LATEST NEWS

Loading...

Custom Search
Pravasi Blog

പ്രവാസ ജീവിതത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കുമില്ലേ മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അനുഭവങ്ങള്‍? അവ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതോ വേദനിപ്പിക്കുന്നതോ ആവട്ടെ. ഞങ്ങള്‍ക്കെഴുതുകയോ ബ്ലോഗ് ലിങ്കുകള്‍ അയക്കുകയോ ചെയ്യുക. ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

+ -

ഒരു ബാച്ചിലര്‍ പെട്ടികെട്ട്‌

സുനില്‍ വേളേക്കാട്ട്‌

Posted on: 01 Dec 2014

 

ഇനി ഒരു ദിവസം മാത്രം നാട്ടിലേക്ക് പോകുവാന്‍. അതിനിടയില്‍ എന്തെല്ലാം സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിക്കണം. എന്നത്തേയും പോലെ നീണ്ട ലിസ്റ്റ് എഴുതിയത് പോക്കറ്റില്‍ ഭദ്രമായി ഇരിപ്പുണ്ട്. 'ഇടക്ക് വല്ലപൊഴുമൊക്കെ എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമുള്ളത് വാങ്ങി വെച്ചാ നാട്ടീ പോകുന്ന സമയത്ത് കുറച്ചൊരു ആശ്വാസമാവില്ലേ' റൂമില്‍ കൂടെ താമസിക്കുന്ന അച്ചായന്‍ പലപ്പോഴും ഓര്‍മിപ്പിക്കും. 'അങ്ങിനെയൊക്കെ കരുതും അച്ചായാ... പൈസ കയ്യില് വന്നാ വിചാരിക്കാത്ത ചെലവുകളല്ലേ... അപ്പൊ എല്ലാം പിന്നീടക്ക് വക്കും' ഇതു ഇപ്പോ എത്രാമെത്തെ നാട്ടീപോക്കാണ്. അയാള്‍ ഓര്‍ത്തുനോക്കി. ഈ പതിനെട്ടു വര്‍ഷത്തില്‍ പന്ത്രണ്ടു തവണയെങ്കിലും പോയികാണും. ആദ്യമൊക്കെ കൃത്യമായി എല്ലാം ഡയറിയില്‍ എഴുതി വക്കുമായിരുന്നു ഇടക്കെപ്പോഴോ അത് മുടങ്ങി. അന്നൊക്കെ ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ വരെ വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ എഴുതും. റൂമിലുള്ളവര് പലപ്പോഴും ചോദിക്കും 'എന്തോന്നാ ഈ എഴുതി കൂട്ടുന്നെ വല്ല കഥയോ നോവലോ മറ്റോ ആണോ..' ശരിയാണ്. ചെറുപ്പത്തിലെ എഴുതിയത് എല്ലാം ചേര്‍ത്തുവച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു നോവലിനുള്ള വകയുണ്ടായിരുന്നു. ജോലികഴിഞ്ഞു വരുന്ന വഴിതന്നെ അച്ചായന് ഫോണ് ചെയ്തു. 'ഞാന്‍ ലുലു സെന്ററിലുണ്ടാവും അച്ചായന്‍ വണ്ടീം കൊണ്ട് നേരെ അങ്ങോട്ട് വാ' 'എതു ലുലു കിസ്സീസിലെ ഹൈപ്പറാണൊ..' 'അവിടെത്തന്നെ.. അവിടാവുമ്പോ എല്ലാം കിട്ടോലോ..' പറഞ്ഞ പോലെ ലുലുവില് കയറി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അച്ചായാന്‍ എത്തി. 'നമ്മളെത്തുമ്പൊ നേരം വൈകില്ലെ ഇന്ന് നിന്റെ മെസ്സല്ലേ അത് മറന്ന... പോകുന്നതിനു മുന്‍പുള്ള അവസാനമെസ്സാണ് ഉഷാറാക്കണം'. വന്നതും അച്ചായന്‍ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു. 