലോകത്തിലെ അടുത്ത തലമുറ അന്വേഷകരുടെതാണെന്നതാണ്; വിശ്വാസികളുടെതല്ല. യോഗേശ്വരലിംഗ പ്രതിഷ്ഠ അനുപമമായ ഒരു സംഭവമായിരിക്കും.  

ഇനിയെപ്പോഴാണ് ഇതിനു സമാനമായ ഒരു സംഭവം നടക്കുകയെന്ന് പറയാനാവില്ല;  അങ്ങിനൊന്ന് ഉണ്ടാകുമോ എന്നുപോലും പറയുക വയ്യ. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രതിഷ്ഠാകര്‍മ്മത്തില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നത് ഒരു ശക്തമായ പ്രക്രിയയാണ്. ഇവിടെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിക്കാന്‍ പോകുന്നത്,  ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ കഠിനമായ സാധനകളില്‍ മുഴുകിയാല്‍ മാത്രം സ്വയം ആര്‍ജ്ജിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞേക്കാവുന്ന വൈശിഷ്ട്യങ്ങളാണ്. ഇവിടെ സൗജന്യമായി പ്രസരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തരംഗങ്ങള്‍ ആഗിരണം ചെയ്യുക മാത്രമേ വേണ്ടൂ. നിങ്ങളും ശോഭിക്കും. പ്രതിധ്വനികളുണര്‍ത്തും.'