Balloonഅയാൾ രാവിലെത്തന്നെ പുറത്തേക്കിങ്ങി നടന്നു. ഒരു ബലൂൺ വാങ്ങണം. കടക്കാരനോടൊരു ബലൂൺ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
‘പിറന്നാളാണ്, അല്ലേ...?’
‘ഉം’

അയാൾ കാശെടുക്കാൻ പോക്കറ്റിലേക്ക് കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ 
കടക്കാരൻ തടഞ്ഞു.
‘വേണ്ട, നമ്മുടെ മോളല്ലേ?’

തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ ആ കുഞ്ഞുമുഖം അയാൾ കണ്ടു.
ബലൂൺ വീർപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒരു പൂവിടരുംപോലെ മുഖംവിടരുന്നത്... കണ്ണുകൾ വലുതാവുന്നത്.
ബലൂണിന്റെ കാറ്റ് കുറഞ്ഞ്, അത്‌ ശുഷ്കിച്ച് ചെറുതാവുമ്പോൾ ഒരു തൊട്ടാവാടിയുടെ ഇലപോലെ മുഖം വാടുന്നത്... കുനിഞ്ഞുപോകുന്നത്...
വീട്ടിലേക്ക് കയറിച്ചെന്ന്‌ അയാൾ ബലൂൺ വീർപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. പിന്നീടതിന്റെ കഴുത്തിലൊരു നൂലുകൊണ്ട് കെട്ടിട്ടു. അകത്തെ മുറിയിലേക്കുപോയി അയാളത് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫോട്ടോയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചു.

‘എന്നും... നമ്മുടെ മോൾക്ക് അഞ്ചുവയസ്സ്, അല്ലേ?’
പതിയെ അത് പറയുമ്പോൾ കട്ടിലിൽക്കിടന്ന സ്ത്രീരൂപം അടക്കിപ്പിടിച്ച് തേങ്ങി.
അയാളോർത്തു, ബലൂണുമായി വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ അന്നവൾ പറഞ്ഞത്.
‘അച്ഛാ, ഞാനിത് അങ്കിളിനെ കാണിച്ചിട്ടുവരാം...’

അതുപറഞ്ഞ്‌ അവൾ തുറന്നുകിടന്ന വാതിലിലൂടെ അടുത്ത വീട്ടിലേക്കോടിയത്...
അതവളുടെ അഞ്ചാം പിറന്നാൾ ദിവസമായിരുന്നു.