നാടൊട്ടുക്ക് ജൈവകൃഷിക്ക് പ്രചാരമേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒട്ടേറെ കൂട്ടായ്മകളും സംഘങ്ങളും റെസി. അസോസിയേഷനുകളും ജൈവകൃഷിയുമായി മുന്നോട്ടുവന്നിരിക്കുന്നു. ഇവരെല്ലാം നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രധാനപ്രശ്‌നം നല്ല ജൈവവളങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പും അവ ചേര്‍ക്കേണ്ട സമയവും തോതുമൊക്കെയാണ്. ജൈവവളങ്ങളിലടങ്ങിയിരിക്കേണ്ട ജലാംശം, അതിന്റെ അമ്ലത, സാന്ദ്രത, അതിലടങ്ങിയിരിക്കേണ്ട നൈട്രജന്‍, കാര്‍ബണ്‍, ഫോസ്ഫറസ്, പൊട്ടാഷ് എന്നിങ്ങനെയുള്ളതിന്റെ കൃത്യമായ ഗുണനിലവാരമാനദണ്ഡം എന്നിവ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ മുമ്പ് നിര്‍ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

ഒരുചെടി വളര്‍ന്നു വലുതായി പുഷ്പിച്ച് കായ്ഫലം തരണമെങ്കില്‍ അതിന് വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിലായി പതിനാറോളം മൂലകങ്ങളുടെയും പോഷകങ്ങളുടെയും ആവശ്യമുണ്ട്. അവയില്‍ ചിലതെല്ലാം മണ്ണില്‍ സ്വതന്ത്രമായി ലഭിക്കും. എന്നാല്‍ ചിലത് നാം വളമായിത്തന്നെ നല്‍കണം. അതായത് ഏതു മണ്ണിലാണോ നാം കൃഷിചെയ്യുന്നത് ആ മണ്ണിന്റെ പോഷകഗുണങ്ങളും ആ മണ്ണിലടങ്ങിയ ധാതുക്കളും  എത്ര അളവില്‍ എങ്ങനെ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം അതിന് ഒരേയൊരു പോംവഴി മാത്രമേയുള്ളൂ. മണ്ണ് പരിശോധന. അത് ബന്ധപ്പെട്ടകേന്ദ്രങ്ങള്‍ വഴി നടത്തിയതിനുശേഷമാണ് നാം ജൈവകൃഷിക്കിറങ്ങേണ്ടത്.

organicfertiliserഅനിയന്ത്രിതവും അശാസ്ത്രീയവുമായ ജൈവവളപ്രയോഗം മണ്ണിനും വിളകള്‍ക്കും ദോഷം ചെയ്യുമെന്നുകാണാം. ജൈവവളപ്രയോഗം ഗുണവശങ്ങള്‍ മാത്രമുള്ളതാണോ? മണ്ണില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരുതെന്തും ജൈവവളമായിമാറുമോ എന്നീ ചോദ്യങ്ങളാണ് ജൈവകൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുയര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
 
