എണ്ണ കുഴിച്ചെടുക്കുന്ന ബിസിനസ് അല്പം റിസ്‌ക്കൊക്കെ ഉള്ളതാണ്. ഒന്നാമത് എണ്ണ എവിടെയാണോ അവിടെപ്പോയി വേണം ബിസിനസ് തുടങ്ങാന്‍. അവിടം കരയോ, കടലോ, ദുരന്തമുണ്ടാവാനിടയുള്ള സ്ഥലമോ സമാധാനമുള്ള സ്ഥലമോ ആണെങ്കിലും ഒക്കെ. കാറുണ്ടാക്കുന്ന കമ്പനി പോലെ ഒരു സ്ഥലത്ത് യുദ്ധമോ ദുരന്തമോ വന്നാല്‍ എടുത്ത് വേറൊരിടത്ത് കൊണ്ടുപോകാന്‍ പറ്റില്ല.

രണ്ടാമതായി 'കാശെടുത്ത് വീശിയാല്‍' മാത്രം കാശ് തിരിച്ചുകിട്ടുന്ന പ്രസ്ഥാനമാണ്. ഒരു സ്ഥലത്ത് എണ്ണയുണ്ടോ എന്നു കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള സര്‍വ്വേയും, അതിലെ ഫലങ്ങള്‍ സ്ഥിരീകരിക്കാനുമുള്ള പര്യവേക്ഷണ  എണ്ണക്കിണറുമൊക്കെ സ്ഥാപിക്കാന്‍ തന്നെ ആയിരക്കണക്കിന് കോടി രൂപയാകും. അതിലെല്ലാം വിജയമാകണമെന്നുമില്ല. എണ്ണയുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയതില്‍ നിന്നും ധാരാളം ഡെവലപ്‌മെന്റ് കിണറുകളുണ്ടാക്കി അതെല്ലാം ഒരു പ്രോസസിംഗ് പ്ലാന്റിലെത്തിക്കാനുള്ള പൈപ്പ് ലൈനുമൊക്കെ ആകുമ്പോഴേക്കും പിന്നെയും ആയിരക്കണക്കിന് കോടികള്‍ ചെലവാകും. അതിനുശേഷം ഇരുപതോ മുപ്പതോ വര്‍ഷം അവിടെനിന്നും എണ്ണ കുഴിച്ചെടുത്ത് വില്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയാലാണ് കമ്പനിയുടെ മുടക്കു മുതല്‍ തിരിച്ചുകിട്ടുന്നത്. 

എണ്ണപര്യവേഷണം തുടങ്ങി മുടക്കുമുതല്‍ തിരിച്ചുകിട്ടുന്നത് വരെയുള്ള മുപ്പത് വര്‍ഷത്തിനകം ആ രാജ്യത്തും ലോകത്തും പലതും സംഭവിക്കാം. യുദ്ധത്തില്‍ സ്ഥലം ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടിപ്പോകുന്നതു മുതല്‍ രാഷ്ട്രീയമാറ്റങ്ങള്‍ കൊണ്ട് സ്വകാര്യ സംരംഭങ്ങള്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ഏറ്റെടുക്കുന്ന അവസ്ഥ വരെ. ഇതൊന്നും സംഭവിച്ചില്ലെങ്കില്‍ തന്നെ കുഴിച്ചെടുക്കുന്ന എണ്ണയുടെ വില കുറഞ്ഞുപോയി കച്ചവടം നഷ്ടത്തിലാകാം. ഇതുകൊണ്ടൊക്കെയാണ് സാധാരണഗതിയില്‍ ചെറിയ കമ്പനികളൊന്നും ഈ രംഗത്ത് അധികകാലം പിടിച്ചുനില്‍ക്കാത്തത്.

