കന്നുകാലികളാണ് കേരള-കര്‍ണ്ണാടക അതിര്‍ത്തിയിലെ  മച്ചൂര്‍ ഗ്രാമത്തിന്റെ സമ്പത്ത്. ആയിരത്തോളം വരുന്ന കുടുംബങ്ങള്‍ക്ക് നാലായിരത്തോളം കന്നുകാലികളുണ്ട്. എല്ലാം ഏതു കാലാവസ്ഥയോടും ഇണങ്ങുന്ന നാടന്‍ ഇനങ്ങള്‍. ഈ കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം ഒരേ ഒരു വൈദ്യനുമാണ് നാഗരാജ്. പച്ചമരുന്നുകള്‍ കൊണ്ട് കന്നുകാലികളുടെ ഏതു രോഗവും മാറ്റുന്ന വൈദ്യകുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ കണ്ണി. പശുക്കളുടെയും കിടാരിയുടെയുമെല്ലാം അസുഖത്തിന് പച്ചമരുന്നുകള്‍ വാങ്ങാന്‍ കാടിനുനടുവിലെ ഗുണ്ടറ ഗ്രാമത്തിലെ നാഗരാജിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കബനികടന്ന് അനേകം മലയാളികളും എത്താറുണ്ട്. 

അച്ഛന്‍ ദേവശ്ശേ ഗൗഡറാണ് മൃഗവൈദ്യത്തിലേക്ക് ഈ ഗ്രാമത്തെ പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പേ വഴികാട്ടിയത്. ആറുമാസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ദേവശ്ശേ വൈദ്യര്‍ മരിച്ചതോടെ മൃഗ ചികിത്സ മകന്‍ നാഗരാജ് ഏറ്റെടുത്തു. വൈദ്യര്‍ മരിച്ചതറിയാതെ ദൂരെ ദിക്കില്‍ നിന്നും പച്ചമരുന്നുകള്‍ തേടി വീട്ടില്‍ ആളുകള്‍ എത്താന്‍ തുടങ്ങിയതോടെയാണ്  അച്ഛനില്‍ നിന്നും പകര്‍ന്ന് കിട്ടിയ  ചികിത്സ മകനും ഏറ്റെടുത്തത്. കാടിനുള്ളില്‍ നിന്നും കണ്ടെത്തിയ അനേകം പച്ചമരുന്നുകളുടെ കൂട്ടുകളാണ് ഓരോ രോഗത്തിനും പ്രത്യേകം നല്‍കുന്നത്. 

മുറിവുണങ്ങുന്നതിനു മുതല്‍ എരണ്ടകെട്ടലിനും കുളമ്പുരോഗത്തിനും വരെ നാട്ടുവൈദ്യത്തില്‍ ഉത്തമ മരുന്നുണ്ടെന്നാണ് നാഗരാജ് പറയുന്നത്. വന്യജീവി സങ്കേതത്തിനകത്തുള്ള ഗ്രാമമെന്ന നിലയില്‍ കടുവയുടെയും മറ്റും ആക്രമണത്തില്‍ നിന്നും മുറിവേല്‍ക്കുന്ന കന്നുകാലികളെ ചികിത്സിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ് കൂടുതലായുള്ളത്. വഴിവക്കിലും കാട്ടിലും വീണുപോകുന്ന കന്നുകാലികളെ അവിടെ നിന്നു തന്നെ പച്ചമരുന്നുകള്‍ വെച്ചുകെട്ടി സുഖപ്പെടുത്തി തിരികെ എത്തിക്കാനും പോകേണ്ടി വരാറുണ്ട്. 

nagaraj
നാഗരാജ്  കുടുംബത്തോടൊപ്പം: ഫോട്ടോ: രമേഷ് വെള്ളമുണ്ട

കാടിനുള്ളില്‍ നിന്നും ശേഖരിച്ച പതിറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള മരുന്നുകളും ഗുണ്ടറയിലെ വീട്ടില്‍ ഉണക്കി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്്. ഇവയെല്ലാം ഓരോ കാലത്തും ആവശ്യത്തിന് എടുത്ത് മറ്റു പച്ചമരുന്നുകളുമായി ചേര്‍ത്താണ് നല്‍കാറുള്ളത്. ഓരോ രോഗത്തിനനുസരിച്ചും ചികിത്സാവിധികള്‍ എഴുതിവെച്ചതുപോലെയായിരുന്നു ദേവശ്ശേ വൈദ്യര്‍ക്ക് മനപാഠം. അത്രയധികം മൃഗചികിത്സാ നൈപുണ്യമുള്ള വൈദ്യര്‍ ഏറെ വൈകാതെ നാട്ടിലെ മൃഗഡോക്ടറുമായി. അഞ്ചുപതിറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം മച്ചൂരിലെയും ഗുണ്ടറയിലുമെല്ലാം ഗ്രാമീണര്‍ക്ക് ഈ വൈദ്യര്‍ നല്‍കിയ ആശ്വാസം ചെറുതായിരുന്നില്ല. 

പരമ്പരാഗതമായി കൈമാറിക്കിട്ടിയ ഈ അറിവുകളെ നാഗരാജ് ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. കന്നുകാലി സമ്പത്ത് ധാരാളമുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോഴും മൃഗാസ്പത്രിയൊന്നും ഈ കന്നഡ ഗ്രാമത്തില്‍ എത്തിയിട്ടില്ല. കന്നുകാലികളുടെ അസുഖത്തിനെല്ലാം നാട്ടുവൈദ്യം മാത്രമാണ് ഇന്നും ആശ്രയം. ഇതോടെ നാഗരാജിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തവും ഇരട്ടിച്ചു. പ്രാഥമിക തലത്തില്‍ മാത്രം വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള നാഗരാജ് ഈ ചികിത്സാ പാരമ്പര്യത്തെ നാട്ടുകാരുടെ നിര്‍ബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഏറ്റെടുത്ത് നടത്താനുള്ള തീരുമാനത്തിലുമെത്തുകയായിരുന്നു. 

സങ്കരയിനം കന്നുകാലികളെക്കുറിച്ചും ആധുനിക മരുന്നുകളെക്കുറിച്ചും പ്രതിരോധ ശേഷിയെക്കുറിച്ചുമെല്ലാം മറ്റു ഗ്രാമങ്ങള്‍ പറയുമ്പോള്‍ നാട്ടുവൈദ്യത്തെക്കുറിച്ചും നാടന്‍ കന്നുകാലികളെക്കുറിച്ചും മാത്രമാണ് ഈ ഗ്രാമത്തിന് അറിവുള്ളത്. കൃഷിയും കന്നുകാലികളുമായി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുന്ന തനിനാടന്‍ ജീവിതരീതികളില്‍ വൈദ്യം ഏറ്റെടുത്ത് നടത്തുന്നതിനും കുടംബപരമായി അവകാശമുണ്ട്. പുതിയ തലമുറകള്‍ മെച്ചപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസവും ജീവിതവും തേടി മൈസൂര്‍ തുടങ്ങിയ നഗരസമീപ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുമ്പോള്‍ കാലം എല്‍പ്പിച്ച ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ മുറുകെ പിടിച്ച് കാടിനുള്ളിലെ ഗ്രാമത്തില്‍ത്തന്നെ കഴിയാനാണ് നാഗരാജിന്റെയും തീരുമാനം. ഭാര്യയും അമ്മയുമെല്ലാം നാഗരാജ് പിന്തുടരുന്ന നാട്ടുവൈദ്യത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.