കമ്പോസ്റ്റുകള്‍

ജൈവകൃഷിക്ക് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് കമ്പോസ്റ്റുകളാണ്. ജൈവമാലിന്യങ്ങളെ നല്ല ഗുണമേന്മയുള്ള കമ്പോസ്റ്റുകളാക്കി മാറ്റാന്‍ ഒട്ടേറെ ഉപായങ്ങളുണ്ട്. നന്നായി അഴുകിപ്പൊടിഞ്ഞ് പാകമായ കമ്പോസ്റ്റുകളാണ് കൃഷിക്ക് ഉപയുക്തമാക്കേണ്ടത്. മുഴുവന്‍ അഴുകാത്തവ ചെടിക്കും മണ്ണിനും ദോഷം ചെയ്യും. മണ്ണിര കമ്പോസ്റ്റ്, ജൈവമാലിന്യ കമ്പോസ്റ്റ്, ചാണക കമ്പോസ്റ്റ് എന്നിവയാണ് നാം പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നവ. ഇതില്‍ ജൈവമാലിന്യ കമ്പോസ്റ്റാണ് പ്രധാനവില്ലന്‍. ഇതില്‍ നഗരമാലിന്യങ്ങളും വ്യവസായ മാലിന്യങ്ങളും വന്‍തോതില്‍ ജൈവവളക്കമ്പനികള്‍ ചേര്‍ത്തുവരുന്നു. ജൈവമാലിന്യങ്ങളുടെ ഉറവിടങ്ങളുടെ രോഗാണുമുക്തത, അവയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന മനുഷ്യന് അപകടകരമായേക്കാവുന്ന വിഷമൂലകങ്ങളുടെ തോത് എന്നിവയില്‍ നിഷ്‌കര്‍ഷയുണ്ടാവില്ല. കാഡ്മിയം, ക്രോമിയം, നിക്കല്‍, ആഴ്‌സെനിക്ക്, മെര്‍ക്കുറി, കോപ്പര്‍, നാകം, ഈയം എന്നിവയാണ് പ്രധാനമായും അവശിഷ്ടങ്ങളില്‍ കണ്ടെത്തിവരുന്ന വിഷമൂലകങ്ങള്‍. ജീവജാലങ്ങളില്‍ മാരകരോഗങ്ങള്‍ക്ക് കാരണമാവുന്ന ഇവ കൃഷിയിടങ്ങളില്‍ നിന്ന് ജലസ്രോതസ്സുകള്‍ മുഖേനയാണ് ജീവികളിലെത്തുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള അനാരോഗ്യകരമായ പ്രവണതകള്‍ അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ അമേരിക്കയും മറ്റ് പല യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളും എന്തിന് തായ്‌വാന്‍, തായ്‌ലന്‍ഡ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ വരെ ജൈവവളങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന മാലിന്യങ്ങളേതെന്ന് കര്‍ശനമായനിര്‍ദേശം ജൈവവളക്കമ്പനികള്‍ക്ക് നല്‍കിയിട്ടുണ്ട്. 

ജൈവവളങ്ങളിലെ രാസാനുപാതം

16 തരം മൂലകങ്ങളാണ് ജൈവസമ്പുഷ്ടിക്ക് കാരണമെന്ന് നാം പറഞ്ഞു. ജൈവവളങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഇവ കൃത്യമായി ലഭിക്കുകയെന്നതാണ് പ്രധാനം.  കാര്‍ബണ്‍, നൈട്രജന്‍ എന്നിവയുടെ ശരിയായ അനുപാതമാണ് ജൈവവളങ്ങളുടെ ഗുണമേന്മ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. 20:2 ല്‍ കുറഞ്ഞ അനുപാതത്തിലുള്ള കമ്പോസ്റ്റ് മാത്രമേ വളമായി ഉപയോഗിക്കാവൂ. അല്ലെങ്കില്‍ മണ്ണിലെ സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ അതിപ്രവര്‍ത്തനം കാരണം നൈട്രജന്റെ ലഭ്യത കുറയുകയും സസ്യങ്ങള്‍ക്ക് പോഷകക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ജൈവവളങ്ങളിലൂടെ മണ്ണിലെത്തുന്ന നൈട്രജന്‍, ഫോസ്ഫറസ്, പൊട്ടാസ്യം, മഗ്നീഷ്യം എന്നിവ വളരെക്കുറച്ചുമാത്രമേ ചെടികള്‍ വലിച്ചെടുക്കുന്നുള്ളൂ. ബാക്കിമുഴുവനും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോവുകയാണ് പതിവ്. 