എന്നാല്‍ എണ്ണയുല്‍പ്പാദനരംഗത്തെ ആഗോളഭീമന്മാരില്‍ ഒന്നായ ഷെല്‍ എന്ന കമ്പനിയുടെ കാര്യം ഇങ്ങനെയല്ല. 1907 ലാണ് 'Royal Dutch Petroleum Company' എന്ന നെതര്‍ലാന്‍ഡ് കമ്പനിയും 'Shell Transport and Trading Company' എന്ന ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനിയുമൊരുമിച്ച് 'Royal Dutch Shell Group' എന്ന പ്രസ്ഥാനമുണ്ടാകുന്നത്. നൂറ്റിപ്പത്തു വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം ഇന്നിപ്പോള്‍ തൊണ്ണൂറിലധികം രാജ്യങ്ങളില്‍ അവര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു. പ്രതിദിനം നാല്പതു ലക്ഷം ബാരലോളം എണ്ണ ഉദ്പാദിപ്പിക്കുന്നു (ഇത് ഇന്ത്യയിലെ മൊത്തം എണ്ണ ഉപഭോഗത്തിന്റെ അടുത്ത് വരും).

 

അവരുടെ മൊത്തം വരുമാനം പതിനഞ്ചുലക്ഷം കോടി രൂപയിലും അധികമാണ് (ഇത് കൃത്യം എത്രയാണെന്ന് ചോദിക്കരുത്. കേരളത്തിന്റെ മൊത്തം ജി ഡി പി യുടെ പലമടങ്ങ് വരുമിത്). ഇതിനിടെ എണ്ണവിലയില്‍ എത്രയോ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ വന്നു, രണ്ടാംലോകമഹായുദ്ധക്കാലത്ത് ബ്രൂണെയില്‍നിന്നും ഇന്തോനേഷ്യയില്‍ നിന്നുമൊക്കെ ഇവരെ അടിച്ചുപറപ്പിച്ചു. മറ്റെത്രയോ രാജ്യങ്ങളില്‍ ആഭ്യന്തരകലഹവും യുദ്ധവുമുണ്ടായി, അതിനും മുന്‍പ് ഒന്നാംലോകമഹായുദ്ധം ഉണ്ടായി. എന്നിട്ടും എങ്ങനെ ഈ പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോഴും പിടിച്ചുനില്‍ക്കുന്നു?

ഇതിനു പല കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഒന്ന് ഉറപ്പായും പറയാം. ഭാവിയെ അറിഞ്ഞു പ്രവര്‍ത്തിച്ചാലേ വ്യക്തികള്‍ക്കായാലും പ്രസ്ഥാനത്തിനായാലും പുരോഗതി പ്രാപിക്കാന്‍ കഴിയൂ. ഇനി വരുന്ന ലോകം എങ്ങനെയായിരിക്കും എന്നതിനെപ്പറ്റി ഒരേകദേശ ധാരണയുണ്ടാകണം, അതിനനുസരിച്ചു വേണം നയങ്ങളും നിക്ഷേപങ്ങളും നടത്താന്‍. ഇത് പറയുമ്പോള്‍ നിസാരമാണെങ്കിലും പ്രയോഗത്തില്‍ എളുപ്പമല്ല. രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹ്യവും പ്രകൃതിദുരന്തവും കാലാവസ്ഥയുമുള്‍പ്പെടെ  എത്രയധികം ശക്തികളാണ് ലോകത്തുള്ളത്. അവയോരോന്നും ഒറ്റക്കും കൂട്ടമായും ഭാവിയെ ബാധിക്കാം.

ഫ്യുച്ചറോളജി എന്ന പഠനശാഖയാണ് ഈ വിഷയത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. ഇവരുടെ കൈയില്‍ ഭാവിയെപ്പറ്റി പ്രവചിക്കാനുള്ള പല മാതൃകകളും മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവയിലൊന്നാണ് സെനാറിയോ  പ്ലാനിംഗ് (scenario planning) എന്നത്. ഏറെ പണവും സമയവുമാണ് ഷെല്‍ ഈ ഉദ്യമത്തില്‍ നിക്ഷേപിക്കുന്നത്. ഓരോ പത്തുവര്‍ഷത്തിലും അവര്‍ അടുത്ത ഇരുപത് വര്‍ഷത്തെ ലോകം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് കണക്കുകൂട്ടുന്നു. അതനുസരിച്ചാണ് നിക്ഷേപതീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കുന്നത്. അതിന്റെ ഗുണം കാണാനുമുണ്ട്. 