'അത് ഞാന്‍ സുഭാഷിനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മൂന്നു ചിക്കന്‍ വാങ്ങി കട്ട് ചെയ്യാന്‍. അത് വറക്കേം ചെയ്യാ പിന്നെ പരിപ്പോ എന്തെങ്കിലും നമ്മള് ചെന്നിട്ടു ഉണ്ടാക്കാലോ എന്താ' ട്രോളിയെടുത്ത് ലിസ്റ്റ് നോക്കി റാക്കില്‍ നിന്ന് എടുത്തു ഇട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. 'ഇതിങ്ങനെ വാരി വലിച്ചു ഇടണ്ടാ.. വീട്ടീക്ക് ആവിശ്യത്തിനു വാങ്ങ്യാ പോരെ' 'ഗള്‍ഫീന്ന് വന്നിട്ട് ഓരോടത്തിക്ക് കേറി ചെല്ലുമ്പോ വെറും കയ്യോടെ എങ്ങിനാ പൂവാ അച്ചായാ' 'ഞാന്‍ മുപ്പതു വര്‍ഷായി ഇവിടെ ആദ്യൊക്കെ പോവുമ്പ പോവുമ്പ സ്വന്തകാര്‍ക്കും ബന്ധുക്കള്‍ക്കും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വാങ്ങികൊണ്ടോവും. ഒരിക്കല്‍ ജോലിയില് പ്രശനമായിട്ട് പെട്ടെന്ന് പോകേണ്ടി വന്നു. കയ്യിലാണേല് അഞ്ചു പൈസില്ല. ഒന്നും കൊണ്ടോവാന്‍ പറ്റീല. സത്യം പറഞ്ഞാ മക്കള്‍ക്ക് തന്നെ ഒന്നും വാങ്ങില്ല. എന്നിട്ടെന്താ..എല്ലാര്‍ക്കും പരാതി. അവന്‍ വന്നിട്ട് ഒന്നും തന്നില്ലാന്നു. അതീ പിന്നെ ആ പരിപാടി നിര്‍ത്തി. പറ്റ്യോര്‍ക്ക് ചെല്ലുമ്പോ എന്തെങ്കിലും പൈസ കയ്യിവച്ച് കൊടുക്കും. പിന്നെ എല്ലാം നാട്ടില് കിട്ടുന്നതല്ലേ. ഇവിടന്നു കൊണ്ട് പോണത് ചെലര്‍ക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെടില്ല പിന്നെ അതിന്റെ കുറ്റോം കുറവും' അച്ചായന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അതിനിടക്ക് ഭാര്യയുടെ ഫോണ്. 'ഞാനൊരു കാര്യം പറയാന്‍ വിളിച്ചതാ..' 'എന്താ കാര്യം..' മനസ്സില്‍ ആധിയായി. 'ഒന്നുല്ല്യ..മോന് നെറ്റൊള്ള ഒരു ഫോണ് വേണന്നു.. അവനു നിങ്ങളോട് പറയാന്‍ പേട്യായിട്ടാ...' 'നിനക്ക് വേറെ പണില്ലേ. ചെക്കന്‍ ഒന്‍പതാം ക്‌ളാസ്സിലായിട്ടുള്ളൂ രാത്രി വിളിക്കാ... ഇപ്പോ കുറച്ചു തിരക്കിലാ..' ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ആശ്വാസം. 'എന്റെ അച്ചായാ ഒള്ള ലിസ്റ്റ് എങ്ങിനെ വാങ്ങിക്കൂന്നു വചാരിചിരിക്കുമ്പോഴാ പിന്നേം ഓരോന്ന്' 'അതിനു ഒരു അവസാനിണ്ടാവില്ല മോനെ. പണ്ട് വയലാര്‍ എഴുതിയത് ഓര്‍മയില്ലേ. കടലിലെ ഓളവും കരയിലെ മോഹവും അടങ്ങുകില്ല. ഇവിടുള്ള എല്ലാ സാധനങ്ങളും നമുക്ക് ആവിശ്യമുള്ളതാ...' ലിസ്റ്റിലുള്ള സാധനങ്ങളൊക്കെ ഒരുവിധം വാങ്ങി കൗണ്ടറില്‍ എത്തി. നീണ്ട ബില്ലടിച്ചുവന്നപ്പോ കുറച്ചുനേരം കണ്ണില്‍ ഇരുട്ടു കയറിയത് പോലെ... ക്രെഡിറ്റ് കാര്‍ഡ് എടുത്തു കോടുത്തു. 'ഈ സാധനാണ് ഏറ്റവും അപകടം പിടിച്ചത്. നീയ് ഓരോന്ന് വാരി വലിച്ചു ട്രോളീല് ഇടുമ്പോഴെ തോന്നി കാര്‍ഡ് ആയിരിക്കുന്നു.' അല്ലാതെന്തു ചെയ്യും നാട്ടി ചെന്ന പൈസ വേണ്ടേ. പണ്ടത്തെ പോലാണോ. പുറത്തെറങ്ങണെങ്കില്‍ നല്ല പൈസ വേണം. ഇതാവുമ്പോ പിന്നീട് അടച്ചാല്‍ മതി.' 