organicfarming

മാത്രമല്ല, ജൈവവളത്തില്‍ കൂടുതലായി അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു വളം മാത്രം കൂടുതലായി എത്തുകയും അത് കൃഷിയിടത്തില്‍ കുമിഞ്ഞു കൂടുകയും അത് വിളകള്‍ക്കും മണ്ണിനും ഗുണത്തിനു പകരം ദോഷമായി മാറുകയും ചെയ്യും. ഇറച്ചിക്കോഴി ഫാമുകളിലെ അവശിഷ്ടമാണ് ജൈവവളത്തിന്റെ മുഖ്യഭാഗമെങ്കില്‍ അതില്‍ ഫോസ്ഫറസിന്റെ അംശം കൂടുമെന്നാണ് അമേരിക്കയില്‍ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തില്‍ തെളിഞ്ഞത്‌. ഫോസ്ഫറസ് അമിതമായ തോതില്‍ മണ്ണിലടിഞ്ഞു കൂടിയാല്‍ അടുത്തപ്രദേശങ്ങളിലെ ജലാശയങ്ങള്‍ എന്തായാലും മലിനമാകുമെന്നുറപ്പാണ്. മാത്രമല്ല ഫോസ്ഫറസിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടുന്നത് കോപ്പര്‍, നാകം എന്നിവയുടെ ആഗിരണത്തിന്  തടസ്സമാവുകയും ചെയ്യും. കൂടാതെ കോഴിയവശിഷ്ടം കൂടുതല്‍ മണ്ണിലെത്തിയാല്‍ മീലിമൂട്ട പെരുകാനുള്ള സാദ്ധ്യത കൂടുതലാണ്. ഇത് ചെടികളുടെ വേരുകള്‍ നശിപ്പിക്കും. മണ്ണില്‍ അമ്ലതകൂടുമെന്നതാണ് ശരിയായ രീതിയിലല്ലാത്ത ജൈവവളപ്രയോഗമുണ്ടാക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രശ്‌നം. അതിനാല്‍ ജൈവവളമുപയോഗിച്ചുള്ള കൃഷിയില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ  കൃഷിയിടത്തില്‍  ഡോളമൈറ്റ്‌ വിതറുന്നത് നല്ലതാണ്. നൈട്രജന്‍ കൂടുതലടങ്ങിയ ചില ജൈവവളങ്ങള്‍ ക്രമേണ ചെടികളുടെ വേര് കരിയുന്നതിന് കാരണവുമാകാറുണ്ട്. 

ജൈവവളങ്ങളുടെ മറ്റ് ദോഷങ്ങള്‍

ജൈവവളങ്ങളില്‍ രോഗാണുബാധയുണ്ടാകരുതെന്ന് ആദ്യമേ പറഞ്ഞു. കോഴിവളം, കാലിവളം, അറവുശാലയിലെ അവശിഷ്ടങ്ങള്‍, കളസസ്യങ്ങള്‍, എല്ലുപൊടി, ചാണകം എന്നിവ നേരിട്ട് വളമായി നാം ഉപയോഗിക്കും. എന്നാല്‍ ഇതില്‍ അറവുമാലിന്യങ്ങളും കോഴിവളവും ഉയര്‍ന്ന താപനിലയില്‍ സംസ്‌കരിച്ചാണ് വളമാക്കിയതെന്ന ഉറപ്പുണ്ടെങ്കില്‍ മാത്രമേ അത് വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കാവൂ അല്ലെങ്കില്‍ അതില്‍ പലതരം രോഗാണുക്കള്‍, വിരകള്‍, പരാദങ്ങള്‍, കീടങ്ങള്‍ എന്നിവയുണ്ടാകുകയും അവ സസ്യങ്ങളെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഉയര്‍ന്ന താപനിലയിലുള്ള സംസ്‌കരണത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഇവയെ നശിപ്പിക്കാനാവൂ. കൂടാതെ മൃഗങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ചയെ പോഷിപ്പിക്കാന്‍ നല്‍കി വരുന്ന പലതരം ഹോര്‍മോണുകളും ഇവയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളില്‍ കണ്ടുവരുന്നു. ഇതും ജീവജാലങ്ങളെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നതാണ്. 

ചുരുക്കം പറഞ്ഞാല്‍ ജൈവവളങ്ങളുടെ അമിതോപയോഗവും കാര്യമറിയാതെയുള്ള ഉപയോഗവും ഗുണത്തെക്കാളേറെ ദോഷമിയി മാറുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമാവരുത്. അതായത് ഏതെല്ലാം ജൈവവളങ്ങള്‍ ഏതെല്ലാം വിളകള്‍ക്ക് എപ്പോഴൊക്കെ, എത്രയളവില്‍ നല്‍കണമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിശദമായ പഠനങ്ങള്‍ നടത്തി അതിന്റെ ഫലങ്ങള്‍ കര്‍ഷകരിലെത്തിക്കാന്‍ നാം മുന്നിട്ടിറങ്ങണം. എന്നാലേ പൂര്‍ണമായും വിഷവിമുക്തമായ രോഗാണുമുക്തമായ ഭക്ഷണമെന്ന ലക്ഷ്യം നേടാനാവൂ.

pramodpurath@gmail.com

Contact number: 9995873877