2005 ല്‍ അവര്‍ തയ്യാറാക്കിയ ആഗോള സെനോറിയോ ഇപ്പോള്‍ നമുക്ക് ലഭ്യമാണ് (ലിങ്ക് ഇവിടെ). ലോകം ഏതെങ്കിലുമൊരു പ്രത്യേകപാതയിലേക്ക് പോകും എന്നതല്ല സെനാറിയോ പ്ലാനിങില്‍ പറയുന്നത്. എന്നാല്‍ ഏതൊക്കെ അടിസ്ഥാന ചാലകശക്തികളാണ് ലോകത്തിന്റെ ഭാവിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത്, അവ തമ്മിലുള്ള കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലുകളുടെ ഫലം എന്തൊക്കെയാകാം എന്നെല്ലാമാണ് പല സെനാറിയോ    അല്ലെങ്കില്‍ സാധ്യതകളായി മുന്നിലുള്ളത്. ഈ ആഗോള സെനാറിയോ കള്‍ക്കകത്താണ് ദേശീയമായ സെനാറിയോ  ഉണ്ടാക്കുന്നത്. അതിനകത്താണ് കമ്പനി കാശുമുടക്കാനുള്ള തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുക്കേണ്ടത്.

കണ്‍പോളശക്തികളും ജനസമൂഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും രാജ്യതാല്‍പര്യങ്ങളും  തമ്മില്‍ ബാലന്‍സ് ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന  'triple dilemma' അല്ലെങ്കില്‍ 'trilemma' ആണ് ഈ സെനാറിയോകളുടെ അടിസ്ഥാനം. ഇതൊക്കെ അല്‍പം സങ്കീര്‍ണമായി തോന്നാം. എന്നാലിതിന്റെ പരിണിതഫലങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം.

കമ്പോളത്തിന്റെയും ജനസമൂഹത്തിന്റെയും താല്പര്യമാണ് മുന്നിലെങ്കില്‍ അതിരുകളില്ലാത്ത ഒരു ലോകമാകും ഉണ്ടാകുക (യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയന്‍ ഒക്കെ പോലെ). 

ജനസമൂഹത്തിന്റെയും രാജ്യത്തിന്റെയും താല്‍പര്യമാണ് മുന്നിലെങ്കില്‍ മതിലുകള്‍ ഉയരുന്ന ലോകമാണുണ്ടാകുക (ഉദാഹരണം, ബ്രെക്‌സിറ്റ്). 

കമ്പോളത്തിന്റെയും രാജ്യത്തിന്റെയും താല്‍പര്യമാണ് മുന്നിലെങ്കില്‍ അതിരുകളുള്ളതും എന്നാല്‍ കൊടുക്കല്‍വാങ്ങലുകള്‍ നടക്കുന്നതുമായ ലോകമായിരിക്കും ഉണ്ടാകുക (ഏതാണ്ടിപ്പോഴത്തെ പോലെ തന്നെ).

ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറുകളില്‍  വേള്‍ഡ് ട്രേഡ് ഓര്‍ഗനൈസേഷന്റെ പിറവിയും ഒക്കെ സംഭവിച്ച കാലത്ത് അതിരുകളില്ലാത്ത ലോകം ആണ് ആളുകള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നത്. പക്ഷെ ഇരുപത്തി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടു തുടങ്ങിയതില്‍ പിന്നെ ആഗോളതലത്തിലുള്ള ഉടമ്പടികള്‍ ഒന്നും അത്ര കാറ്റുപിടിക്കാതെയായി, എന്നാലും ലോകത്തെവിടെയും രാജ്യങ്ങളും ഭൂഖണ്ഡങ്ങളും കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ കൊടുക്കല്‍ വാങ്ങലില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു.

തൊഴിലിനായി അതിരു കിടക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ഏറെ കൂടി. പക്ഷെ രണ്ടായിരത്തി പതിനാറ് ഈ കാര്യത്തില്‍ ലോകത്തെ പിന്നോട്ട് നയിക്കാന്‍ പോന്ന തീരുമാനങ്ങള്‍ ആണ് എടുത്തത്.  2017-ല്‍ നിന്നും 2025-ലേക്ക് നോക്കുമ്പോള്‍ മതിലുകളുയരുന്ന  ലോകമാണ് നാം അമേരിക്കയിലും ഇംഗ്‌ളണ്ടിലുമൊക്കെ കാണുന്നത്. മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും കാറ്റ് അങ്ങോട്ടുതന്നെയാണ്.