'പിന്നീടായാലും നീ തന്നെ അടക്കണം. അതോര്‍മിണ്ടായാ മതി' പിന്നേം ഫോണ് അടിക്കുന്നു. നോക്കിയപ്പോള്‍ റൂമിലെ കൂട്ടുകാരനാ സുരേഷ്... അവനെന്താവോ ഈ സമയത്ത്. 'അതെ നാളക്ക് സാധനം വേണ്ടേ... ഗസ്റ്റ് ഒക്കെ വരുന്നതല്ലേ... നല്ല സാധനം തന്നെ ആയിക്കോട്ടെ. ബേബിയേട്ടനെ ഇപ്പതന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞോ. മൂപ്പര്‍ക്ക് പെര്‍മിറ്റ് ഒള്ളതല്ലേ..' 'ഒക്കെടാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞോളാം..' 'പ്രധാന സാധനം മറന്നേനെ അച്ചായാ..' ' എന്താന്നു വെച്ചാ ഇവിടന്നു വാങ്ങിക്കാലോ ..' 'അതല്ല നാളെ പെട്ടി കേട്ടുമ്പോ മരുന്ന് വേണ്ടെ... അത് പറയാന്‍ വിളിച്ചതാ..' 'ഓ ഹോ.. അത് മറക്കല്ലേ... മോഹന്‍ലാല്‍ പറഞ്ഞപോലെ അതില്ലാതെ എന്ത് ആഘോഷം' റൂമിലെത്തിയപ്പോള്‍ സമയം എട്ടു മണിയായി. എല്ലാരും തന്നെ കാത്തിരിക്കായിരുന്നു. 'നാളെ എപ്പഴാ ഫ്‌ലൈറ്റ്..' 'വൈകീട്ടാ ഏഴു മണിക്ക്..' 'അപ്പൊ റൂമീന്നു ഒരു നാലരക്ക് എറങ്ങ്യാ മതി... ടെര്‍മിനല്‍ ടൂവല്ലേ അത്ര തെരക്ക് കാണില്ല.' 'പെട്ടി ഇന്നന്നെ കെട്ടാ എന്താ..' 'ആയിക്കോട്ടെ..' 'അതിനു എല്ലാരും എത്ത്യാ.' 'രാജീവ് വരാന്‍ ലൈറ്റാവും..അവനെ കാക്കണ്ടാന്നു പറഞ്ഞു റിജു അബുദാബിലാ അവനും എത്തുമ്പോ പത്തുമണിയാകും..' പെട്ടി കെട്ടുമ്പോള്‍ റൂമിലുള്ള എല്ലാരും വേണന്നുള്ളതാണ് അതിന്റെ ശരി. ' ഞാന്‍ അയ്ക്കൂറ വാങ്ങി ഫ്രിഡ്ജില് വച്ചിട്ടുണ്ട് നാളെ ബിരിയാണിയാക്കാം. ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വരുന്നതല്ലേ. പെട്ടികെട്ടാന്‍ കയറു വാങ്ങ്യാ..' അനിലാണ്. റൂമില്‍ നിന്ന് ആര് പോയാലും പെട്ടി കെട്ടാനുള്ള അവകാശം മൂപ്പര്‍ക്കുള്ളതാണ്. മൂപ്പരത് അതിന്റെ വൃത്തിക്കും മെനക്കും ചെയ്‌തോളും. എല്ലാ റൂമിലുംകാണും ഇതുപോലെ കാര്‍ന്നോര്‍ സ്ഥാനത്ത് ഒരാള്. 'നമ്മടെ ചെറുക്കന്‍ അലക്‌സ് എവിടെ പോയി. അവനോടു താഴെ ഗ്രോസ്സറീന്നു കയറും സോഡ ഒരു ആറെണ്ണം വാങ്ങിക്കാന്‍ പറ.. എന്റെ പറ്റില് എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞാമതി..' റൂമിലെ കുട്ടി അവനാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവനു എപ്പോഴും ഇതുപോലുള്ള ഓട്ടങ്ങള് തന്നെ. ' എനിക്ക് പെപ്പ്സ്സിം വേണം..' അലക്‌സ് 'ആ വാങ്ങിച്ചോ.. അന്യോട് കുബ്ബ്‌സ് വാങ്ങ്യോന്നു ചോദിച്ചേ ഇല്ലെങ്കി അതും വാങ്ങിച്ചോ' 'ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് കേട്ടുന്നോ അതോ ഇപ്പൊ കെട്ടി വെക്കണോ..' 'അതിനു എല്ലാം റെഡി ആയാ ' 'ഓ..ചിക്കന്‍ കുറച്ചുകൂടി വറക്കാനുണ്ട്. ദാല്‍ക്കറിം സലാടൊക്കെ റെഡിയാണ്..' സുഭാഷ് കിച്ചണിലെ കാര്യങ്ങള്‍ സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. 'എന്നാ തുടങ്ങാ അല്ലെ..' 