അപ്പോ ചേട്ടാ, ഇതും കരിയര്‍ മാനേജ്‌മെന്റും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം?

ഉണ്ടല്ലോ. സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തേക്ക് മാനവശേഷി കയറ്റി അയച്ചു അവര്‍ അയക്കുന്ന പണത്തില്‍ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വികസനം ആണ് കഴിഞ്ഞ മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടായി കേരളത്തില്‍ നടക്കുന്നത്. അപ്പോള്‍ അതിരുകള്‍ ഇല്ലാത്ത ലോകം ആണോ മതിലുകള്‍ ഉയരുന്ന ലോകം ആണോ നമുക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നത് എന്നത് കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അടിസ്ഥാനമായി പ്രധാനമാണ്. അതെ സമയം കേരളത്തെ പറ്റി 'എത്ര അഭിമാനപൂരിതമായ അന്തരംഗം ഉണ്ടായാലും' ലോകത്തിന്റെ ഭാവി എങ്ങോട്ടു പോകുന്നു എന്നുള്ള വിഷയത്തില്‍ ഒരുതരത്തിലുള്ള  ഇന്‍ഫ്‌ളുവന്‍സും നമുക്കില്ല എന്നത് ഒരു സത്യമാണ്.

അപ്പോള്‍ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തില്‍ അല്ലെങ്കിലും നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്ത് എന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന്  ശ്രദ്ധിക്കാതെ നമ്മള്‍ തൊഴില്‍ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കരുത്. ഷെല്‍ എല്ലാം ചെയ്യുന്ന പോലെ നമ്മുടെ സര്‍ക്കാരുകളും ലോകത്തിന്റെ ഒരു സെനാറിയോ പ്ലാനിങ് ഒക്കെ നടത്തി വേണം മാനവശേഷി വികസനം നടത്താന്‍. അത് നടക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ വ്യക്തിപരമായി ഈ കാര്യങ്ങളില്‍ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിക്കണം. കേരളത്തിലെ അടുത്ത കോളേജില്‍ ഉള്ള കോഴ്സോ നാട്ടില്‍ ഏറ്റവും വരുമാനം ഉള്ള തൊഴിലോ ഒന്നും നോക്കിയാവരുത് പഠന വിഷയങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.

കേരളം വാസ്തവത്തില്‍ അല്‍പം ഭാഗ്യം ചെയ്ത സ്ഥലമാണ്. കാരണം നമ്മുടെ  പ്രധാനശക്തി നമ്മുടെ മാനവശേഷിയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ. അതിരുകളില്ലാത്ത ലോകമാണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ നമുക്ക് ധാരാളം മാനവശേഷി ലോകത്ത് വിന്യസിച്ച് ലോകത്തോടൊപ്പം വികസനത്തില്‍ പങ്കാളികളാകാം, അത് നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ വളര്‍ച്ചയെ മുന്നോട്ടു നയിക്കും.  അതേസമയം മതിലുകളുയരുന്ന ഒരു കാലം ആണ് വരുന്നതെങ്കില്‍ പുറത്തേക്ക് പോകാനുള്ള അവസരം കുറയും എന്ന് മാത്രമല്ല പുറത്തുള്ളവര്‍ തിരിച്ചു വരുന്ന സാഹചര്യവും ഉണ്ടാവും. ഇതിനെ പക്ഷെ നെഗറ്റീവ് ആയി കാണേണ്ട കാര്യം ഇല്ല.