'ബെബിയേട്ട സാധനം എവിടെ...' സുരേഷ്. 'നീ ഗ്ലാസ്സൊക്കെ കഴുകി വാ... ഓരോന്ന് അടിച്ചിട്ട് പെട്ടികെട്ടു തുടങ്ങാ..' 'ഈ കവറുകളൊക്കെ മാറ്റിക്കേ..സ്‌പ്രേയുടെ കവറും മാറ്റിക്കോ അതൊക്കെ തുണില് പൊതിഞ്ഞു വെക്കാം..' അനി തുടക്കമിട്ടു. 'എക്‌സ്പ്രസ്സ് ആണേ മുപ്പതിന് താഴെ വെച്ചാ മതീട്ടാ... നമ്മുടെ ത്രാസ്സിലാകുമ്പോ ഇരുപത്തൊന്‍പതു മതി. കഴിഞ്ഞ പ്രാവിശ്യം ഇതില് നോക്കി പോയിട്ട് വെറുതെ എയര്‍പോട്ടില് രണ്ടു കിലോന്റെ പൈസ അടച്ചു..' പൈസ അടച്ച വിഷമം ഇപ്പോഴും സുരേഷിന്റെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞുവന്നു. 'ചോക്ലേറ്റും ബിസ്‌കറ്റും ഒന്നുല്ല്യെ...' 'അതൊക്കെ എയര്‍പോര്‍ട്ടീന്നു വാങ്ങിക്ക ഇപ്പോതന്നെ വെയിറ്റ് കൂടീന്ന തോന്നണേ' 'ഈന്തപഴം മാറ്റിവച്ചോ അത് ഒരു കവറിലിട്ടു കയ്യില്‍ പിടിച്ച മതി' 'അതൊക്കെ പണ്ടായിരുന്നു മോനെ. ഇപ്പോ ലാപ്‌ടോപ് അടക്കം തുറന്നു കാണിക്കണം.' ഓരോരുത്തര് അവരുടെ അനുഭവങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. 'ഓരോന്നും കൂടി ഒഴിച്ചേ ഗ്ലാസ് കാലിയായത് കണ്ടില്ലേ..' അച്ചായന്‍ സുരേഷിനെ ഓര്‍മിപ്പിച്ചു. 'കള്ള് ഇവിടന്നു വാങ്ങിക്കുന്നോ അതോ നെടുമ്പാശ്ശേരിന്നു വാങ്ങുന്നോ..' 'രണ്ടെണ്ണം ഇവിടന്നു വാങ്ങിക്കാം... പറ്റിയാല്‍ ഒരെണ്ണം അവിടന്നും. എല്ലാ പ്രാവിശ്യം അളിയന് ഒരെണ്ണം കൊടുക്കും... പിന്നെ കൂട്ടുകാര്‍കൊക്കെ വേണ്ടേ..' 'അതിനിടയില്‍ അനില്‍ പെട്ടി കെട്ടി കഴിഞ്ഞു..' 'അയ്യോ ഒരുസാധനം വെക്കാന്‍ മറന്നു..' 'അതെന്താ..' 'കുപ്പൂസ് വച്ചില്ല..' 'അതൊക്കെപണ്ട് ഇപ്പോ ഇതു നാട്ടിലും കിട്ടും. പണ്ടായിരുന്നു പോകുന്നവരു അറിയാതെ പഴയ കുപ്പൂസ് വക്കുന്നത്. മാറ്റിപിടി സുബാഷെ.' 'സമയം പത്തായി ഇതൊന്നു വെയിറ്റ് നോക്ക്യേ എന്നിട്ട് വേണം എന്തെങ്കിലും മാറ്റാനുണ്ടെങ്കില്‍ എടുക്കാന്‍' 'താ പിടിക്ക്..'സുരേഷും അനിക്ക് സഹായിയായി. 'ഇതു മുപ്പതിന് മേലെയുണ്ട് എന്താ കെട്ടല്ലെ..' 'അത് സാരില്ലാന്നെ പൊയ്‌ക്കോളും ചിലപ്പോ മുപ്പത്തിരണ്ടുവരൊക്കെ പോകാറുണ്ട്' അങ്ങിനെ പെട്ടികെട്ട് കഴിഞ്ഞു. 'കുപ്പി കാലിയായി രണ്ടാമത്തെ എടുക്കല്ലേ..' 'ഇന്ന് അടിച്ചത് മതി ഭക്ഷണംകഴിച്ചു ഉറങ്ങാന്‍നോക്ക്..' 'എന്നാശരി ഓരോന്നും കൂടിഒഴിച്ച് അവസാനിപ്പിക്കാം എന്താ..' അച്ചായന്റെ വാക്ക് എല്ലാരും അനുസരിച്ചു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എല്ലാരും കിടന്നു.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പല ഭാഗത്തുനിന്നും കൂര്‍ക്കംവലിയുംതുടങ്ങി. അയാള്‍ മാത്രം ഉറങ്ങിയില്ല. ഫ്‌ലൈറ്റ് നാളെയാണെങ്കിലും അയാളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴേ നാട്ടിലെത്തിയിരുന്നു...

(40%) (1 Vote)
x