ലോകത്തെമ്പാടു നിന്നും സാങ്കേതികവിദ്യയും മൂലധനവും സമ്പാദിച്ച് ലോകത്തെവിടെയും നെറ്റ്വര്‍ക്ക് ഉള്ള  മിടുക്കന്മാരായ  ആളുകള്‍ ആണ് തിരിച്ചെത്തുന്നത്. അത് നാടിന്റെ വന്‍വികസനത്തിന് വഴിതെളിക്കും. അപ്പോള്‍ മതിലുണ്ടായാലും പൊളിഞ്ഞു വീണാലും നമുക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കാം, മുന്നേറുകയും ചെയ്യാം. പക്ഷെ, ഈ രണ്ടു സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടാനും വ്യത്യസ്തമായ നയങ്ങളാണ് വേണ്ടത്. തല്‍ക്കാലം എങ്കിലും ലോകത്ത് മതിലുകളുയരുന്നത് നമ്മള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല, ഇതൊക്കെ മെക്‌സിക്കോ കാരുടെയോ പോളണ്ടുകാരുടെയോ സിറിയക്കാരുടെയോ ഒക്കെ പ്രശ്‌നമായാണ് നാം കാണുന്നത്. ഇത് നമ്മളെ കുഴപ്പത്തില്‍ ചാടിക്കും. 

''സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കാര്യമൊക്കെ വിടൂ. സ്വന്തം കാര്യത്തില്‍  എന്തുചെയ്യാന്‍ പറ്റുമെന്ന് പറ ചേട്ടാ.''

സാമ്പത്തികവും സാമൂഹ്യവുമായ കാരണങ്ങളാല്‍ ലോകത്തെമ്പാടും തൊഴിലിനു വേണ്ടിയുള്ള ആളുകളുടെ അതിര്‍ത്തി കടക്കലിന് കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ വരികയാണ്. ഇതൊരു പക്ഷെ 2025 വരെ തുടര്‍ന്നേക്കും.  ഇത് യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലും മാത്രമല്ല ഏഷ്യയിലും മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലും ഒക്കെ സംഭവിക്കാം. അപ്പോള്‍  തൊഴില്‍ജീവിതവുമായി ഇപ്പോള്‍ പുറത്തുള്ളവര്‍ മതിലുകള്‍ ഉയരുന്ന  ലോകത്തിനാണ് തയ്യാറെടുക്കേണ്ടത്. അപ്പോള്‍ മറ്റു രാജ്യങ്ങളില്‍ തുടര്‍ന്നുനില്‍ക്കാന്‍ സാഹചര്യമുള്ളവര്‍ മടിച്ചു നില്‍ക്കാതെ അതിനുള്ള പണി നോക്കുക. അതെസമയം കേരളത്തിലേക്ക് മടങ്ങി വരേണ്ടി വരും എന്നത് ഒരു പേടിയായി എടുക്കേണ്ട കാര്യം തന്നെ ഇല്ല. 

എണ്ണ വില കുറഞ്ഞിട്ടോ തന്നാട്ടുകാര്‍ക്ക് തൊഴില്‍ കൊടുക്കാനോ മറ്റെന്തുകാര്യം കൊണ്ടോ ആകട്ടെ ലക്ഷക്കണക്കിന് മലയാളികള്‍ ഗള്‍ഫില്‍ നിന്നും മറ്റു രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നും കേരളത്തില്‍ തിരിച്ചെത്തിയാല്‍ നമ്മള്‍ ചിന്തിച്ചിട്ട് പോലും ഇല്ലാത്ത മാറ്റങ്ങള്‍ ആയിരിക്കും കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ പോകുന്നത്.  ഇന്ത്യ ലോകത്തെ അതി വേഗം വളരുന്ന ഒരു രാജ്യവും കമ്പോളവും ആണ്. പുറത്തു പോയ നമ്മുടെ ആളുകള്‍ ഏറ്റവും ആധുനികമായ സ്‌കില്‍ സെറ്റും ആയിട്ടാണ് തിരിച്ചു വരുന്നത്.

അപ്പോള്‍ തല്‍ക്കാലം വെറും ഉപഭോഗ സംസ്ഥാനം ആയ കേരളത്തിന് വേണമെങ്കില്‍ എന്‍ജിനീയറിങ്, ഡിസൈന്‍, മെഡിസിന്‍, ബാങ്കിങ്, ഇന്‍ഷുറന്‍സ് തുടങ്ങി ഏത് സേവന മേഖലയിലെയും ഇന്ത്യയിലെ ഒന്നാമത്തെ സര്‍വീസ് സംസ്ഥാനം ആകാന്‍ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല.  ഇത് ഹൈ എന്‍ഡ് കാര്യങ്ങളില്‍ മാത്രമല്ല. ഇന്ത്യയിലെ വന്‍കിട സിവില്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കന്പനി ഒന്നുപോലും കേരളത്തില്‍ നിന്നല്ല. 

കൊച്ചി മെട്രോ പണിയാനും എം സി റോഡുണ്ടാക്കാനുമൊക്കെ കേരളത്തില്‍ പുറത്തുനിന്നാണ് കമ്പനികള്‍ വരുന്നത്. അതേസമയം സിവില്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗിന്റെ പുതിയ സംവിധാനങ്ങളില്‍ പരിചയമുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് മലയാളികളിപ്പോള്‍ ഗള്‍ഫിലുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ ഇവര്‍ നാട്ടിലെത്തിയാല്‍ കേരളം ഇന്ത്യയിലെ സിവില്‍ എഞ്ചിനീയറിംഗ് സൂപ്പര്‍ പവര്‍ ആകുമെന്നതിന് എനിക്ക് ഒരു സംശയവുമില്ല.

ഈ സേവനങ്ങള്‍ എല്ലാം ഇന്ത്യക്കകത്ത് മാത്രം അല്ല ഇന്ത്യയുടെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തെക്കും വടക്കും ഉള്ള എവിടെയും വിന്യസിക്കാന്‍ നമുക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല. ദുബായിയെക്കാളും സിംഗപ്പൂരിനെക്കാളും 'സ്ട്രാറ്റജിക്ക് ഡെപ്ത്' കൊച്ചിക്കുണ്ട്, കണക്ടിവിറ്റിയും ഒരു വിഷയം അല്ല. പക്ഷെ ഇങ്ങനേ  തിരിച്ചുവരുന്നവരുടെ അറിവും സമ്പാദ്യവും സംയോജിപ്പിക്കാനുള്ള വിഷന്‍ ഉണ്ടായാല്‍ മതി. തിരിച്ചു വരുന്ന ആളുകള്‍ക്ക് ആട് വളര്‍ത്താന്‍ ലോണ്‍ നല്‍കും എന്ന ലെവലില്‍ നമ്മള്‍ കാര്യങ്ങളെ കാണരുത്.

അതെസമയം മൂലധത്തിനും മാനവശേഷിക്കും എതിരെ ഉയര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മതിലുകള്‍ വലിയ താമസം ഇല്ലാതെ പൊളിഞ്ഞു വീഴും. രണ്ടായിരത്തി മുപ്പതോടെ ലോകത്തിന്റെ പോപ്പുലേഷന്‍ പിരമിഡുകള്‍ ഏറെ മാറുകയാണ്. യൂറോപ്പിലും ജപ്പാനിലും മാത്രമല്ല ഒരു കുട്ടി മാത്രം പോളിസിയുടെ ഫലമായി  ചൈനയില്‍ പോലും തൊഴില്‍ രംഗത്തേയ്ക്ക് വരുന്നവരുടെ എണ്ണം റിട്ടയര്‍ ചെയ്യുന്നവരേക്കാള്‍ ഏറെ കുറയും.

അവരുടെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കണമെങ്കില്‍ തൊഴിലറിയാവുന്നവരുടെ കുടിയേറ്റം അനുവദിച്ചേ പറ്റൂ എന്ന സ്ഥിതി വരും. ഇപ്പോള്‍ മതിലുകള്‍ ഉയര്‍ത്തിയവര്‍ക്കൊക്ക അതിന്റെ നഷ്ടം അപ്പോഴത്തേക്കും വ്യക്തമായിട്ടുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കേരളത്തിലിപ്പോള്‍ വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന തലമുറ, അതായത് 2020 മുതല്‍ 2025 വരെ തൊഴില്‍ രംഗത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നവര്‍, അതിരുകളില്ലാത്ത ലോകത്തിനാണ് തയ്യാറെടുക്കേണ്ടത്.   

കേരളത്തിലെ ഇപ്പോഴത്തെ സ്ഥിതി കേരളത്തില്‍ ലഭ്യമായ ഏറെ തൊഴിലുകള്‍ക്ക് മലയാളികള്‍ ഓവര്‍ ക്വാളിഫൈഡ് ആണെന്നതും ഭൂരിഭാഗം വിഷയങ്ങളില്‍ ക്വാളിഫൈഡ് ആയിട്ടുള്ള മലയാളികള്‍ക്ക് (ഡോക്ടര്‍മാര്‍ക്കും മാര്‍ക്കറ്റിങ്ങുകാര്‍ക്കും ഒക്കെ ഒഴിച്ച്) കേരളത്തില്‍ അവസരങ്ങള്‍ ഇല്ല എന്നതും ആണ്.

കേരളത്തിലെ ജനസംഖ്യാ പിരമിഡും മാറുകയാണ്, സാങ്കേതികവിദ്യയെ ഉപയോഗിച്ച് മൂല്യവര്‍ദ്ധിതമായി തൊഴില്‍ ചെയ്യാന്‍ നമ്മള്‍ പഠിച്ചാല്‍ പിന്നെ തൊഴിലിനു വേണ്ടി മാത്രം പുറത്തു പോകേണ്ട അവസ്ഥ നമുക്കുണ്ടാവില്ല. പക്ഷെ തൊഴില്‍ ജീവിതകാലത്തും ജീവിതശൈലീ താല്പര്യങ്ങള്‍ കൊണ്ടും അതിര്‍ത്തി കടക്കുക സര്‍വ സാധാരണം ആവുകയും ചെയ്യും. 

ഇങ്ങനെ ഒക്കെ മാറുന്ന ലോകത്തില്‍ ഏതു തൊഴിലിനാണ് തെയ്യാറെടുക്കേണ്ടത് എന്ന് ഞാന്‍ അടുത്ത ലേഖനത്തില്‍ പറയാം. സമയം കിട്ടുമ്പോള്‍ ഈ ലിങ്ക് ഒക്കെ ഒന്ന് വായിക്കുക. ലോകത്തെ മാറുന്ന ജനസംഖ്യാഭൂപടം നോക്കി മനസിലാക്കുക. പക്ഷെ ഏതു ഭാഷയാണ് പഠിക്കേണ്ടത് എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല  എന്നു പിന്നെ പറയരുത്. ചിന്തിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ദൃഷ്ടാന്തം ഇരിക്കുന്നത് ജനസംഖ്യയില്‍ ആണ്.

(സെനാറിയോ പ്ലാനിങ്ങിന്റെ ലോകത്തെ ഏറ്റവും നല്ല ട്രെയിനിങ്ങ് കോഴ്‌സ് ഓസ്ഫോര്‍ഡ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ബിസിനെസ്സ് സ്‌കൂളില്‍ ആണ്. ഏപ്രില്‍ മാസത്തിലും ഒക്ടോബര്‍ മാസത്തിലും ആണിത് നടത്തുന്നത്. ഒരാഴ്ച ട്രെയിനിങ്ങിന് ആറ്  ലക്ഷം രൂപ ചിലവാകും, വണ്ടിക്കൂലി വേറെയും. നമ്മുടെ പ്ലാനിങ് ബോര്‍ഡിലെയും ഒക്കെ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നിര്‍ബന്ധമായും അയക്കേണ്ട ഒന്നാണ് എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. എന്നാല്‍, വിദേശത്ത് ഒക്കെ ഇത്ര പണം കൊടുത്ത് ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വിടാന്‍ നമ്മുടെ സംവിധാനത്തില്‍ പരിധികള്‍ ഉണ്ട്. അത് കൊണ്ട് ഈ യു കെ യില്‍ ഉള്ള മലയാളി അസോസിയേഷന്‍ ഒക്കെ മുന്‍കൈ എടുത്ത് ഓരോ വര്‍ഷവും രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരും മിടുക്കികളും മിടുക്കന്മാരും ആയ യുവ എം എല്‍ എ മാരെയും ഐ എ എസ് കാരേയും ഈ ട്രെയിനിങ്ങിന് കൊണ്ട് വരണം. ഇവര്‍ ഒക്കെ നാട്ടില്‍ തീരുമാനങ്ങള്‍ എടുത്തു തുടങ്ങുന്ന കാലത്ത്  നമ്മുടെ നാടും മാറും. ചിന്തിച്ചു നോക്കുക)

https://www.iea.org/media/workshops/2007/egrd/Snowdon.pdf